De drie zussen.

Ruim een jaar geleden was ik herenigd met een tweede nicht, dat is de officiële benaming voor een dochter van de neef van je vader, met wie ik 35 jaar geleden contact had. We praatten de dag vol, en bij het afscheid vond ik dat ze me nogal dicht bij mijn mond kuste, wat ze bij de begroeting niet deed. Zij was de jongste van drie zussen.

Vandaag had ik een afspraak met haar oudste zus, met wie ik via Instagram contact heb. Ze had me gevraagd naar Amsterdam te komen en we spraken af bij de Plantage, waar zij vlakbij woont. Haar had ik drie keer eerder gezien, waaronder een keer topless toen ze negentien was en ik vijftien, in het zwembad bij haar ouderlijk huis. Uiteraard heb ik dit moment vandaag onbesproken gelaten, net zoals ik een borst van een ander meisje wel eens gezien heb in diezelfde periode en dat nooit ter sprake heb gebracht. Ja nu dan, maar als die vrouw dit leest heeft ze toch niet het geringste vermoeden dat het over haar gaat. Goed, ik dwaal af naar zwoele dagen toen de wereld nog mooi was.

Bij de begroeting kusten we elkaar en ik kon zien dat het leven sporen had achtergelaten in haar gezicht. Ze vertelde me haar levensverhaal, wat niet misselijk was, en op een gegeven moment vroeg ze zich hardop af waarom ze het mij allemaal vertelde, omdat ze die details niet vaak aan anderen vertelde. Maar het was al te laat, ik weet nu van haar sores.

We liepen na de lunch een ronde door het naastgelegen Artis, waar ze vrijkaarten voor had, maar waar vrijwel alle dieren zich terug hadden getrokken in de binnenverblijven in verband met het koude weer. Ze vroeg of ik wat had gehad met haar jongste zus, want dat had ze van de middelste zus begrepen. Ik ontkende het niet, maar meer dan verliefd zijn en brieven schrijven was het niet. Zoenen hebben we nooit gedaan, ik durfde dat nog niet, al heeft ze wel mijn hand op haar (bedekte) borst gelegd. Uiteraard heb ik dit detail niet verteld, en al helemaal niet een jaar geleden aan haar zusje, de bezitster van de borst.

Na afloop dronken we nog wat in de Plantage, en kwam er nog een bekende Nederlander binnen lopen, je zou intussen verwachten dat het Hugo Borst was, maar het was Jort Kelder. Toen was het tijd om naar huis te gaan en ze gaf me drie kussen, dicht bij mijn mond, waarschijnlijk een familietrekje. Mocht ik nog een keer een afspraak met de middelste zus krijgen, dan kan ik dat definitief vaststellen.

Het verhaal hierachter is dat de vader van de zussen, mijn vaders neef, z’n dochters grotendeels alleen heeft moeten opvoeden nadat hun moeder jong overleed. Zelf werd hij ook niet oud, en met de drie zussen ging het niet super en hun onderlinge contact is ook verwaterd. Hun vader heeft ons vaak gesteund toen mijn vader overleed, en ik weet dat hij blij zou zijn als hij zo weten dat iemand in de familie nog naar ze zou omkijken. Al was het hun tweede neef maar.