Voor Margo

We gingen uit eten met een ex-collega en zijn vrouw die we maar weinig zien, hooguit één keer per jaar. Het restaurant was een Argentijns restaurant waar een man met een gitaar ronddoolde en mooie liedjes ten gehore bracht. Normaal hou ik er niet zo van, maar ik zag dat Linda de blik van de man aan het ontwijken was, zodat hij niet bij ons zou komen, dus ik zocht zijn blik. Dat hielp en hij vroeg wat het mocht zijn. Elvis, zei ik gelijk, maar hij speelde geen Elvis zei hij. Dat vond ik vreemd wat ik had Love Me Tender en Always on my mind al voorbij horen komen, maar misschien was hij nog in de ontkenningsfase. Hij vroeg of ik Jim Croce kende, en ja, die kende ik, dus ik vroeg om Castles in the Sand. Dat is een niet bestaand nummer, en hij kende het dan ook niet. Toen deed hij Alabama Rain, en dat moet u misschien echt even luisteren, want dat is mooi. Collega’s vrouw, we moeten haar even Margo noemen, niet te verwarren met Margo die hier wel reageert, vertelde dat ze elke dag mijn log las en teleurgesteld was als er geen logje verscheen. Kijk, dan valt alles weer even op zijn plek en snap ik weer waarom ik me hier praktisch elke avond zit uit te sloven. Als ik kon zingen en gitaarspelen, speelde ik voor Margo Alabama Rain.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

11 gedachten over “Voor Margo”

  1. Kijk, dit is nou lekker wakker worden. Je bent de eerste man die voor mij een liedje wil zingen begeleidt op gitaar nog wel. Jammer dat je het niet kan, maar mijn Carpenter kan wel gitaar spelen maar heeft het nog nooit speciaal voor mij een liedje gezongen.
    En speciaal voor jou heb ik voor het eerst een reactie gegeven.

  2. Ja, dat is hem. Mijn ex-collega. Ik kreeg zijn humor er als secundaire arbeidsvoorwaarde erbij, moesten we wel salaris inleveren, maar ja, daar klaagde niemand over.

  3. Nou, fraai is dat! Ik, Margo, the one and only, lees hier al jaaaaren mee, blijf iedere nacht wakker tot er een logje is, om dat pas gerust te kunnen slapen, en dat is vaak pas na enen, en aan MIJ wordt geen logje gewijd!! En voor mij wordt er ook geen Purple Rain gezongen!!
    Ik ben zwaar beledigd! :-((

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s