Het is 1978 ongeveer en ik moet naar bed. Hoe laat zal het zijn, ik denk een uur of acht. Ik zit in mijn pyjama, mijn broertje en zusje liggen al, en ik ga naar boven. Maar voor ik dat doe, kus ik mijn vader en moeder weltrusten. Een vast ritueel.
Mijn vader had angst dat ik homofiel zou worden. Dat was een hele gewone angst in die tijd. Dus in 1979 vond hij mij te oud en wilde hij niet meer dat ik hem kuste. Hij hield niks minder van mij, maar zo ging dat. Dus wat deed ik? Ik kuste mijn moeder en mijn vader kreeg een handje. Belachelijk hè? Je gaat je vader toch geen handje geven als je naar bed gaat? Ik heb dat toch wel redelijk lang volgehouden. Maar ja, dat had hij dan ook zelf in de hand gewerkt. Maar goed, in die tijd was er nog niet zoveel bekend over homofielen. Ze kwamen in het vagevuur, dat was het idee. Daar wilde hij me gewoon voor behoeden.
Tegenwoordig weet de wetenschap wel dat homofielen geboren worden en niet gemaakt. Net als alle andere kinderen geboren worden en niet gemaakt. Ja, je hebt wel mensen die zeggen dat ze kindjes gaan maken, maar ik vind dat een hele smerige uitdrukking. Een homofiel zul je zoiets ook nooit horen zeggen. Dat zijn gewoon keurig nette mensen, die alleen wat meer talent hebben om in jury’s plaats te nemen dan de gemiddelde man.
Nee, ik heb niks tegen homofielen. Ik ben bij de Welkoop geweest, heb het bij het tuincentrum gevraagd, maar nee, nergens hadden ze iets tegen homofielen. Nou ja, dan zal het ook wel niet zo’n vaart lopen. Alhoewel: er schijnt zo’n 11 procent van de bevolking homoseksueel te zijn. 11 procent! Die willen allemaal graag een partner, dus dat is nog eens 11 procent. Waarschijnlijk is het bij vrouwen al niet anders en kom je al gauw op zo’n 44 procent van de bevolking. En dat zijn dan nog maar uiterst voorzichtige schattingen. Natuurlijk, er bekeert er zich wel eens een tot het heterodom, maar ook het omgekeerde komt voor. Het heterodom bekeert zich tot homo. En dan kan het snel gaan met die percentages.
Nee, ik heb niks tegen homo’s. Hoe meer hoe beter. Alhoewel, dat meen ik ook weer niet helemaal, want er zijn grenzen. Ik vind dat de grens moet liggen bij 99 procent. Want als iedereen er ineens omheen draait, wordt het wel érg lastig kandidaten te zoeken voor al die juryleden.
Mack 
Ik snap dat je stukje in wezen daar niet over gaat, maar inderdaad ik vind het ‘koud en afstandelijk’ (sorry) dat je je vader een handje moest geven. Ik heb mijn vader nog zijn vader een zoen op de wang zien geven en vond dat altijd ontroerend. Onze jongens knuffelen hun vader gelukkig wel. Dat hebben beide partijen toch nodig?
LikeLike
Wat een raar ouderwets klinkend woord, homofiel, ik dacht dat we dat allang niet meer deden. Maar misschien is het weer hip, dat kan ik niet weten, als expat.
LikeLike
We schrijven ook 1979 hè?
LikeLike
En nu zal je wel weer vinden dat ik je afval maar het was helemaal geen ‘gewone angst in die tijd’…. Ik ben het verder helemaal met Mellody eens….
LikeLike
Nou, dan zal ik maar vermelden dat mijn vader helemaal geen angst had dat ik homofiel zou worden. Dat heb ik zelf verzonnen, net als de rest van het verhaal. Alleen dat van dat handje geven is wel waar.
LikeLike
Helaas herkenbaar. Mijn vader zoende ik ook niet. Duidelijk te afstandelijk, wat ik destijds weet aan zijn gereformeerde wortels. Maar bij de katholieke buren was het toen niet anders. Daar hoorde ook bij dat je een moeder alleen op de wang zoende. Tegenwoordig zie ik kinderen vol op de bek gaan met hun vader of moeder. Tijden veranderen.
LikeLike
God, wat een opluchting…. Ik had het spaans benauwd… En die hand slaat nergens op nee, maar dat had je zelf ook al door…
LikeLike
Maar je doet toch wel je tong naar binnen als Hans je welterusten komt zeggen? 😉
LikeLike
@Mellody: ik moet nog wel even reageren, want ik was er overdag te druk voor. Het lijkt misschien koud en afstandelijk, maar je hebt in de loop der jaren wel gelezen dat ik dat zo niet ervoer. Hij was gek op zijn kinderen, en altijd opgewekt, behalve dan als hij boos was, maar er was niet zo’n lichamelijk contact. Behalve dan als hij boos was. 😉 Ik denk dat hij zich niet zo goed een houding wist te geven en dat de buitenwereld belangrijk voor hem was. Hij was van de buitenkant dan ook een echte man. Van binnen juist erg gevoelig.
Nu moet ik zeggen dat ik dat gekus met mijn moeder ook niet je dat vindt. Tenminste niet voor elke keer dat ik langs kom. Verjaardag of moederdag ofzo, oké, maar niet als ik de belasting ga invullen.
Nou ja, maakt niet uit. Maar ik heb nu een vraag. Jouw vader, deed die dat vrijwillig of stond zijn vader erop? 😉 Want hij is toch ook een echte kerel om te zien. Man, hij joeg me angst aan in het begin.
LikeLike
Ik riep Truste! en ging naar bed. Geen kus, en zeker geen handje. Er wordt veel te veel gezoend. Dat kan nooit gezond zijn.
LikeLike
Nou hier wel hoor. Altijd een kus, voor het slapen gaan, en vroeger voor dat we gingen werken. Al zeiden we niet veel tegen elkaar in de vroege morgen.
En als de oudste weer eens een keer thuis komt, krijg ik altijd een zoen van hem.
De jongste niet,dat is net als bij Mack. Die zie ik zoveel. Alleen bij verjaardagen enz.
En ik denk dat dat zeer gezond is. Volgens mij zijn dat gezondheidsbacteriën die je dan krijgt van elkaar.
LikeLike
Ik zoen mijn ouders altijd. Mijn kinderen ook. Zussen, ooms, tantes: allemaal. Bij binnenkomst en vertrek. Als er iemand jarig gaan we met z’n allen iedereen een handje geven en, indien onbekend, ons voorstellen. Maar ja, ook dat is streekgebonden. Hier heffen ze hun hand en zeggen hoi. Verder geen zoen. Kan ook.
LikeLike
Ik ook!! Plat op de bek zelfs! Nu nog steeds! Mijn zus, vader, moeder, stiefvader, m’n kinderen en Mack, maar die ga ik voortaan een handje geven….
LikeLike
Dan veranderd er toch niets Linda?
LikeLike
Zeg buurvrouw, loop jij al onze geheimen hier niet bloot te geven. De mensen die hier lezen denken dat wij lief zijn voor elkaar en dat wil ik graag zo houden!!
LikeLike
Nu heb je zelf verklapt
LikeLike
Joh! 😉
LikeLike