Misschien neemt u het als vanzelfsprekend aan, de aanwezigheid van de zon in onze buurt, maar dat is het volgens mij niet. Het is uitermate fijn dat hij er is, de zon, maar wat een grillige ster is het. Zijn oppervlakte is woelig en zijn golven zijn zo hoog als een planeet. Op de zon hebben ze het niet over de opwarming van de polen. Soms vindt er een explosie plaats die alles vanaf hier tot aan de maan zou wegvagen. De zon lijkt er niet onder te lijden. Volgens astronomen heeft hij nog wel een paar miljard jaar te gaan voordat hij opgebrand is. De mens is er dan met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet meer, en mochten wij er nog wel rondlopen, dan gaan we daarna snel ten onder. Maar de mens sterft waarschijnlijk uit, en anders evolueren we in een andere soort, als de evolutietheorie tenminste klopt. Ons lijf wordt kleiner en ons hoofd wordt groter. Over 3 miljard jaar zijn wij alleen nog maar een hoofd, schat ik in.
De zon trekt zich er niks van aan en fikt er lustig op los. Maar als ik zo’n explosie aanschouw dan kan ik niet anders dan denken dat hij voor hetzelfde geld helemaal uit elkaar spat. En mocht dat gebeuren, dan zijn de rapen pas echt gaar. Zonder zon houdt alles op. Mochten we de explosie hier al overleven, dan zitten we hier in het donker en in de kou. Nee, dat is geen prettig vooruitzicht. Dan is het beter om zijn aanwezigheid maar voor vanzelfsprekend aan te nemen. Of om dankjewel te zeggen.
Mack 
Wie weet kan jij dan nog eens, op je 987e verjaardag ofzo, gare rapen eten.
LikeLike