Ik bezocht vandaag een klantendag van Elsevier Fiscaal, voor boekhouders, accountants en fiscalisten in Hotel de Witte Bergen, voornamelijk bekend door de flitspaal voor de deur. Het was een druk bezochte dag en op de parkeerplaats onstond voor ons al het eerste opstootje, doordat een man in een dikke Mercedes uitstapte en driftig gebaarde dat wij achteruit moesten, terwijl wij ook vast stonden. Ik keek hem aan met een blik van: “doe eens normaal man,” en hij liep door naar de auto achter ons om daar te gaan staan tieren. Een kwartiertje later hadden we een mooi plekje gevonden in een vak waarop stond: N.P. Het was het enige plekje wat nog vrij was. Als u denkt dat dit feit nog een vervolg krijgt in dit verhaal, moet ik u teleurstellen, hier blijft het bij.
Ik keek in de zaal eens om mij heen en constateerde wat ik altijd constateer tijdens dit soort dagen; ik hoor bij de niet-flitsende types. Oké, er stonden twee Porsches op de parkeerplaats en er liepen wat jongens in strakke pakken, maar voor de rest waren het toch voornamelijk kale, grijze mannen die de klok sloegen. In de pauze zag ik een grijze man zijn oude hand op de rug van zijn jonge medewerkster houden. Zogenaamde hoffelijkheid om haar te leiden, maar mij was wel duidelijk dat hij dit bij zijn vrouw nooit deed. De medewerkster keek ook erg ongelukkig, maar dat kon ook haar gezichtsuitdrukking zijn.
Ach, in feite is het ook een uitje, zo’n klantendag. Er komen wat sprekers waarvan er twee iets toevoegen en drie niet. En de twee die wat toevoegen slagen er alleen in mijn belangstelling aan te wakkeren zodat ik weet dat ik het thuis nog eens even moet nazoeken. Ik ben van mening dat een mailtje met daarin de belangrijkste punten elke klantendag kan vervangen. Maar ja, dat is niet zo leuk voor de klant en niet zo goed voor de uitstraling van het bedrijf natuurlijk, maar het zou wel flink op ieders kosten besparen. Maar goed, ook boekhouders willen wel eens een verzetje. Bovendien werd de zaal aangemoedigd door de dagvoorzitter om vooral ook te Twitteren over deze dag. Nou, het zal mij benieuwen.
Nadien op de parkeerplaats kwam ik een bekende tegen. Het duurde twee seconden voor ik door had wie het was, maar in die tijd liet ik mijn herkenning al blijken. Na die twee seconden begreep ik dat ik hem wel kende, maar hij mij niet. Vandaar dat hij ook zijn blik afwendde. Henk ten Cate was het. Mislukt trainer bij Ajax en nu waarschijnlijk ook op zoek naar een verzetje.
Een verzetje zei je?? 😀
Het zal mij ook benieuwen. Of je erover gaat twitteren.
LikeLike
Vind je het niet kostelijk? Dat zo’n man denkt dat boekhouders twitteren? #ik zit bij de klantendag van Elsevier, erg interessant. Kijk, ik probeer er nog wat van te maken met een logje.
LikeLike
Ik vind het hilarisch!
LikeLike
Volgens mij zijn boekhouders helemaal niet zo saai als ze overkomen.
LikeLike
Saai ….. Ik bedoel niet-flitsend.
LikeLike
Tuurlijk niet. Boekhouders zijn net mensen. Er zitten er zelfs tussen die een Porsche hebben.
LikeLike
Het valt mij op dat er vaak ontzettend langzaam gereden wordt in Porsches; van die mannen die hem te laat hebben kunnen kopen, met een herinnering aan hun testosteronniveau van twintig jaar geleden. Ik haalde er laatst nog een in in mijn bedrijfsopelcombo.
LikeLike