Ik moest gisterenavond mijn weg zien te vinden door donker Duitsland, op zoek naar een adres in een klein en op de kaart niet zichtbaar dorpje. Ik zou daar behandeld worden door mevrouw Nei, die geheel toevallig een gelijknamige therapie geeft. Ik kreeg de behandeling aangeboden omdat ik mij verzette tegen de bewering dat mijn rugpijn een emotionele oorzaak had. En ik verzette mij omdat ik ook zeker wist dat mijn rugpijn werd veroorzaakt doordat ik twee dagen eerder een paar kilometer door het bos had gelopen met Tammar op mijn arm, omdat die eenmaal niet wilde lopen.
Ik vond het eerlijk gezegd wel een beetje eng hoor. Wat nu als het een valstrik was? Dat ik onder valse voorwendselen naar het hol van de leeuw werd gelokt omdat ik altijd Duitsers belachelijk maak? Te laat. Ik moest verder. Ik meende al Duits afweergeschut in de verte te zien staan, maar ik denk achteraf dat ik het me verbeeld heb.
Mevrouw Nei bleek een sympathieke jongedame, die gelukkig gewoon Nederlands sprak en die mij vertelde dat ze vragen ging stellen aan mijn onderbewuste. “Had het maar gezegd,” zei ik, “dan had ik hem meegenomen,” maar ze was stellig; ik had hem bij me. Mijn onderbewuste is trouwens een hij, dat u dat even weet. Overigens niet overdreven intelligent vond ik. Hij kon alleen ja en nee antwoorden en hier en daar wat twijfelen. Nee, mijn hogerbewuste is duidelijk slimmer, maar het zou me ook verbaasd hebben als dat niet zo was. Soms was ik het zelfs niet met z’n antwoorden eens, maar omdat je er als hogerbewuste maar een beetje als derde wiel bijzit, wil je er ook niet teveel tegenin gaan.
Aan mijn onderbewuste werden vragen gesteld en ik kende het antwoord natuurlijk al. Al moet ik wel toegeven dat ik af en toe een ‘oef’ ervaring had als mijn onderbewuste vragen beantwoordde. Stel je toch voor zeg, dat hij net even ergens iets zegt wat een smet op je blazoen is, mevrouw Nei overtuig je dan niet meer van het tegendeel hoor. Het is net een leugendetector.
Nou ja, ik kan u nog niet teveel over de uitwerking vertellen, maar dat komt nog wel. Het ging niet om rugpijn, want die had ik niet bij me, maar om mijn maagzuurklachten, waarvoor ik al een paar jaar medicijnen slik. Overigens heb ik nog wel wat mankementjes, maar ik hou u graag in de waan dat ik perfect ben, op wat maagzuur na. Omdat ik vanochtend nog wat in gedachten was over het voorgevallene, vergat ik mijn medicijnen. En ik heb eventjes wat licht zuurbranden gehad, maar nu is het weg. Maar ik moet nog slapen, en het moet natuurlijk wel wegblijven, anders telt het niet.
Wordt over zes weken vervolgd. Eventuele tussentijdse updates. Meent u vreemd gedrag bij mij te signaleren, gelieve Linda hiervan op de te hoogte stellen. Dank.
Mack 
En jij denkt dat Linda daarvan op zou kijken?
LikeLike
En na één zo’n gesprekje moet dat maagzuur weg zijn? Daar geloof ik niets van.
LikeLike
@Ria: ik ook niet, maar wat als het nou wél zo is?
En neem van mij aan, Mack had geen last van ‘een beetje’ maagzuur… Als het weg zou blijven (hard hoofd enzo) dan zal ik niet anders kunnen denken dan dat het door Nei komt…
Mack vertelde mij hoe het was, een avondje bij Nei en neem van mij aan, plas in de broek voor mij hoor. Ik ben de laatste die dit serieus zal nemen. Maar wat als het nou wél zo is….
LikeLike
Als je nog vreemder gaat doen dan gewoonlijk heb ik ook een reis naar Duitsland nodig. Om me van de door het lachen opgelopen rug/kaak en andere pijnen te verhelpen.
LikeLike
Eh … Mack, leef je nog? 🙂
LikeLike
Jazeker. Ik had een zware week achter de rug, waarvan ik blij ben dat ik ze niet elke week heb. Dus ik hield mijn ogen niet meer open.
Jij durft trouwens wel he? Zelf heb je wekenlang geen inspiratie, en schrijf ik even een dag niks, ga je gelijk lopen drammen! 😉
LikeLike
Haha! Nou ja drammen, het was oprechte bezorgdheid! 🙂
Volgende week een mooie rustige zonnige week toegewenst!
LikeLike
Dingen liggen jou gewoon te zwaar op de maag en de remedie is rennie, dat wil zeggen onthaasten.
Ken ik ff vange?
LikeLike
Frankie, je kunt zo een praktijk beginnen. Onthaasten, dat is het toverwoord! Maar doe dat maar is als je op die lopende …. vliegende band staat. Als je even achterom kijkt donder je er al af. En dan?
Ik ben aan het onthaasten en dat bevalt mij bijzonder goed. Maar ik heb geen gezin met kleine kinderen, ik kan het mij permitteren.
Hm, ik krijg ineens inspiratie voor een logje ……
LikeLike
Margo, Giva, dat ben ik dus, niet om ingewikkeld te doen, maar als ik vanaf de iPhone reageer ben ik Margo kennelijk en vanaf de laptop Margo. But it’s all me! 🙂
LikeLike
Dat zal eens tijd worden zeg.
Ik had al last van maagzuur voordat ik kinderen had hoor.
LikeLike
En hoe is het nu??
LikeLike
Qua maagzuur goed. Andere klacht is nog hetzelfde. Maar ik saboteer mijn opdrachten een beetje. En ik moet nog een keer terugkomen voordat de klachten weg zijn.
LikeLike
Misschien liep je toen ook al te stressen. Helpen rennies niet?
LikeLike
Rennies niet nee. Maagzuurremmers die ik heb, helpen wel. Maar daar ben ik nu eventjes mee gestopt.
LikeLike