Amper twee maanden na zijn strohalm, overleed vandaag mijn collega. De alternatieve arts waar hij kwam heeft niets meer kunnen uitrichten. Aanvankelijk klonk het best positief en was er nog wel wat hoop uit te putten. Al waren er ook wat zwartkijkers die nu toch gelijk hebben gekregen. Iemand zei: “heeft mijn vader ook gedaan, helpt allemaal niets.” En inderdaad, die twee maanden schieten ook niet op, als daarvan al een deel voor rekening van de alternatieve arts komt. Feit is, dat als je door het reguliere medische circuit bent opgegeven, je rekening moet houden met het ergste.
En verder gingen vandaag weer de verschrikkelijke beelden van de catastrofe in Japan over het scherm. Deze ramp hakt er weer hard in. Harder dan de tsunami in 2004, maar dat heeft puur te maken met mijn onwetendheid destijds. Het zorgt er wel weer voor dat ik nu een rotgevoel krijg waarvan ik weet dat het volgende week alweer over is. Dat stemt me ook al niet vrolijk, die korte-termijnemoties van me. En aan de andere kant besef ik wel dat het zo eenmaal werkt. Zolang je leeft, gaat het leven door.
Gelukkig was meester-relativator Johan Cruijff vanavond op televisie. Ik hang altijd aan ’s mans lippen. Hij gaat niet teveel in op de dingen waarop hij toch geen invloed heeft en blijft altijd met twee benen op de grond. Hij neemt er kennis van als mensen hem vereren zonder zichzelf te verheffen. Hij is slim genoeg om te beseffen dat hij dat niet hoeft te doen, omdat anderen het wel doen. Je ziet Johan Cruijff nooit zijn waardigheid verliezen. Dat hebben al mijn idolen gemeen. Hun waardigheid.
Morgen examen. Een beetje stress. Maar het stelt allemaal niets voor vergeleken bij alles. Weltrusten.
Mack 
Jeetje wat vervelend van je collega, zo snel gegaan.
En voor jou veel succes morgen!
LikeLike
Niks aan toe te voegen. Voor mij ben je hiermee geslaagd.
LikeLike
Ha, dan haal je morgen dat examen en voel je je weer wat beter.
LikeLike
Heel naar, dat van je collega. Bah.
En succes, veel succes. Kick some ass.
LikeLike
Als ik dit typ ben je al bezig, dus ik kan alleen maar in gedachten even aan je denken. Hoewel je daar geen bal aan hebt, want je moet het zelf doen.
LikeLike
Gecondoleerd met je collega en ik las bij Linda dat je NU met je examen bezig bent.
SUCCES!!!!!!!!!!!!!!!!!!
LikeLike
Een week of twee geleden overleed mijn collega van 45. Het kwam heel diep binnen, niet alleen bij mij maar op het hele bedrijf. Het was zo ontzettend vreemd en ongeloofwaardig om samen met al mijn collega’s op een zaterdagmiddag in het crematorium te staan. Sterkte Mack!
En dat examen heb je vast gewoon gehaald, gefeliciteerd alvast.
LikeLike
Ja, life sucks af en toe gruwelijk!
Maar niet wanhopen … zo is het nu eenmaal, zo is het altijd geweest en zal het altijd zijn. Wij laveren er zo’n beetje tussendoor en af en toe treft ons ook wat malheur.
We slaan ons er wel doorheen, al kan ik me voorstellen dat als ik in Japan in het rampgebied zou leven ik daar wel even anders over zou denken.
Nou, ik ben benieuwd hoe je examen ging, weet je de uitslag al?
LikeLike
Nee, de uitslag komt over een maand. Maar het ging wel. Ik meende te begrijpen wat er gevraagd werd, en dan is het alleen nog een kwestie van het juiste antwoord geven.
LikeLike
Mack,
Als ik op je log kom dan snap ik weer wat meer van de wereld… Dank.
LikeLike
Te laat voor het examen en te vroeg voor de uitslag, heb ik weer. Ik duim op een verloren momentje dan maar even voor een goede afloop.
LikeLike
Anna Maria, leg het mij dan ook eens uit.
LikeLike