Een middellijke collega heeft kanker. Voor de tweede keer in zijn leven. Aanvankelijk sloeg de behandeling bovengemiddeld goed aan, dus na de tweede scan, negen weken na de eerste was hij wat minder zenuwachtig voor de uitslag. Maar helaas, verder behandelen heeft geen zin meer. Zijn wereld stort nu in op nog geen zestigjarige leeftijd. Hem treft een lot wat veel te veel mensen treft.
Vannacht sliep ik slecht en werd om vijf uur wakker. Ik moest aan hem denken, ondanks dat ik geen bijzondere band met hem heb. Ik sliep niet meer. Vandaag huilde hij aan de telefoon. Een man van nog geen zestig moet zich gaan voorbereiden op zijn dood, terwijl hij hoop had op een redelijke verlenging van zijn leven. Ik kan er geen zinnig woord over zeggen. Voor iedereen is dit anders. Er zijn mensen die het aanvaarden, er zijn mensen die rationeel blijven, er zijn mensen die dankbaar zijn voor de tijd die ze al gehad hebben en er zijn mensen wiens wereld instort. Die laatste groep is het grootst.
Vanochtend reed ik op deze opvallend warme en natte januari-ochtend naar mijn werk. Ik had het nieuws op staan en ik hoorde over overstromingen in Australië, in Brazilië en in Limburg. De stromende regen maakte overal enorme plassen. Ik vond het ongewoon voor januari. Onwillekeurig moest ik denken aan het einde der tijden, dat in 2012 plaats zou vinden. De wereld zou instorten. Ik werd er niet vrolijker van. Ik dacht aan Noach, die een ark bouwde. Het wordt tijd dat het weer eens flink gaat vriezen.
Mack 
Die ark wordt hier nagebouwd. Jan zei vandaag dat hij eens ging bellen om te vragen of ze al een beetje opschieten. .
Wat betreft je collega, het is rotnieuws, zondermeer. Dat hij nu wanhopig is kan ik me voorstellen. Hij zal nog vele stadia doorlopen en het uiteindelijk aanvaarden. Veel keus is er niet. Life is hard and then you die.
LikeLike
Vorig jaar een vriendin verloren aan dezelfde ziekte. 44 jaar (toen was ze 5 jaar ouder dan ik, nu nog maar 4). Nooit gerookt, zeer matige drinker, biologisch eter, altijd buiten (natuurfreak), veel bewegen, geen onsje te zwaar… Volstrekte willekeur, leven en dood. Laat die ark zitten. Laten we er een fantastisch laatste jaar van maken en dan gezellig met z’n allen vergaan.
LikeLike
Ja, zo ken ik ook iemand voor wie het gauw afgelopen kan zijn. Iedereen weet dat-ien uiteindeijk dood gaat, maar te weten dat het opeens binnen zo’n afzienbare tijd is…
LikeLike
Geweldig geschreven. Mack weer eens op zijn best.
LikeLike
Ja, ik kreeg gisteren ook bericht, de moeder van een vriendin. Alsof het niks is.
Maar 2012 is echt te vroeg hoor, Mack! Bouw je eigen ark tegen die vloed. Vriezen is ook niet alles, dan wordt zwemmen namelijk schier onmogelijk.
LikeLike
Zo’n uitslag futiliseert meteen zo’n wildviaductgebruikersdiscussie.
Het is mij opgevallen dat het niet eens zo zeer met de (jonge) leeftijd heeft te maken, maar meer met hoe actief mensen zijn. Zo vond ik het bij mijn tante van 93 nog altijd heel erg, omdat ze alles bijhield en zelf deed. Tot haar 90ste had ze nooit in een ziekenhuis gelegen. Andere mensen zijn op een veel jongere leeftijd volledig door een ziekte gesloopt en dan kan de dood als een verlossing komen.
LikeLike
Dood is niet selectief, weet je nog?
Vandaag zouden we tennissen. We moesten elkaar, vanwege de regen, afbellen. Ik stond met de pen in de hand, om haar naam door te strepen. Het lukte mij niet.
LikeLike
Ja, dat weet ik nog. En zo is het ook. Aan de ene kant maar goed ook.
LikeLike
Vanmorgen heb ik ,omdat het regende en wij niet konden tennissen, een uurtje zitten filosoferen. Dat kunnen wij babyboomers, omdat wij gezorgd hebben voor goede pensioenen, die opgebracht worden door onze kinderen. Daarom houden wij ook zo van onze kinderen.
En de vraag die ik me stelde was, wil ik liever gelijk dood, op de grond zakken, wegraken en niet meer bij kennis komen, zoals mijn vriendin, en iedereen in verbijstering achterlatend, of zoals de collega van Mack, het doodvonnis horen, je boos, verdrietig en onmachtig voelen, maar wel alle tijd hebben om afscheid te nemen en je dierbaren nog kunnen vertellen hoeveel je van ze gehouden hebt.
Na twee koppen koffie was ik er nog niet uit. En ga ik maar gewoon nog even door.
LikeLike
En middelijk vind ik wel een erg boekhoudkundig begrip.
LikeLike
@Fien: persoonlijk vind ik het antwoord daarop heel makkelijk. Dood neervallen. Voor jezelf én je omgeving. Want het is niet zo dat de collega van Mack over 2 maanden door neervalt. De man zal zoveel pijn en ellende over zich heen krijgen dat zijn naaste omgeving hem voor de tijd al dood wenst. Vechten voor je dood wens je niemand toe….
LikeLike
Je kunt voor jezelf uitmaken dat je actieve euthanasie wilt, als het lijden te heftig wordt. Vaak kun je dan nog een paar redelijke maanden doorbrengen, waarin je op een goede manier afscheid kan nemen van je naasten. Wat zeer bevredigend voor hen kan zijn. Ik ben er nog niet uit.
LikeLike
Ja Fien, maar als puntje bij paaltje komt, blijkt het allemaal niet zo makkelijk te zijn. De vrouw van mijn vader had ook een verklaring ondertekend en eigenlijk was ze al verder heen dan in de verklaring stond. Wij begrepen dat niet totdat ik met mijn vader ging praten. Mijn vader was de persoon die tegen de doktoren moest zeggen: maak nu mijn vrouw (45) maar dood. Ik denk dat weinig mensen dat inzien. Ook dat is onmogelijk…..
Je gaat altijd je grenzen verleggen…
LikeLike
Ik vind dat een van de belangrijkste verworvenheden van dit land. Tegen de tijd dat het zover is wil je niet verkeren in een land met middeleeuwse ideeën daarover (lees: een groot deel van de de rest van de wereld).
LikeLike
Ja, dat is wel moeilijk als de persoon zelf niet meer kan spreken/oordelen, ook al is er zo’n verklaring.
LikeLike
In Zwitserland heb je de stichting Dignitas. De vrijwilligers daarvan helpen doodzieke mensen – na een uitgebreide screening – om zichzelf op een zo zacht mogelijke manier uit hun lijden te verlossen (met twee drankjes). Jammer genoeg is ‘zelfmoordtoerisme’ niet langer toegestaan in Zwitserland. Er namen te veel buitenlanders een enkele reis naar de appartementen van de stichting, tot grief van omwonenden. Alleen Zwitsers kunnen nu nog bij de stichting terecht.
Vraag me af of het recept voor die twee drankjes ook ergens te vinden is.
LikeLike