Kerstlunch

Vanmiddag hadden we op mijn werk een traditionele, te vroege kerstlunch. Eén van de mannen zit bij een kookclub en vindt het leuk om zich ontzettend uit te sloven in de keuken. Dagen van voorbereiding gaan erin zitten. Het is iets wat ik niet kan begrijpen, maar het is natuurlijk wel goed dat mensen elkaar niet altijd begrijpen. Ik probeer even te reconstrueren hoeveel gangen het waren. Het begon met iets paddestoelachtigs, daarna een eigengemaakte (hij zegt eigengemaakte) tomatensoep met room, toen iets met rode mul op een bedje van Belgische spinazie, een vreemde combinatie van bietenpulp met mierikswortel, een stukje haasrug en als dessert iets met chocolade en thee in gelei. Ik begreep er niet veel van, maar dit was zeker het lekkerste toetje dat ik ooit heb gegeten. Er was rode en witte wijn, Perrier en gewoon water. Elk gerecht werd toegelicht tot in detail. Tot aan het blaadje tijm, munt of basilicum aan toe. Normaal doe ik altijd een beetje lacherig over zijn kookclubje. Maar nooit tijdens de kerstlunch, want dat vind ik onbeleefd. Nee, ik prijs zijn kookkunsten en ik verbaas me erover hoe hij het voor elkaar krijgt om rode bieten en mierikswortel zo te combineren dat het lekker wordt.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

5 gedachten over “Kerstlunch”

  1. Daar lacherig over doen, kun je nog eens je eigen glazen mee ingooien Mack. Alleen: thee in gelei?? Mijn eerste associatie is die met temazepam-capsules.
    Het is weer heel wat anders dan een kerstborrel waar je je eigen hapjes mee naartoe moet brengen, zoals ik gisteren. Toen mijn baas zich liet ontvallen dat er ook financiele tegenslagjes waren geweest in 2010 vroeg ik spontaan of dat de reden was van het eigen-hapjes-buffet. Hij begon te lachen: nee. Niet dat ik kloeg want het was erg lekker allemaal. Ook mijn hapjes, al zeg ik het zelf. En vooral was het gezellig. En iedereen was op chique. En het kerstcadeau dat iedereen en ik ook kreeg was niet zuinig.

    Like

  2. Ha ha Frankie, niet iedereen zal die temazepam-capsules voor zich zien. Maar je hebt gelijk: ze lijken erop. Hoop wel dat je ze niet meer nodig hebt. Tenminste niet dagelijks.

    Like

  3. Ik zit niet bij een kookclub maar vind het ook heerlijk om voor een (niet te groot, met tien man moet het toch echt ophouden) groepje te koken. Maar bieten en mierikswortel had ik nooit bij elkaar verzonnen gekregen.
    Die man is een [strike]fantast[/strike] kok met fantasie zo te horen.

    Like

Laat een reactie achter op FrankieP Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *