Ik deel ze gewoon met u.

Dromen zijn een goede inspiratiebron voor logjes. Tenminste, als je een beetje zinnig droomt, zoals ik. Vannacht had ik er weer één, een droom die ik even wilde voorleggen aan u. Hou hierbij in gedachten mijn logje van pas geleden over de bende van Nijvel.

Ik overviel een supermarkt met heel veel kassa’s, zoals je die in Frankrijk wel tegenkomt. Of misschien wel in alle landen, behalve het onze. De supermarkt was diegene waar ik ooit gewerkt heb. Mijn vluchtauto, mijn eerste auto, een zwarte Fiat Panda, had ik om de hoek geparkeerd, bij de plaatselijke bibliotheek. Wat mijn wapen was, herinner ik me niet, misschien dat ik de dames caissières wel dwong met bluf of met overredingskracht. In elk geval, ik ging van kassa 1 tot en met 24 en dwong de caissières mij het kasgeld te overhandigen, alsmede de nietmachine die ze hadden liggen, en van elk wilde ik één paperclip.

Toen ik de buit binnen had, vluchtte ik naar mijn vluchtauto, die de eerste vijf minuten niet wilde starten. Hoe ik het kreng aan de praat gekregen heb, geen idee. Feit was wel dat ik nu op de vlucht was en moest vrezen voor de politie en de rechterlijke macht, die mij konden straffen met een gevangenisstraf van ten hoogste zeven jaren. Ik overlegde dit met mijn moeder, die geen medeplichtige was, en aanvaardde het risico. De enorme sporttas waar ik het geld in had zitten bood plaats aan miljoenen euro’s, maar na telling van mij bleken dit er slechts 17.500 te zijn. Het viel me wat tegen. Wat ik met die nietmachines en de paperclips moest, ik weet het niet. Misschien wil mijn droom mij laten inzien dat ik totaal ongeschikt ben als overvaller.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

8 gedachten over “Ik deel ze gewoon met u.”

  1. Hahahaha!!!! Ik neb ooit een filmpje van jou gezien, achter Hans aanhollend, en nu zie ik dat ineens voor me met een bivakmuts erbij. Ik vind die nietmachine en paperclips echt hillarisch, en ik denk zelf dat Laurent de beste analyse geeft…

    Like

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *