Al bijna een jaar lang begeef ik mij op zaterdagochtend naar de zwemles van Hans, alwaar ik gezellig koffie drink met een twee-drietal moeders tot de drie kwartieren zwemles weer voorbij zijn. Een van die moeders is een ex-klasgenoot van me, en het is best leuk te merken dat het nu klikt terwijl je vroeger niet zoveel met elkaar omging. De laatste tijd gaat Tammar steeds vaker mee, want zij kan daar even spelen met het kroost van de moeders dat ook nog te jong is om te zwemmen. Vanochtend liep er een klein ventje van een jaar of anderhalf met Tammar te spelen. Hij kwam me bekend voor. Echter, op een gegeven moment hing een dreiging van agressie tussen het ventje en Tammar, en omdat ik weet waartoe Tammar allemaal in staat is, nam ik het kereltje in bescherming. Ik schermde hem af met mijn armen en zocht naar een moeder die haar kind miste. Ik zei tegen mijn ex-klasgenoot: "Weet jij van wie deze is?" "Ja," zegt ze, "dat is de mijne."
Hm, misschien dat het over 35 jaar ook wat beter klikt tussen Tammar en dat jongetje.
LikeLike
Die titel… goed gekozen!
LikeLike