Ik ben de vader, jij bent het kind, jij doet wat ik zeg!

Linda attendeerde mij op een grappig interview met Roué Verveer waarin hij iets zei over de Surinaamse opvoeding. De kern van de boodschap was: ik ben de vader, jij bent het kind en jij doet wat ik zeg. Als je dat nu maar vanaf dag 1 volhoudt, dan werkt dat en hoef je nooit te slaan. Volgens Roué proberen wij in Nederland teveel vriendjes met onze kinderen te zijn, en dat kan niet.

Ik heb het vandaag gelijk ingevoerd. Ik heb een paar keer gezegd: "Ik ben de vader, jij bent het kind, jij doet wat ik zeg!" Waarop Hans antwoordde: "Neehee, ik ben de vader, jij doet wat ík zeg!" En Tammar met een trots en lachend gezicht: "Ikke vaduh..watikzes!"

Dat schiet dus niet op.  Maar Roué heeft wel gelijk. Wij, Linda en ik, proberen vriendjes te zijn met onze kinderen. Hans is bekant, met gemak (Brabants respectievelijk Veluws voor bijna) zindelijk, nu ook 's nachts. Wij hadden met hem afgesproken dat als hij tien nachtjes niet in z'n bed zou plassen, dat hij dan een cadeautje zou krijgen. Bij vijf nachtjes heeft hij al een dvd van Piet Piraat gehad. En nu gisterennacht, op zijn achtste nacht hoorde ik hem huilen, hij had in zijn bed geplast.

Wij hadden van tevoren gezegd: geeft niks Hans, maar dan beginnen we gewoon weer opnieuw te tellen, tot je tien nachtjes droog bent. Ja, dat was van tevoren. Nu is het zo dat er één nachtje is weggestreept, en hij nog drie nachtjes droog moet zijn voor hij zijn cadeautje krijgt. Alle Surinamers lachen ons uit.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

9 gedachten over “Ik ben de vader, jij bent het kind, jij doet wat ik zeg!”

  1. Roué Verveer is leuk. Ik ben laatst bij een voorstelling van hem geweest, en was zeker de moeite waard. En hij heeft nog gelijk ook, overigens.
    Ik krijg altijd te horen dat ik soms te streng en te hard voor mijn kinderen ben. Niet dat ik ze met min twintig buiten zet, maar omdat ik tegen Ayla zeg dat ze niet bij mij hoeft aan te komen en het haar eigen schuld is als in de speeltuin iemand op haar tegen is gaan staan omdat ze persé op blote voeten wil lopen terwijl ik al tig keer heb gezegd dat ze haar schoenen aan moet doen. Ik ben erg van de oorzaak en gevolg. Dus nee, ik ben geen vriendjes met mijn kinderen denk ik. Wil ik ook niet zijn. Ik ben hun moeder. En ik geloof zelfs dat ze van me houden, dus dan zal ik het wel goed doen vermoed ik.

    Like

Laat een reactie achter op zustertjen Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *