Eind goed, al goed.

Ik reed vandaag over de Houtribdijk waar het  hard waaide en zacht regende. Aan beide kanten kon ik geen land zien dus het leek mij een goed idee om mezelf in te beelden dat ik tussen twee oceanen in reed. Ik deed het raam van het rechterportier open, zodat ik de golven op de dijk stuk kon horen slaan, en het zoute water kon ruiken. Dat laatste lukte niet. Mijn inbeeldingsvermogen gaat soms best ver, maar zoet water zout laten ruiken is voor gevorderden. Ik had spijt dat ik niet even vijf minuten op een parkeerplaats was gaan staan om naar het water te kijken.

Toen ik thuiskwam was Hans met zijn vriendje aan het voetballen tegen twee oudere meisjes.  Het was intussen 18-0 voor de oudere meisjes en ik besloot de jongens eens een voetje te gaan helpen. Al snel liepen we in tot 19-8, (niet 19 aug!) maar toen was het etenstijd, en daar mochten de meisjes van geluk spreken. Wat is het trouwens cool om te ontdekken dat een man die niet sport op zijn 40e nog gewoon kan voetballen als een jongen van 19! Mijn buitenkantje rechts doet denken aan Johan Cruijff in zijn beste dagen. En mijn plotselinge koerswijziging naar binnen, á la Arjen Robben, was een lust voor het oog. Vooral als je die haakse koerswijziging gebogen rennend inzet, en merkt dat de zwaartekracht toch harder aan je trekt dan je ongetrainde beenspieren kunnen opvangen. Niet dat je valt, maar om niet op je muil te gaan moet je veel verder doorrennen dan nog cool is. Zelfs de meisjes ontging het niet.

Ja, die beenspieren, dat is wat. Toevallig was ik zaterdag gaan kijken bij een badminton demonstratie van twee eredivisiespelers. Daar trof ik wat spelers van de club waarvoor ik tot drie jaar terug speelde, en die vroegen mij of ik niet weer eens wilde komen. Ik ben gestopt wegens rugproblemen maar de laatste tijd voelt mijn rug sterker dan ooit. Dus vanavond keerde ik eens terug naar de club, om te kijken hoe het ging. Helaas, het was veel te druk met trainingen dus er was geen plaats. Over twee weken gaven ze mij meer kans. Ik keerde onverrichter zake terug, en nu zit ik met een zak chips achter de computer mijn beenspieren te trainen.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

21 gedachten over “Eind goed, al goed.”

  13. Even iets volkomen off topic, sorry dat ik je logje hiervoor misbruik. Ik word gek van webstreepjelog. Waar vind ik nou weer hoe ik een link kan aanpassen???? Help me please!
    (Ik ga verdomme echt overstappen naar WordPress met mijn waslijntjes!)

    Like

    Beantwoorden

  14. Never mind, heb het al (AL??? Eindelijk, het staat op een volkomen absurde plaats!) gevonden.
    Ik ga overstappen, zal het nodige werk kosten, maar ik doe het, potverrrrrr.

    Like

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Marietje Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *