Opgedroogde tranen

Ik was acht jaar op 25 juni 1978 en ik mocht van mijn ouders opblijven om de finale van het WK 1978 tussen Nederland en Argentinië te zien. Ik had mijn pyama al aan en ik had Ruud Krol de dag ervoor nog horen zeggen dat we ons geen zorgen moesten maken en dat hij morgen met de cup in zijn handen zou staan. Het precieze verloop van de wedstrijd weet ik niet meer, maar er was een moment dat ik God bad om een doelpunt. Het doelpunt kwam er niet en Nederland verloor de finale.

Later hoorde ik pas dat Nederland vier jaar daarvoor ook al tot in de finale was doorgedrongen en dat we als voetballand internationaal meetelden. Ik was trots op Nederland, en dat kon toen nog gewoon. Daarna werd het heel lang niks meer met het Nederlands elftal, al was het slechts tien jaar later dat Nederland het EK won. Echter, toen was ik geen jongetje meer maar een verlate puber, en die tien jaar verschil voelden als een ver verleden. Ik had ook een heel ander leven. Een feestbeest ben ik nooit geworden en dat zal ik ook nooit worden. Maar ik voel weer iets van de trots die ik had toen ik een jongetje van acht was. Mocht Nederland de finale winnen zal ik heel blij zijn, maar ik zal er ingetogener en veel langer van genieten dan alleen de avond van de finale. Ik zal er jaren op kunnen teren. Over vijf jaar zal ik op vakantie nog met een Fransman bespreken dat wij in 2010 wereldkampioen werden. En hij zal dan zeggen dat zij in 1998 wereldkampioen werden en hij en ik zullen vrienden zijn.

Het bereiken van de finale roept gevoelens uit een ver verleden op. Het zijn de opgedroogde tranen van 1978 die weer een beetje nat worden. Ik vier geen feest, maar oh, wat vind ik dit geweldig. Diep respect voor Bert van Marwijk. Niet alleen voor het bereiken van de finale, maar voor zijn schoenveters die strak zitten en voor zijn ingehouden maar zichtbare emotie. Een verademing. Nog eentje, meneer van Marwijk!

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

19 gedachten over “Opgedroogde tranen”

  1. De lichtschakelaar in de hal van mijn ouderlijk huis heeft nooit meer helemaal goed gewerkt, sinds mijn broer het licht uit deed na de beëindiging van die finale in 1978.
    Misschien vraagt die Britse jongeman die er nu woont zich af waarom dat het geval is.

    Like

  2. Zal Hans deze keer ook een schietgebedje hebben gedaan?
    Ik gun het Van Markwijk en zijn club wel, behalve op kledinggebied. Trainers in een kostuum vind ik niet passen. Maradonna werd er nog meer een clown door. Kunning die mensen niet netjes in een trainingspak? En dan die 4kante cijfers. Nederland heeft echt de lelijkste rugnummes van het tournooi. Ik krijg er lasogen van. Of gisteren met oranje shirt en oranje broek. Dat ziet er toch niet uit. In 1978 hadden ze in elk geval nog acceptabele cijfers en een witte broek. Als het bij dit wereldpotje om de kleding ging, dan had van mij Ghana mogen winnen.

    Like

  3. Toch niet op die website waar nog zo’n 8000 mensen een plekje langs de gracht hebben gereserveerd he? Want die was een beetje nep geloof ik.
    Maar we gaan natuurlijk gewoon winnen, dat is duidelijk.

    Like

  4. Heer Mack,
    U zult het zich niet meer herinneren, maar wij hebben op het W.K. van 1982 ook nog tegen Argentinië gespeeld. Het was een van de eerste matchen in groep C. We wonnen niet met grote cijfers, maar het was toch maar mooi 1-0 voor ons Belgen.
    En u vraagt zich af hoe het komt dat ik als voetbalonkundige dit nog weet? Wel, in 1982 was de Falklandoorlog uitgebroken. Vraag me niet waarom, maar ik stond aan de kant van de Britten. Waarschijnlijk gewoon uit solidariteit met die andere West-Europeanen aan de andere kant van de Noordzee.
    Die match tegen Argentinië, die heb ik gevolgd op mijn kamertje van onderofficier op de luchtmachtbasis van de gevreesde 10e Jagers-Bommenwerperswing in Kleine Brogel. Ik was ook blij dat wij die vermaledijde Argentijnen versloegen. De Britten konden trots zijn op hun Belgische bondgenoten.
    Sweet memories. Uw stukje deed mij dus ook een traan plengen.
    Waarvoor dank.
    De Drs.

    Like

  5. Naar die goal van Van Bronkhorst keek ik toch wel even (in de herhaling). “Waanzinnig,” zei ik. “Waanzinnig,” zei de commentator een seconde later.

    Like

  6. Dat is dezelfde FrankiePebbles hoor. Ik weet, er zijn er tientallen, maar dit is d’r.
    Door de nieuwe software bij web-log kan ik momenteel niet bloggen. Dus nog even geen foto’s van onze vakantievilla met zwembad en sauna. Volgt z.s.m. Man, je weet niet wat je ziet.

    Like

  7. Frankie, ik zie anders een huis voor me met een raam op de bovenverdieping waar jij uithangt en dan heb je zo’n hoedje op…kan dat kloppen?

    Like

  8. Dit vakantiehuis is ook oud en ligt ook bovenop een berg, maar het is drie keer zo groot als dat huisje destijds, en de tuin is twintig keer zo groot. Deze zomer loop ik niet met een strohoed maar met een trekharmonica.

    Like

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.