Vandaag meldde ik me alweer met rugpijn bij de chiropractor. Volgens mijn baas is het stress, die mijn rugpijn veroorzaakt. Volgens mij niet, want ik heb zondag vrij lang een beetje ongelukkig gezeten. Waarop iemand anders dan weer vraagt waarom ik het wel krijg als ik ongelukkig zit, en een ander niet. Ze willen gewoon graag een buiten-medische verklaring hebben voor rugpijn. Mijn fysiotherapeut zei destijds dat je je stress niet moet laten aanpraten en dat rugpijn gewoon andere oorzaken heeft. De chiropractor zei dat het heel goed mogelijk is dat als je in een verkeerde houding zit, dat je dan rugpijn krijgt.
Maar of ik stress ervaar? Ja en nee. De werkdruk is momenteel hoog, maar dat is amper stress, of je moet het gezonde stress noemen. Maar van gezonde stress krijg je geen rugpijn natuurlijk. Negatieve stress staat bij mij gelijk aan spanning, wat heel wat anders is dan werkdruk. Spanning lijkt veel meer op nervositeit en dat voelt minder prettig. Spanning moet bestreden worden met alcohol. En dat is ongezond.
Op 1 april wordt Linda geopereerd, en op 8 april weer. Respectievelijk aan galblaas en aan een meniscus. Als ik die operaties zou moeten ondergaan, zou ik onder spanning staan. Linda niet, die heeft dan weer negatieve stress doordat ze tijdens haar herstelperiode niks kan, en bang is dat alles in het honderd loopt. Zowel op haar werk als thuis. En ga nou niet roepen dat het werk wel kan wachten, want dat helpt niks om de stress te verminderen. De enige manier om haar stress te verminderen is om mij gedurende de maand april afstandbestuurbaar te maken en haar de afstandsbediening te geven. Ja, ik ervaar stress.
De chiropractor is vijf minuten met me bezig geweest en concludeerde toen zelf dat mijn rug het nú weer moest doen. Ik was nog wat wantrouwig, maar volgens mij heeft ze voor 95 procent gelijk gehad.
Ja ok zeg . . . met een chiropractica zou mijn rug ook snel over zijn. Bovendien was dat natuurlijk geen echte rugpijn; je hebt zondag hele andere ongezonde dingen gedaan. Precies, karaoke.
LikeLike
Val gewoon die 40 kilo af. Duhuu.
LikeLike
Wat je je nu af moet gaan vragen is of die angst gegrond is…
Ik denk ut wel namelijk.. Maar ik zeg niks. Ik blijf in mijn bed, dan hoor ik ook geen gezucht en gesteun :-))
LikeLike
Ik wens Linda alvast veel sterkte. En nu maar hopen dat die afstandsbediening werkt en de batterij vol is 😉
LikeLike
Ik heb er ook zoooooooooo’n zin in, die galblaas. Ik moet ergens half april.
“U mag 6 weken geen zware dingen tillen hoor mevrouw!” Daar heeft mijn twaalf kilo wegende lieveling natuurlijk geen boodschap aan. Zucht. Ik raak al niet eens meer in paniek. It komt sa als it komt.
Moeders/vrouwen zijn ALTIJD onmisbaar, op alle vlakken. Dat is zwaar irritant.
LikeLike
En welkom bij het forum van OPZIJ
LikeLike
Heeft iemand gemerkt dat het weer lente wordt? Er vonkt iets in de lucht, de *ahum* kinderen *ahum* zijn zoooo vervelend! Het zal wel iets met zomerdrift te maken hebben.
LikeLike
@Eva: ik heb het geluk dat ik een week later ook niet meer kan lopen, dus dat tillen heb ik geen last van ;-))
LikeLike
rugpijn is rugpijn,laat je niks wijsmaken.
is tegenwoordig normaal,afwachtend beleid noemen ze dat,veel zeuren 4 jaar wachten voor een foto of naar een orthopeed in Belgie gaan
LikeLike