Als mijn leven een boek zou zijn, zou een steeds terugkerend thema zijn: de strijd tussen authentiek en plastic. Net na mijn twintigste ontdekte ik dat sommige emoties of principes van mensen helemaal niet echt waren. Daarvoor waren mijn emoties soms ook niet echt. Het herkennen van plastic emoties of nepprincipes is het makkelijkst, al kan ik die herkenning moeilijk uitleggen. Maar het ermee omgaan, dat is een ander verhaal. Het is zoeken naar een evenwicht. Een volledig zuiver en principieel mens (bijvoorbeeld Jezus) houdt in deze maatschappij geen stand en is gedwongen tot een leven aan de onderkant. Wil je succesvol zijn, of tenminste voor succesvol willen worden aangezien, dan zul je af en toe een oogje dicht moeten knijpen, een princiepetje laten varen of misschien wel eens iemand een ietsiepietsie oplichten. En daar is niks mis mee hoor, het hele dierenrijk zit vol met beesten die zich anders voordoen dan ze zijn; het is een overlevingsstrategie. Ik vind principes altijd erg mooi, maar ze kunnen ook heel dom zijn. Maar zelfs dan heb ik nog steeds meer respect voor je dan iemand met principes die zich er niet aan houdt de eerste de beste keer dat het hem niet uitkomt. Ik ben nog steeds Rooms-Katholiek. In het bedrijfsleven ben je gedwongen tot het verloochenen van principes anders maak je jezelf onmogelijk. Wie was het ook alweer die de volgende prachtige uitspraak op zijn naam heeft: mijn principes liggen zo hoog dat ik er in geval van nood onderdoor kan?
Ik zal dus mijn Hans en mijn Tammar proberen bij te brengen dat je principes hoog in het vaandel moet hebben, mits je je dat op dat moment kunt veroorloven. Zo niet, verkondig dan je principes niet. Eigen belang is niet alleen eigen belang. Je moet ook voor jezelf zorgen om voor anderen te kunnen zorgen. Maar een principe is pas een principe als je bereid bent er iets prettigs voor op te offeren. Anders is het niks. Plastic. Als ik dus een mailtje krijg van een (middel)groot bedrijf en er staat onder: please consider the environment before printing this e-mail, dan weet ik dat de afzender werkt voor een bedrijf waarvan het management rondrijdt in dikke 8-cilinders, die graag heel veel gas geven en zo hun dikke benzinedampen het milieu in blazen. Eventueel hebben ze er nog een excuus-Prius bij. Ik vind het allemaal niet erg hoor, ik hou van dikke 8-cilinders, maar het zou iemand zo sieren als hij gewoon toegaf dat hij best vegetariër wil zijn, maar niet tijdens het eten.
Mack 
Principes heb ik uit principe niet.
LikeLike
Met je laatste redenering ben ik het niet eens. Waarom mag iemand die ervoor kiest het ene te doen, zich dan niet ook inzetten voor het andere? Dat hoeft elkaar toch niet te bijten? Jij rijdt ook een Alfa en brengt toch ook je flessen naar de glasbak?
LikeLike
Een Alfa is heel milieuvriendelijk want die zet zijn volledige brandstof om in pk’s. Er verdwijnt dus niks onverbrand via de uitlaat weer naar buiten zoals bij de Duitse concurrentie.;)
Nou ja, ik kreeg vandaag zo’n mailtje en de afzender inschattende wist ik dat het milieu hem aan zijn bips zal oxideren. Nou ja, zo lang hij er niks voor hoeft te laten dan. We hoeven het ook niet eens te zijn. Dit is gewoon het verhaal van het penninkske der weduwe.
Ik gooi overigens alleen het glas in de glasbak omdat het nogal als asociaal wordt gezien om al je flessen gewoon in je vuilnisbak te deponeren. ’t Is niet dat ik steeds denk: goh, wat ben ik goed bezig.
LikeLike
Bill Bryson schreef dat één van zijn principes was dat hij nooit iets uit principe deed als dat de enige reden was om het te doen.
LikeLike
Dat heb ik ook nooit als ik al mijn flessen in de… 😉 O nee, laat maar.
Nee we hoeven het ook niet eens te zijn. Sterker nog: voor je het weet heb je sleur.
LikeLike
Die ‘consider the environment…’ blabla teksten zij ineens erg in heb ik gemerkt. Ik dacht ook… pffff! (Soms denk ik heel weinig)
LikeLike
Dus zeg ik met jou inderdaad: alle aanstellerij de wereld uit!
LikeLike
Uit principe ben ik bij het woordje Jezus gestopt met lezen.
LikeLike
Hetzelfde gevoel heb altijd in hotels, met van die briefjes of je het milieu wilt sparen door je handdoek over het rekje te hangen, zodat er over De Hele Wereld minder gewassen hoeft te worden. Ze bedoelen: dan hoeven wij minder kosten te maken.
LikeLike
Ik denk dat ik wel principieel ben qua milieu. Alleen noem ik het nooit zo. Volgens mij ben ik gewoon zuinig. 🙂
LikeLike
Xiwel. Ik zou jou ook nooit plastic noemen.
LikeLike
Heel goed logje Mack. Zo lees ik ze graag.
LikeLike
Bedankt voor je reactie Mack. Ik heb vol aandacht je stukje gelezen.
Misschien is eerlijkheid in wat je doet of laat veel belangrijker dan hooggestelde principes. Ken je zelf als je dingen doet die je beter niet had kunnen doen. Erkennen en herkennen heeft met eerlijkheid te maken. Dan hoef je niets van je eigen falen te verdonkeremanen. Toch? En kun je er verder aan werken anderen niet te besodemieteren.
En oud en lastig? Dat worden jij en ik waarschijnlijk ook hahaha. En dan hoop ik dat er tegen die tijd begripvolle mensen zijn zoals in Afrika, waar ze de wijsheid ook erkennen. ;-))
Dag dag.
LikeLike