Het waren een paar warme dagen. Met de tuin op het zuiden en een parasol die het noorden kwijt is, is in de tuin zitten geen pretje. Ik kon er vroeger ook veel beter tegen, het zitten in de zon. Tegenwoordig zie ik het als straf. Lopen in de zon vind ik daarentegen weer niet zo'n probleem, al loopt het in de schaduw natuurlijk wel lekkerder, zeker als je met een kinderwagen loopt met daarin een baby die midden in het felle zonlicht kijkt.
Maar wat mij nog het meest verbaast zijn de oude mannetjes die ik op zo'n dag tegenkom. Ik puf in mijn t-shirt en korte broek, zij dragen overhemd en trui, met daarover een een colbert. Sommigen nog mét hoed. Ik heb mij wel eens laten vertellen dat het met lichaamsgewicht te maken heeft, en aangezien ik nu een kilo of 15 meer weeg dan toen ik 20 was, en oude mannetjes over het algemeen ook weer lichter zijn dan toen zij veertig waren, zou dat best eens kunnen kloppen. En afvallen ga ik niet aan beginnen als dat kennelijk toch vanzelf gaat.
Pfffff. Ik het te warm om hier iets zinnigs op te kunnen zeggen.
LikeLike
Nomaden in de woestijn hebben ook vanalles over elkaar aan. Het schijnt ook beter te zijn hete thee te drinken in plaats van ijs of fris met ijsklontjes….
LikeLike
Mijn zuster van 140 kg, heeft ook heel wat natuurlijke isolatie. 🙂
LikeLike
@Mellody: ja ho, maar in de woestijn is de buitentemperatuur vaak hoger dan je lichaamstemperatuur, dan moet je juist weer gaan isoleren tegen de warmte van buitenaf.
LikeLike