Hans, dat lijkt op de foto's zo'n voorbeeldig lief jochie, en dat is hij ook. Echter, zijn dwarse kant is zich nu ook aan het ontwikkelen want anders kun je straks zijn lieve kant nergens meer aan toetsen.
Hij begint te drammen met alles. "Ik woe da nie!" is zijn meest gebruikte zin van de laatste tijd. Hij lust ineens geen eten meer, wil helemaal niks meer weten van oefenen met zindelijk worden, en hij luistert alleen als het hem uitkomt.
Linda is de meest directe van ons twee en ik de meest vergevingsgezinde. Dus Hans neemt sneller een loopje met mij dan met Linda. Hans heeft ook vaak vele sterkere argumenten dan ik. Bijvoorbeeld vanavond. Dan wil hij in mijn bed slapen en op de avonden dat hij de volgende dag vrij heeft van de uni-dichtbij-siteit (whooeeehahahahaa, hoe kom je erop?) vind ik dat meestal wel goed. Dan leg ik hem als ik naar bed ga weer in zijn eigen bed, en meneertje is tevreden. Maar vanavond niet want hij had niet geluisterd dus moest hij van mij in zijn eigen bed. "Maar ik woe dat nie!" "Maar ik woe dat wel." "Maar ik niet." "Hans, luister, jij was vanavond aan het klieren dus je slaapt gewoon in je eigen bed." "Maar ik woe dat nie." "Dan heb je pech gehad." "Maar ik woe da nie."
Ja, dan ben ik dus uitgeluld want zijn argument is zo sterk dat hij het elke keer weer kan gebruiken.
Ik was dus tegen mijn gewoonte in niet vergevingsgezind en heb hem vanaf een halve meter hoogte in zijn bed gepleurd. Dat pikte hij natuurlijk niet en hij smeet kwaad met een knuffel, en ik trok zijn deur achter me dicht. Drie seconden later was die weer open en er stond een huilende Hans. Ik woe niet in mijn eigen bed!
Moet je horen Hans, jij gaat nu in je eigen bed en als je dat niet wil, lees ik ook geen verhaaltje voor!
Dan volgt gelukkig het voorspelbare gedeelte want je kunt zelf het moment bepalen waarop je Hans kunt troosten. Want getroost worden wil hij altijd wel even in papa's of mama's armen. En dan vraag je of je nog een verhaaltje moet lezen, er volgt zo'n zielig snikje met ja, en dan geeft-ie zich eindelijk over en gaat liggen. Dit was wel de eerste avond in zijn leven dat hij al sliep voor ik het verhaaltje uit had.
Mack 
Dwars zijn maakt moe…
LikeLike
Het werd tijd! Ik vond Hans al zo lief…
LikeLike
Ach dat zielige snikje ja… manipulerende monsters zijn het.
LikeLike
Zet je dat nou ook in Ouders Van Nu, dat je je kinderen vanaf een halve meter hoogte in bed pleurt?
LikeLike
Zo, is dat nou opvoeden. Ik vroeg me al af hoe je dat ging doen.
LikeLike
En low-kicks ? Wil dat niet helpen ?
LikeLike
Nu weet ie in elk geval beter hoe hij kan zorgen dat het een volgende keer wel weer mag.
Zolang hij open blijft communiceren weet jij dat je de muren waar hij recht op heeft stevig en bestendig gepositioneerd hebt. De veiligheid die dit hem biedt lijkt mij groter dan het auw van de schrammetjes en deukjes die hij uiteraard en onvermijdelijk wel eens oploopt. Maar juist daardoor vindt hij beter zijn weg. Wel een moeilijk moment om muur te zijn, kan ik me indenken. Ik zou me in eerste instantie harteloos voelen. Maar je kunt bij mijn weten niet een kind opvoeden zonder dat het pijntjes ondervindt. Dat hebben ze met de Boeddha geprobeerd. Is niet gelukt. Gelukkig betekent pijn niet automatisch lijden. Soms voorkomt het dus juist lijden.
Wat een verhaal weer. Alsof ik zelf moeder van tien kinderen ben of zo. Duh.
LikeLike
Haha, dat vind ik wel een grappig idee, Frankie met een sleep van tien kinderen achter zich aan.
LikeLike
Ja. Tien kleine negertjes 🙂
LikeLike
Knettergek wordt je van die onderdeurtjes. Ik heb hier een onderhandelaar rond lopen, dat is zo mogelijk nóg vermoeiender. Die probeert alles op een dealtje te gooien en er -voor hem- het best mogelijke uit te slepen.
Ik roep nu tegenwoordig maar: “Daan! Hou je snerk!” en kijk er vrij moordzuchtig bij. Dat helpt nog wel iets.
Wacht maar tot jullie dame groter is, die schijnen nog veel erger te zijn. Kun je `s ochtends in conclaaf over jurkjes, haarstrikjes en poppen.
Dat verlies je geheid.
LikeLike
Hahaha. Haahahahahah!! Haaaaa!
Hahahahaha!
(ik kijk er een beetje leedvermakerig bij, zoals, hahahaha, dat heb ik allemaal achter de rug!)
LikeLike
Pas maar op…dit is pas het begin!
LikeLike