Ben ik er ook één?

Het zwaaien naar Hans als ik hem heb weggebracht naar de kinderopvang wordt mij zo langzamerhand onmogelijk gemaakt. In 2007 hebben ze de weg langs de kinderopvang éénrichtingsverkeer gemaakt waardoor ik voortaan een extra rondje moest rijden om naar hem te kunnen zwaaien vanuit de auto. Toen verhuisde hij naar een ander klasje (Snuf de Hond) en van daaruit kon je net een stukje weg zien, een metertje of tien waar ik kon stoppen om nog even te zwaaien.

Nu loop ik tegen een aantal problemen aan. Tussen het raam van zijn klasje en de weg bevindt zich een parkeerplaats en als daar veel auto's staan dan heb ik in plaats van tien meter nog maar één meter om oogcontact te hebben met mijn zoon. Soms staat er precies op die ene meter een debielenbusje stil om debielen naar hun werk te brengen, waardoor ik achter het busje moet stoppen, uit de auto moet stappen om als een debiel te gaan staan zwaaien naar Hans, want die rekent daar nu eenmaal op.

Maar nu is het toppunt bereikt. De moeders van de debielen brengen hun debieltjes naar de debielenbushalte, en als de bus vertrokken is staan ze nog wat na te keuvelen met elkaar. Gezellig, dorps, beter dan de hele dag internetten, maar ze staan wel op drie meter afstand van de plek waar ik mijn rode bolide tot stilstand breng om naar Hans te zwaaien. En wat denk je wat? De moeders van de debielen gaan nu ook naar mij staan zwaaien, want dat is lachen, gieren, brullen, om een vader die zijn zoontje uitzwaait belachelijk te maken. Of bevestigen ze alleen wat u allang wist?

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

32 gedachten over “Ben ik er ook één?”

  1. Die zwaaivrouwen willen eigenlijk allemaal maar 1 ding. Ook zo’n man met zo’n bolide en zo’n zoon. Of zijn dat drie dingen?

    Like

  2. @Gabry: de kunst van het webloggen is om je reageerders vast te ontwapenen. Wat denk je dat er was gebeurd als ik dat er niet in had gezet. Hermanus Voorspelbarus had hem dan gelijk ingekopt hoor.

    Like

  3. Wat is er nu weer mis met het woord “debielen”?
    Oke, het is een ouderwets woord maar het betekent toch gewoon dat je iq onder de 80 zit en als het onder de 50 zit ben je imbeciel?
    Het enige wat zou kunnen is dat het geen debielen zijn maar gewone kinderen die om een andere reden met een busje naar school gaan, maar dan was ikzelf volgens die laatste zin ook een gewoon kind dat om een andere reden met de bus naar school ging, en dat sloeg nergens op.
    Maar goed…je moet ook niemand persoonlijk debiel noemen, dat ben ik met je eens, maar een groep onbekende debielen mag toch wel?

    Like

  4. Tis de toon die de muziek maakt. Iemand een debiel noemen vind ik net iets anders dan de toon waarop het woord in dit logje gebruikt wordt.
    Maar wellicht ben ik wat overgevoelig op dit punt, vandaar het excuus.

    Like

  5. Ik ben het er gewoon niet mee eens dat je een groep “debielen” niet debiel mag noemen en iemand met een hoog iq waar je het niet mee eens bent, wel. Zo maken we er ook een scheldwoord van.
    Neemt niet weg dat ik je overgevoeligheid snap, en ik het niet meer zal doen.

    Like

  6. Nog steeds last van je oorlogsbeen dat je Hans niet eventjes te voet of met de fiets weg kan brengen? Da’s best jammer, want dan kan je op meer plekken naar Hans zwaaien. Je hebt ook meer ruimte om te zwaaien, of doe je daarvoor je autodak open? 🙂

    Like

  7. @Xiwel: Ik heb niet alleen Hans maar ook een maxicosi met Tammar erin te verslepen. Maar dat is een hele slechte smoes, want had ik dat niet, ging ik nog steeds met de auto. Troost je, het is een eerlijke bezineauto, geen vervuilende stinkdiesel.
    @Hermanus: Jij hebt toch helemaal geen gevoel?

    Like

  8. Over een poosje mogen we ook niet “een busje met autisten” meer zeggen. Want dat wordt ook steeds vaker als scheldwoord gebruikt. Trouwens, het woord ‘busje’ vind ik ook al niet meer helemaal correct in de oren klinken. Net als ‘afdeling’ of ‘groepje’. Dan moeten we zeggen: “een unit met neuronaal uitgedaagden.”

    Like

  9. Ik denk dat we allemaal wel zo onze (over)gevoeligheden hebben, zelf ben ik bijvoorbeeld nogal gevoelig voor een “sorrycultuur” waarbij mensen zich te pas en te onpas verontschuldigen voor allerlei zaken waar ze zich helemaal niet voor zouden moeten hoeven verontschuldigen, zoals overgevoeligheden bijvoorbeeld 🙂

    Like

Laat een reactie achter op Kwebbel Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *