Waarom lijken de doden in een kist nooit meer op wie ze in werkelijkheid waren? Mijn opa leek wel een pop, zeker een halve meter kleiner dan hij in werkelijkheid was. Sommigen hebben er behoefte aan maar ik vind het niks. Alle doden die ik tot nu toe heb gezien, en die zijn gelukkig nog op de vingers van een hand te tellen, leken niet meer op zichzelf. Morgen is de crematie, en dan is hij weg, zijn lichaam van de aardbodem verdwenen, alleen mijn arme oma is nog over, die niet alleen durft te zijn 's nachts.
Oma die hartverscheurend huilde en riep "dag liefie" tegen haar man met wie ze 67 jaar getrouwd was. Het is bijna mensonterend dat je na zoveel jaar nog wordt gescheiden van je man. En of ze de kist wilde sluiten. "Nee, ik ga hem niet opsluiten, dat doe ik niet", zei ze.
Tyvens, wat lijkt het leven toch hard op sommige momenten. En nu treur ik over iemand die oud is geworden en een gelukkig en gezond leven achter de rug heeft, het is ook nooit goed.
Mack 
Vastgeslagen in mijn eigen verdriet, lees ik de berichten over je opa nu net pas. Vind het een beetje een kil woord maar het zegt het toch, gecondoleerd met het verlies.
Las verderop dat je meer aan je vader moet denken nu je opa overleden is. Je denkt niet dat je vader een beetje meer dood is omdat je opa nu dood is. Ik vraag het me af, misschien gevoelsmatig toch wel. Je opa droeg een stukje van je vader bij zich en neemt dat nu mee. En dit overlijden zal eerder verdriet een beetje meer oprakelen misschien. Dat geeft toch niet, je hebt mooie gedachten aan twee mooie mannen.
Veel sterkte de komende tijd en liefs
LikeLike
Ayden bleef helemaal zichzelf hoor. Alleen wat donkerder, maar omdat dat biologisch verklaarbaar is, vond ik hem nog helemaal zichzelf. Gelukkig.
LikeLike
Om die reden ga ik nooit kijken naar iemand die overleden is. Ik ben altijd bang dat dat beeld de herinnering aan die persoon in leven zal overschaduwen.
LikeLike
Het karakter , de ziel, is uit het lichaam. Dat is wat je mist wanneer je iemand ziet die overleden is. Als je iemand ziet die je niet gekend hebt valt het je minder op.
Moeilijk om verdriet van anderen te zien, zeker van zo’n mensje als je oma. Heel veel sterkte vandaag!
LikeLike
Ik hoef oveleden mensen ook niet te zien en herinner ze liever hoe ze waren.
LikeLike
Als het niet zo zou zijn, zou die clip van Thriller ook geen fuck aan zijn.
LikeLike
Dat iemand gelukkig oud is geworden maakt het gemis denk ik niet veel minder. Vooral voor de partner. Het blijft hard, dat mensen ook en juist op hoge leeftijd de tragedie van het verlies van de levenspartner moet treffen.
LikeLike
Dat iemand oud is geworden wil niet zeggen dat het gemis daardoor minder hard gevoeld wordt.
LikeLike
Ik sluit me aan bij Laurent en Xiwel. Ik kijk ook niet. Ik herinner me mensen liever hoe ze bij leven waren.
LikeLike
Kan me best voorstellen dat je oma de kist niet wou sluiten. Heel begrijpelijk.
En jou gevoelens ook. je opa mag dan een goed leven hebben gehad en oud zijn geworden maar dat maakt het gemis er niet minder om.
LikeLike
Tja.. begravenissen laten een diepe indruk achter.
LikeLike
Bij mijn ouders, die beide een aantal maanden hebben ‘afgebouwd’voor ze stierven, vond ik de ingetreden ontspanning eigenlijk juist wel mooi. In beiden was na de dood iets van de mens te zien die ze vroeger waren. Jaren jonger, alleen door te sterven. Mijn vaders ogen werden daarbij nog eens blauwer dan blauw en zijn uiterlijk weer meer oosters.
Mensen die verder van me af staan, lijken vaak niet meer op het beeld dat ik in mijn hoofd heb, maar hoe vaak loop je zo ver mee naar de grens dat je zowel het beeld van vlak voor als vlak na het sterven kent? Hopelijk niet al te vaak. Voor mij kan het beeld van de overledene heel goed naast het bewegende beeld bestaan.
LikeLike