Er is een nummer dat ik zo mooi vind, dat ooit toen het gedraaid werd op een crematie, ik door de emoties spontaan een bloedneus kreeg. Sommige nummers vond ik zo mooi dat ik ze nooit op cd wilde hebben uit angst dat de magie eraf zou gaan doordat ik het te vaak zou horen. Maar de moderne tijd verpest bijna al onze mooie dromen dus kun je het tegenwoordig gewoon op youtube bekijken en beluisteren. Want bijna alles is te vinden. Je moet er alleen even aan denken om het op te zoeken.
Muziek kan je terugbrengen naar vroeger, en dat was heus niet altijd leuk. Ja vroeger vroeger, dat was leuk, maar die nare jaren '80 (die ik ergens ook wel weer heel mooi vond) waren ellendige jaren van gewongen zelfstandigheid, waar ik mij heftig tegen verzette, van kakkers op school die geen idee hadden wat ik doormaakte en alleen maar stom konden ouwehoeren, van leraren die je dingen wilden bijbrengen waar je toen al het nut niet van inzag en nu al helemaal niet, van onzekerheid, verdriet en eenzaamheid.
Nog een wonder dat het allemaal weer goed is gekomen met me. Ik denk dat in de jaren tachtig, God even met vakantie was.
Dit was trouwens het nummer wat mij een bloedneus bezorgde en mij inspireerde tot dit logje.
De jaren ’80 waren jaren van de verheerlijking van het ego. En dus voelde zowat iedereen zich eenzaam. Vooral jongeren. Nadenkende jongeren helemaal want die waren zich er bewust van.
LikeLike
Ja, dat is een mooi en indringend nummer.
Ik heb een haat/liefde-verhouding met muziek. Ik heb nog steeds regelmatig dat ik bewust de radio uit laat uit angst dat bepaalde nummers langs gaan komen waarvan ik weet dat ik er op dat moment niet tegen kan, en die nummers hebben dan altijd met bepaalde mensen te maken, zelfs al zijn die mensen niet meer in mijn leven.
LikeLike
De jaren tachtig. Muzikaal en qua auto-design een barre tijd.
LikeLike
Niks kan je beter terugbrengen in de tijd, inclusief alle emoties waarvan je dacht dat die al lang weggeëbd waren, dan muziek. Jouw jaren 80 waren bij mij de jaren 60. Als ik een liedje hoor uit die tijd ben ik terug naar toen. En dan komen de tranen vanzelf, want het was zo’n warme, onbezorgde jeugd.
Ik luister tegenwoordig alleen naar “nieuwe” muziek, liedjes die nog niet een ingebakken emotie oproepen.
LikeLike
Kunnen we wel gewoon even vaststellen dat muziek uit de jaren 80 ruk is? Om maar niet te beginnen over muziek van de jaren 90? Kijk, in de jaren 60 is het begonnen en de jaren 70 heeft het afgemaakt. Daarna werd het stil….
Fijn, dan kunnen jullie nu weer verder.
LikeLike
De meisjes in mijn klas ontdekten Doe Maar. Ik ontdekte the Stones, the Doors en Jimi Hendrix. Ik vond ook dat ik wijzer was dan iedereen, inclusief de leraren, alleen kwam die wijsheid er pas (erg) laat uit.
Ik moet lachen om je openingszin… “Ik was vroeger al een laatbloeier”….
Leuk log!
LikeLike
Ik vond de jaren ’80 geweldig. De jaren van middelbare school, vervolgopleiding en eerste baan, muziek ontdekken, stappen en concerten, ja hoor! Ik zou ze zo weer over doen.
LikeLike
Jaren tachtig. Mijn tijd. Zou je daar vanaf willen blijven? Dank u.
LikeLike
Verhip, nr. 18! ik dacht nog toen ik reageerde… Waterboys.. die heb je al eens genoemd.. Zonder aan het juiste logje te denken..
LikeLike