Kalmte kan je redden

Ik sta te wachten voor het stoplicht en rechts naast mij staat een rij geparkeerde auto's. In een van die auto's zit een moeilijk kijkende man met een hoed en nog wat overdatum gezelschap. Zonder mij één keer aan te kijken manoevreert hij zijn auto zo, dat deze zich voor mij in kan voegen, mits ik hem ruimte geef.
Als het groen wordt zet de man zijn richtingaanwijzer aan en rijdt de weg op zonder er acht op te slaan of ik hem wel ruimte geef. Laat staan een bedankhandje op te steken. Ik blijf enigszins verbluft staan. Ik moest hem wel voor laten gaan anders had ik schade gehad. Ondanks dat 'voorrang nemen zonder te kijken' mijn allergrootste ergernis in het verkeer is gebruik ik ook nu mijn middelvinger en claxon niet. Beide gebruik ik nooit, behalve in noodgevallen zoals is voorgeschreven door de wet.

Nu was dit een oude man, maar jonge heerschappen in Duitse automobielen kunnen er ook wat van. Die rijden met een noodvaart op een kruising af en zorgen dan dat ze net voor jou de kruising op kunnen, zodat ze niet heel 'vernederend' de ander voorrang moeten verlenen. (Ze moeten het wel, maar doen het gewoon niet.) Maar zelfs in die gevallen blijft mijn middelvinger om het stuur geklemd. Ik wens ze uiteraard wel een ongeluk met ernstig letsel toe, maar dat merkt verder niemand, behalve mijn medepassagiers. Nee, ik blijf eigenlijk altijd kalm en heb mijn aanrijdingsformulier pas 1 keer nodig gehad, maar dat was na een aanrijding met een Duitser dus dat telt niet.

Ga je dan nooit door het lint in het verkeer Mack? Nee, eigenlijk nooit. Behalve tijdens ritjes naar de Mont-Ventoux, dan wordt het zwart voor m'n ogen. Maar goed, da's een heel ander verhaal.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

8 gedachten over “Kalmte kan je redden”

  1. Waarom zou de persoon in de auto naast je persé vóór jou willen? Werden de twee banen na het kruispunt ineens tot één baan samengevoegd?

    Like

  2. Waarschijnlijk is half acht ’s morgens niet de juiste tijd om al logjes te lezen, Margot. (“Vóór de koffie niet loggen!”)
    Want Mack zegt toch dat het een rij geparkeerde auto’s was?
    Zo.
    En nu koffie.

    Like

  3. Ik heb een keer mijn pink uitgeprobeerd. Dat was bepaald geen verbetering. Stoïcisme blijkt toch de allerbeste houding in het verkeer. En die verkeersduivels… die zijn hun eigen letsel. Daar zijn geen extra ongelukken voor nodig.

    Like

  4. Ik gebruik mijn vinger wel en als dat niet helpt, dan heb ik nog zo’n klein rood noodgevallenhamertje dat best doeltreffend is, wanneer ik bij het stoplicht verhaal ga halen.

    Like

  5. Binnenkort roept Hans ook vanaf de achterbank “ach rij jezelf toch te pletter” of iets in die geest?
    Die oude knar wou natuurlijk bewijzen dat hij nog best met pit durfde te rijden.

    Like

  6. Ik steek altijd mijn duim op. Ziet er een stuk netter uit en de boodschap komt net zo goed wel over volgens mij (en de reacties van sommige slachtoffers)

    Like

Laat een reactie achter op dick Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *