Ik ga mij op glad ijs begeven. Zonder schaatsen. En ik doe dat liever niet. Ik ga net als mijn naamgenoot Mack de Hond een oordeel vellen over een zaak waar ik niet alle feiten in ken. Maar het voelt als mijn plicht.
Een boekhouder (dat maakt het dubbel zo erg) is veroordeeld tot 12 jaar (dus eigenlijk 24) gevangenisstraf vanwege de moord op een rijke weduwe. Ik hoef het verder niet uit te leggen want iedereen weet wel over wie het gaat en wat er aan de hand is.
Eerst dacht ik dat hij onschuldig was. Maar toen zijn DNA werd gevonden op de blouse van het slachtoffer vond ik hem een ongelofelijk goede leugenaar en raakte ik overtuigd van zijn schuld.
En nu, na een anderhalf uur durend programma over deze zaak ben ik weer overtuigd van zijn onschuld.
Met het gebruikte bewijs werd de vloer aangeveegd door een DNA-deskundige en een hoogleraar strafrecht. De man zit al vier jaar onschuldig vast.
Totdat er een deskundige van de tegenpartij komt, want dan verander ik weer van mening. En zo wordt de achteloze burger heen en weer gejojood tussen schuldig en onschuldig. Het is nu zelfs zo ver dat ik door dat programma denk dat ik nu ook een deskundige ben in het vellen van een oordeel.
Het meest overtuigende ontlastende bewijs was voor mij zijn vrouw. Een gewone vrouw (dus niet eentje waarbij een kring van vooroordelen als een aureool boven haar mijn hoofd hangt) die zegt: Ik weet toch zeker zelf wel of mijn man een kille moordenaar is of niet?
Mij zouden ze in Amerika graag als jurylid hebben. Uitermate beïnvloedbaar door een geslepen advocaat. En als iemand hoogleraar is heeft-ie wat mij betreft altijd gelijk, want wat die zeggen is waar.
Totdat een andere hoogleraar hem tegenspreekt natuurlijk, maar dat bevatten mijn hersenen niet.
Buiten die jury lijkt momenteel het voornaamste verschil tussen Amerikaanse en Nederlandse rechtspraak dat in Amerika redelijke twijfel reden is voor vrijspraak terwijl hier een redelijk vermoeden tot veroordeling leidt.
LikeLike
Hetzelfde heb ik met die Lucia de B. die dus onschuldig zou zijn omdat een leger statistici dat vindt. Tegen zo veel bewijslast ben ik niet opgewassen totdat iemand aantoont dat blonde vrouwen veel vaker moorden dan roodharige of zwarte. Of misschien staat er nog een archivaris op die meldt dat we ons allemaal vergist hebben omdat die kindertjes in een ander ziekenhuis blijken te zijn gestorven. Ik kijk nergens meer van op en ik snap jouw verwarring volkomen.
LikeLike
Vanaf het moment dat ik zag dat hij zo boos werd in de rechtzaal ben ik overtuigd dat hij onschuldig is. Van die Lucia geloof ik ook niet dat ze schuldig is, nadat ik een stuk in de panorama heb gelezen. Zij gooide dan wel niet een stoel om…
Ik weet het, slaat nergens op…kwestie van gevoel
LikeLike
Ik denk ook dat hij onschuldig is, gewoon instinctief
Hetzelfde geldt voor Lucia. Al met al denk ik wel eens dat je wel mag uitkijken met wie je omgaat, want voor je het weet word je aangehouden voor moord. De ouders van Maddy, ook zo’n voorbeeld, er wordt niemand gevonden tegen wie overtuigend bewijs wordt gevonden, dus wordt degene die het dichtst in de buurt is maar verdachte.
Ik vraag me trouwens af hoe ik zou reageren als ik ten onrechte werd aangehouden. Sommige mensen gaan bekennen. Een beproefde martelmethode is het onthouden van slaap. Dat zou bij mij goed werken.
LikeLike
@Margo: Ik denk dat als ik in de verhoorkamer zat en een agent probeerde mij iets ten onrechte te laten bekennen, dat ik hem een keer de kans gaf om sorry te zeggen maar daarna zou ik wat lichamelijke druk op hem uitoefenen om hem tot een bekentenis te dwingen.
(Sprak Mack dapper vanachter de computer)
LikeLike
Tja, ook al blijken ze onschuldig.. Hun leven en die van familie zal nooit meer hetzelfde zijn.
In Lucia,s geval is het nog de vraag of er wel slachtoffers waren..want nu schijnt dat in de peroide dat ze er werkte juist minder mensen overleden dan ervoor.Lucia had een verleden als hoer en is wellicht ‘collegiaal flink genaaid’..want waarom zoveel op het spel zetten na de moeite om als alleenstaande moeder om te scholen tot verpleegster?
Ik denk ook dat we graag willen dat de daders gepakt en gestraft worden.Desnoods een verkeerde.. Iemand moet boeten.Rechtelijke dwaling.. mocht het zo zijn, zullen de leidinggevenden dit niet toegeven..helaas.
LikeLike
Het is hele pittige kost en ik ben dan ook blij dat ik die rottige beslissing niet hoef te nemen.
LikeLike