Heeft er misschien iemand nog een bom over? U weet wel, ergens op zolder ofzo? En u zoekt al jaren naar een bestemming?
Zou u dan zo vriendelijk willen zijn deze te deponeren op het JulianaZiekenhuis te Apeldoorn?
Dank u.
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Auteur: Mack
Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.
Toon alle berichten van Mack
Mack 
Jeetje dat klinkt ernstig….Is er iets niet goed gegaan, betreffende Hans? 😦
LikeLike
Neuh, neuh, dit is alleen maar een kastje/muur kwestie. Met Hans gaat het goed.
LikeLike
Gelukkig maar!
LikeLike
Vrouwtje van Mack, prijs uw zegeningen, wat moeten wij als NoordOostPolder bewoners dan wel niet voor een geschut in stelling brengen ?
LikeLike
Vrouwtje van Mack, prijs uw zegeningen, wat moeten wij als NoordOostPolder bewoners dan wel niet voor een geschut in stelling brengen ?
LikeLike
Dat heb je met ziekenhuizen. Ze kunnen niet tegen aardige ouders met een leuk kind; dan gaan ze proberen het stuk te maken.
LikeLike
Dat heb je met ziekenhuizen. Ze kunnen niet tegen aardige ouders met een leuk kind; dan gaan ze proberen het stuk te maken.
LikeLike
Vrouwtje, vertelllll…….vertellll…..
LikeLike
Ja ik ben toch eigenlijk ook wel schieuwnierig!
LikeLike
Ik heb nog wel een oude kennis bij de luchtmacht. Ik zal hem vragen eens in zijn schuurtje te kijken.
Kun je de coördinaten van het betreffende hospitaal doorgeven?
LikeLike
Vertel… Oke..
Ik moest vanmorgen in het ziekenhuis zijn voor een longfoto van hans. Mij was verteld dat ik eerst naar de eerste verdieping moest om de aanvraag op te halen en dan naar de röntgen moest. Ik kom op de eerste verdieping (voelen jullie ‘m al?): Nee, u moet op de vierde verdieping zijn…. Prima, dat overleef ik wel. Ik naar de vierde verdieping: Nee, de spullen liggen al bij röntgen…. Oke, oke, prima… Ik naar röntgen. Zit ik daar 10 minuten hoor ik achter me: Het kan wel even gaan duren, er is iets wat tussendoor moet…. Oke, prima, fijn, tuurlijk, zal ook eens niet. Na een half uur is Hans aan de beurt.
Hij heeft al 2x eerder een longfoto gehad en ik ben blij dat ik daar niet bij was. Dit is niet iets waar een moeder bij moet zijn.
Ik moest hem dus uitkleden en ik mocht (ggrrrr) hem in de meest onaangename positie vasthouden.
Dan mag je 3 minuten wachten omdat ze moeten zien of de foto gelukt is. Oke, prima, fijn, mijn kind krijst omdat hij het naar zn zin heeft, niks aan de hand.
Na 3 minuten hoor ik dat de foto gelukt is, ik blij en wil mijn lieve huilende zoontje van 6 weken aankleden.
Neeeee, ik moest nog even wachten. Die sloerie (ja sorry) moest even naar de kinderarts om te vragen of er ook nog een foto van de zijkant genomen moest worden…. Prima, dat had je vast niet van te voren kunnen doen…..
Komt ze terug en natuurlijk, er moest nog een foto van de zijkant. Mijn ontroostbare zoon mocht weer in een foute positie, daarna 3 minuten wachten en gelukkig, deze was ook gelukt.
Tot nu toe flipte ik nog niet. Totdat sloerie begint te vragen: Ga je nu naar de kinderarts? Ik:nee…. Sloerie: Ooh, wanneer dan? Ik: Nou, 26 juli (en ik dacht: gaat je geen hol aan). Sloerie: Dan moet je nu maar even naar het secretariaat lopen…. Ik: Hoezo? (mijn gezicht ging al op onweer) Sloerie: Om door te geven dat de foto’s gemaakt zijn…. Ik: Dat weten hun toch? Daar heb ik toch die afspraak voor op 26 juli… (Ondertussen overstemde Hans ons alletwee maar zij leek dat niet te horen) Sloerie: Ja maar dat is veels te laat, 26 juli…..
En toen flipte ik. Mijn zoon is 6 weken oud en 6 weken lang schijt ik dit ziekenhuis al uit. (excuseer mijn taalgebruik). Verschillende diagnoses, afspraken die niet nagekomen worden en nu gaat zo’n wijf zich bemoeien met iets waar ze niks mee te maken heeft en zorgt ze ervoor dat ik me alweer druk ga maken over wat zij op die foto gezien heeft. Die afspraak (26 juli) is zo laat gemaakt omdat er vakanties tussen zitten, daar kan niemand wat aan doen.
Ik wilde maar 1 ding en dat is naar huis, mijn zoon troosten. Maar dat was vast een belachelijke gedachte.
Ik snap dat dit allemaal wel meevalt maar het is alles bij mekaar. Niets kan normaal gaan in dat ziekenhuis en laat ik het zo zeggen: We zijn niet als vrienden uit mekaar gegaan. Ik ontplofte bijna.
Vandaar die bom. En meneer de P., fijn dat u meedenkt…..
LikeLike
Vertel… Oke..
Ik moest vanmorgen in het ziekenhuis zijn voor een longfoto van hans. Mij was verteld dat ik eerst naar de eerste verdieping moest om de aanvraag op te halen en dan naar de röntgen moest. Ik kom op de eerste verdieping (voelen jullie ‘m al?): Nee, u moet op de vierde verdieping zijn…. Prima, dat overleef ik wel. Ik naar de vierde verdieping: Nee, de spullen liggen al bij röntgen…. Oke, oke, prima… Ik naar röntgen. Zit ik daar 10 minuten hoor ik achter me: Het kan wel even gaan duren, er is iets wat tussendoor moet…. Oke, prima, fijn, tuurlijk, zal ook eens niet. Na een half uur is Hans aan de beurt.
Hij heeft al 2x eerder een longfoto gehad en ik ben blij dat ik daar niet bij was. Dit is niet iets waar een moeder bij moet zijn.
Ik moest hem dus uitkleden en ik mocht (ggrrrr) hem in de meest onaangename positie vasthouden.
Dan mag je 3 minuten wachten omdat ze moeten zien of de foto gelukt is. Oke, prima, fijn, mijn kind krijst omdat hij het naar zn zin heeft, niks aan de hand.
Na 3 minuten hoor ik dat de foto gelukt is, ik blij en wil mijn lieve huilende zoontje van 6 weken aankleden.
Neeeee, ik moest nog even wachten. Die sloerie (ja sorry) moest even naar de kinderarts om te vragen of er ook nog een foto van de zijkant genomen moest worden…. Prima, dat had je vast niet van te voren kunnen doen…..
Komt ze terug en natuurlijk, er moest nog een foto van de zijkant. Mijn ontroostbare zoon mocht weer in een foute positie, daarna 3 minuten wachten en gelukkig, deze was ook gelukt.
Tot nu toe flipte ik nog niet. Totdat sloerie begint te vragen: Ga je nu naar de kinderarts? Ik:nee…. Sloerie: Ooh, wanneer dan? Ik: Nou, 26 juli (en ik dacht: gaat je geen hol aan). Sloerie: Dan moet je nu maar even naar het secretariaat lopen…. Ik: Hoezo? (mijn gezicht ging al op onweer) Sloerie: Om door te geven dat de foto’s gemaakt zijn…. Ik: Dat weten hun toch? Daar heb ik toch die afspraak voor op 26 juli… (Ondertussen overstemde Hans ons alletwee maar zij leek dat niet te horen) Sloerie: Ja maar dat is veels te laat, 26 juli…..
En toen flipte ik. Mijn zoon is 6 weken oud en 6 weken lang schijt ik dit ziekenhuis al uit. (excuseer mijn taalgebruik). Verschillende diagnoses, afspraken die niet nagekomen worden en nu gaat zo’n wijf zich bemoeien met iets waar ze niks mee te maken heeft en zorgt ze ervoor dat ik me alweer druk ga maken over wat zij op die foto gezien heeft. Die afspraak (26 juli) is zo laat gemaakt omdat er vakanties tussen zitten, daar kan niemand wat aan doen.
Ik wilde maar 1 ding en dat is naar huis, mijn zoon troosten. Maar dat was vast een belachelijke gedachte.
Ik snap dat dit allemaal wel meevalt maar het is alles bij mekaar. Niets kan normaal gaan in dat ziekenhuis en laat ik het zo zeggen: We zijn niet als vrienden uit mekaar gegaan. Ik ontplofte bijna.
Vandaar die bom. En meneer de P., fijn dat u meedenkt…..
LikeLike
Pfft wat een ge-emmer zeg. Ik heb nog een tikkende tijdbom in de schuur liggen. Wanneer kan ik hem droppen?
LikeLike
Pfft wat een ge-emmer zeg. Ik heb nog een tikkende tijdbom in de schuur liggen. Wanneer kan ik hem droppen?
LikeLike
Nou ik denk niet dat het allemaal meevalt zoals je zegt!
Ik zou ook flink pissed zijn, als ze me zo op de huid zaten, en idiote vragen gingen stellen!
Geloof maar dat ik daar heel de afdeling op zijn kop zette!
LikeLike
Gelukkig was mijn geloof in de wittenjassenmafia al nulkommadrie, anders was ik het nu *kwijt*!
1 schrale troost: zo gaan ze overal met mensen om.. Ik denk wel eens: een dierenarts is vriendelijker.. 8)
LikeLike
@ de P, Uw oude kennis kan misschien hier beginnen ?
052- 30′- 4 N
05- 2′- 6 E
LikeLike
Een paarse krokodil is al erg, maar helemaal als het om het welzijn en de gezondheid van je kind gaat lijkt me…… en troost je, zo’n sloerie ziet niet zoveel op een foto hoor, daar hebben ze rontgenologen en kinderartsen voor uitgevonden, haar opmerking zal wel iets met protocollen te maken hebben.
Maar als het je toch blijft bezighouden kun je altijd nog even naar de kinderarts bellen natuurlijk!
LikeLike
Gaaf! Het is een soort zoekspelletje, de uitleg staat in de reacties! 😉
Maar goed, alle gekheid op een stokje. Tsjongejonge. De gezondheidszorg (en die in ziekenhuizen in het bijzonder) is zo te horen één grote puinhoop. Wanneer zouden ze daar eens iets aan gaan doen? 😕
LikeLike
Heer en mevrouw mack, dit is allemaal bij de spinnen af!
Ongetwijfeld, maar een BHC-er zónder explosieven?
Dát is toch echt wel the bloody limit!
LikeLike
@Eduardo. Ik heb een schuurtje waar ze nooit mag komen.
LikeLike
Ik wil je niet negatiever maken dan je al bent maarre, ik loop al jaren tussen kastjes en muren heen ende weder. *Verstopt zich snel voor de tooen van mevrouw mack*
@Peng: hahahahaha dat wordt alleen maar erger volgend jaar met het nieuwe zorgstelsel. Gezondheidszorg betekend commercie dus of u wel even duidleijke aandoeningen wil ontwikkelen en anders mag u gerust gillend gek worden 😦
*Is nogal negatief vandaag ja*
LikeLike