Ten strijde!

Vanochtend, na een zware nacht stappen (bij m'n moeder) kwam ik beneden en lag er een uiterst vriendelijk briefje. Mijn vrouw was een dagje met mijn moeder op stap om een kinderwagen uit te zoeken. Op het briefje stond dat als ik me verveelde ik de strijk wel mocht doen. En waar de drie wassen zich dan wel precies bevonden, zodat ik me er niet met één snel strijkje vanaf kon maken omdat ik de rest niet gezien zou hebben.

Let goed op dat woordje 'mocht'. Dat impliceert vrijwilligheid.
Maar wat denkt u, beste mannelijke lezer, dat er dan nog sprake is van vrijwilligheid? Neen. Geenszins. Stel dat ik besloten had de hele dag op m'n reet naar top-gear video's te kijken, denkt u dan mevrouw Mack mij toen ze thuis kwam nog even vriendelijk had benaderd als dat ze nu deed? Ik denk het niet hè? Nee. Pure dwangarbeid is het! Vrouwen hebben een machtsmiddel dat wij niet kunnen bevatten.
We zijn gevangenen van onze eigen afhankelijkheid geworden!

De mijne heeft me inmiddels zo gedrilld dat ik vandaag niet alleen de was heb gestreken, ik ben tevens met de hond naar het bos geweest, heb gestofzuigd, de vaatwasser leeggehaald, en als klap op de vuurpijl, de buksus (ik weet niks van bomen) gesnoeid. En behalve het strijken stond daar niets over op het briefje.

Maar nu ben ik ook "the man" natuurlijk. Als ik vanavond op de bank zit kan ik nu gewoon roepen: BIER! als ik bier wil.
Dat ze wel even begrijpt wie er hier de baas is.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

18 gedachten over “Ten strijde!”

  1. Natuurlijk Mack ben jij de baas, daar zouden wij NOOOOITTTTTT aan twijfelen… (gniffel)
    Maar Mack, mocht je zin hebben ik heb ook nog een strijk liggen… of is dit nou weer anders ineens?

    Like

  2. Op mijn briefjes staat meestal op bevelende toon “dinsdag was strijken” of “woensdag boodschappen doen (met lijstje van de bedoelde boodschappen bijgevoegd)”
    Misschien toch tijd voor een mevrouw Frans54: werk blijft het zelfde maar briefjes worden vriendelijker zo te lezen 😀

    Like

  3. Goh Mack toch….ik dacht dat jij zo’n goede huisvrouw had ( ze zuigt ook onder de dekens? 😀 ) maar als je het dan zelf moet doen, en het dan nog doet ook….mijn complimenten!

    Like

  4. Snoeitip: knip de plant laag bij de grond af. Sneller klaar en je hoeft voolopig niet weer.
    Bijkomend voordeel: het bij de grond afknippen van de buksus levert de komende zomer beter zicht op de aktiviteiten van de buurvouw. 😛

    Like

  5. Een bier openrukken, je vrouw de pizza uit de oven commanderen, een scheet in de bank laten waar de hond van over zijn nek moet en voetbal kijken. Wat een fantastische wereld. Kappen nou Mack, niet meer zulke dingen schrijven.

    Like

  6. Nee Mick, maar dat zou voor jou ook wel eens goed zijn he, een briefje hier en daar…..
    En Jomanda, zeik niet, ga strijken en schilderen!! Liefst eerst mn stoel!!

    Like

Laat een reactie achter op marina van dongen Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *