Het huis was te klein.

Afgelopen donderdag was de dag dat het onwaarschijnlijke toch is gebeurd. Ik ben getrouwd.
We hebben het zo eenvoudig mogelijk gehouden. Mijn vrouw (mooi hè?) en ik hadden daar allebei onze redenen voor. Voor mij persoonlijk zijn er een aantal redenen waarom ik het simpel wilde houden. Ik hou ik er niet zo van om de hele dag in de belangstelling te staan. De ambtenaar van de burgelijke stand die een verhaaltje over het bruidspaar houdt alsof hij hen al jaren kent, de fotograaf van wie je moet lachen op commando, de ingestudeerde openingsdans op de bruiloft, de stukjes, (welke plattelander heeft dat ooit verzonnen?) mensen die je uitnodigt omdat je ze kent, de rekening die je achteraf krijgt, en de angst over wat er allemaal mis kan gaan. Wij hebben er trouwens ook helemaal het geld niet voor, maar dat terzijde.

Dus, afgelopen donderdag heb ik me twee minuten langer geschoren dan normaal, ik heb mijn op drie na netste kleren aangetrokken (ik heb drie pakken) en zijn we in het bijzijn van de naaste familieleden naar het gemeentehuis gereden. Een glimlachende ambtenaar heeft de trouwbelofte voorgelezen en wij hoefden alleen 'ja' te zeggen. Bij mij klonk ie een beetje raar, ondanks het feit dat ik tientallen keren geoefend had. Maar hij was rechtsgeldig. We hebben wel ringen uitgewisseld, waar vooral ik erg trots op ben omdat ik nog nooit een ring gedragen heb, en niet de goedkoopste. (Dat u niet denkt dat ik een krent ben.)
Daarna zijn we met de familie naar ons huis gereden en mochten we kado's in ontvangst nemen. Veel te gek allemaal, we voelden ons schuldig vanwege het ontbreken van een groot feest, maar eentje wil ik er toch even noemen. Van mijn moeder twee door haar gebreide beige coltruien, één in mijn maat en één in peutermaat. Ziet u mij en mijn kleine nakomeling al lopen in dezelde trui?

De hele bups was tegen een uur of drie 's middags wel vertrokken en wij zijn doodmoe op de bank in slaap gevallen. 's Avonds zijn mijn vrouw en ik (daar was ie weer) uit eten geweest bij ons favoriete restaurant, voorzover je er in deze tijden van economische schaarste nog een favoriet restaurant op na kunt houden.

Gisteravond hebben we nog een feestje voor vrienden gehouden en ondanks het feit dat onze brutohypotheeklast per maand viercijferige getallen aanneemt, was onze huiskamer veel te klein. Stoelen genoeg maar plek om ze neer te zetten niet. Een hele opluchting toen de eersten vertrokken en er plek vrij kwam. Maar wel gezellig.
Ook hier wil ik één kado niet onvermeld laten. Van Mick (die onbehouwen reageerder die hier regelmatig zijn gal spuwt) en Liz (ook af en toe te vinden in de commentaren) een naambordje met Familie Mack erop en daarboven in goud de omtrekken van een bulldog (onderhoud: 1 keer per jaar insmeren met een dun laagje vaseline) . En ik had al een naambordje gekregen van mevrouw Mack, dus sinds vandaag hebben wij twee naambordjes aan de deur.

Oh ja, bij een eenvoudig huwelijk hoort een eenvoudig huwelijksreisje. Begin April een weekendje Maastricht. Of all places. Ik heb wel eens gelezen dat ze daar goede friet hebben.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

21 gedachten over “Het huis was te klein.”

  5. Von?? Ben je 2/3 april te strikken voor een meetfriet??
    Nee de P., Mack is nog altijd “mijn commando”. Zo heeft hij het graag….
    En 1 rectificatie: Mack voelde zich schuldig door de vele cadeau’s en geen feest, dat had niet in “wij” vorm mogen staan….
    Het was een gaaf weekend zo, ik heb genoten en ben blij dat het weer voorbij is.

    Like

    Beantwoorden

  6. Von?? Ben je 2/3 april te strikken voor een meetfriet??
    Nee de P., Mack is nog altijd “mijn commando”. Zo heeft hij het graag….
    En 1 rectificatie: Mack voelde zich schuldig door de vele cadeau’s en geen feest, dat had niet in “wij” vorm mogen staan….
    Het was een gaaf weekend zo, ik heb genoten en ben blij dat het weer voorbij is.

    Like

    Beantwoorden

  9. Heel lief mevrouw de P., maar het weekendje uit hebben we gekregen van mn zus dus die zal het ook boeken… Ze had zelfs al een hotel geloof ik…
    En LiZ??? Klopt hoor, en ik lieg het niet, die van jullie is mooier. Precies dezelfde kleur als het huis, heel gaaf. Ze hangen al trouwens en die van jullie heeft “de goeie” plek gekregen…

    Like

    Beantwoorden

  10. Heel lief mevrouw de P., maar het weekendje uit hebben we gekregen van mn zus dus die zal het ook boeken… Ze had zelfs al een hotel geloof ik…
    En LiZ??? Klopt hoor, en ik lieg het niet, die van jullie is mooier. Precies dezelfde kleur als het huis, heel gaaf. Ze hangen al trouwens en die van jullie heeft “de goeie” plek gekregen…

    Like

    Beantwoorden

  12. Tzt zal ik je een kleine handleiding sturen voor een weekeindje Maastricht, maar dat zal neerkomen op eten en drinken, kroegen en restaurants, barren en een beetje lopen.

    Like

    Beantwoorden

  13. Tzt zal ik je een kleine handleiding sturen voor een weekeindje Maastricht, maar dat zal neerkomen op eten en drinken, kroegen en restaurants, barren en een beetje lopen.

    Like

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Pauline Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *