Categorie: Geen categorie

Hier ziet u mij in mijn nieuwe zwembroek. Modern modelletje niet? Van de zomer genomen toen ik nog behoorlijk bruin was, zoals u ziet. Ik ben 's winters altijd wel een kilootje of vijf zwaarder dus zo strak als op het plaatje ben ik momenteel niet helemaal, maar met een beetje trainen is dat zo weer voor elkaar. Jean-Claude van Damme mag wel oppassen, denkt u niet?

Als ik mijn talen beter zou spreken had ik het veel verder kunnen schoppen.

Joop van den Ende in NPS Kunststof van vandaag.

Hier staat een link naar een drie uur lange radiouitzending, te beluisteren met realplayer.

Hoe haal ik hier nu alleen het stukje uit vanaf 1:36:40 tot 1:42:00, waarin mijn schoonvader (Joop) te horen is, die in het programma "Het theater van het sentiment" het juiste antwoord geeft op een onmogelijke vraag?
Of, en eigenlijk bedoel ik dat, wie regelt dat even voor me en mailt het fragment naar mackwebber@hetnet.nl?

BVD,

Ik.

Ik begin altijd een beetje langzaam, omdat mensen altijd even moeten wennen aan mijn stem.
Soms denken mensen echt dat het de eerste grap is en dat ik ineens gewoon ga praten, maar dat is niet zo.
Dit blijft zo.

Er zijn mensen op deze aarde die mevrouw Mack nog grappiger vindt dan ondergetekende en een daarvan is Marc Marie Huijbregts.
Ik bestrijd echter dat dat zo is, het komt gewoon door zijn accent en zijn verbaasde stemmetje.
Het maakt gewoon niet uit wat hij zegt, het leidt evengoed wel tot een schaterlach hier in huis. Zoals laatst toen interviewer Matthijs van Nieuwkerk hem vroeg welke kant zijn nieuwe cabaretvoorstelling op dreigde te gaan.
"Nou Matthijs," zei hij, "Het dreigt toch wel de kant van de humor op te gaan."

De stijl is hetzelfde, de kleuren zijn hetzelfde, de hond lijkt hetzelfde, de afvalobsessie is hetzelfde, zelfs de naam is hetzelfde. Maar is ze het ook? Ik zeg ja, het is 'r.
Met de stille trom teruggekomen. Al vanaf augustus vorig jaar aan het loggen zonder dat ik ook maar iets in de gaten had. Het blijft een apart mens.

Gisteren op televisie, een in Nederland werkende en oude Mercedes rijdende Imam, die geen woord Nederlands wenste te spreken tegen de interviewster, maar haar wel vertelde dat je ook in Nederland niet ongestraft de profeet kon beledigen. Tijdens de dienst trok hij fel van leer tegen de Denen, die gestraft moeten worden omdat zij zich daaraan wel schuldig hadden gemaakt. Zijn donderspeech deed mij direct aan iemand denken, alleen had die een snorretje in plaats van een baard.

"Wij haten niemand zonder reden" maakte hij de interviewster nog duidelijk.
Nee, dan is het mij volkomen duidelijk hoor. Misschien dat ik van deze Imam nog een instructieboekje kan ontvangen waarin staat hoe ik met de moslimgemeenschap moet omgaan? Want ik wil ze natuurlijk niet beledigen en zeker de profeet niet.

T'is dat ik pas 31 stemmen heb maar anders zwaaide er toch wat.

Een Deense krant publiceerde (in september al) een aantal voor moslims beledigende cartoons.
Ruim vier maanden later wordt de grap begrepen en breekt de hel los. Als wraak leggen de moslims een Deense vlag op de grond en één voor één vegen ze hun voeten erop.
Dat zal die vervloekte Denen leren!

Nou, dan zal ik zelf maar vertellen waarom Confucius ongelijk had met zijn uitspraak "'Ik hoor en ik vergeet, ik zie en ik onthoud, ik doe en ik begrijp."
Ik hoorde de uitspraak, die ik tot gisteren niet kende, op de radio en dacht op dat moment: Nou, dat ben ik vanavond dus vergeten. Maar niet dus, want ik schreef er immers een logje over. Confucius keihard onderuit gehaald.
En denk niet dat ik een grapje maakte over het feit dat Confucius boekhouder was, want dat was hij echt. Tenminste, als ik goed heb onthouden wat ik heb gelezen. Eerst was hij arbeider, toen boekhouder, toen leraar en daarna werd hij pas filosoof.

En dan nu nog even kort een stukje over hoe Confucius eigenlijk bij zijn uitspraak kwam:

Filosoof gevraagd m/v.

Ja, goedemorgen, met Confucius. Ik hoorde dat jullie een baantje hadden, maar ik weet niet meer wat het was. Filosoof? Oh ja, dat was het! Ik zag wel in de advertentie staan dat het startsalaris 57.877 Yuan bedroeg en afhankelijk van leeftijd en ervaring op kon lopen naar 78.112 Yuan exclusief vakantiegeld en dertiende maand, dat herinner ik me toch goed?
Of ik diploma's heb? Dat niet, maar ik snap altijd wat ik doe. Tot horens.

Ik heb een ex-collega wiens favoriete voetbalclub Feyenoord is. (Van Basten kon aardig voetballen maar Mario Been was beter.) Op zich heb je dan al humor, maar het wordt nog leuker. Wij hielden ieder jaar een weddenschap. Als Feyenoord boven PSV zou eindigen zou ik hem een cd-bon geven en omgekeerd, omgekeerd. Na een jaar of vijf heb ik hem maar aangeboden om te stoppen met de weddenschap want ik vond het een beetje genant worden. Je voelt je een beetje profiteur en dat wil je ook niet. Alleen in het seizoen 98/99 heb ik een cd-bon van de stapel terug moeten geven.
Nu van Hooydonk terugkeert op het oude honk, wordt het misschien weer enigszins spannend in de bovenste regionen van de eredivisie, al heb ik sinds Talpa geen eredivisiesamenvatting meer gezien. Maar ik leef nu niet meer alleen van mijn salaris, en vind ik het niet gepast om Hans z'n zakgeld te verwedden.

Oh ja. De ex-collega. Die heeft sinds kort ook een weblog. Voornamelijk toegespitst op film, muziek en sport. Ik zou bijna zeggen, een kenner. Bijna, omdat hij in de categorie muziek door de mand valt omdat hij Elvis niet vereert boven alles. Maar verder toch wel heel leuk.
Kent u trouwens dat soort grappen dat als je een coltrui aan hebt dat dan iemand vraagt: Goh, nek gebroken? Of dat je mank loopt en je gevraagd wordt: Steentje in je schoen? Of dat je een keer in pak op je werk komt en je hoort: Afdansen vandaag? Ik moet daar altijd erg om lachen.
Vandaag las ik weer een nieuwe op z'n site, die ik vanaf vandaag onmiddellijk zelf ga toepassen bij iedereen die het nog waagt afscheid van mij te nemen met: DOEIDOEI!
Wie dat net zo irritant vindt als ik moet gewoon even z'n logje lezen.

Tijdens de catheterisatie is een kleine vernauwing gezien, waarvan de artsen in Apeldoorn twijfelen of die gedotterd moet worden, dus die beslissing wordt overgelaten aan een speciale dotterdokter die, als hij tijd heeft de foto's van mevrouw Mack bekijkt. Tot die tijd wordt ze niet vrijgelaten.
Voor het weekend is ze nog niet thuis…

Ikzelf moest weer eens met lichte misselijkheidsklachten op een stoel gaan zitten toen mij in detail werd uitgelegd hoe dotteren in z'n werk gaat.