Gedichten die je nooit meer leest – Pagina 4

Zonsverduistering

De zon was boos en gilde,
dat-ie ook eens in de schaduw wilde.

De Eskimo.

Gisterenmiddag in het bos
zag ik een eskimo, hij liep los.

Ik riep: 'Zeg bontmuts, ben jij soms verdwaald'
'Nee' zegt ie, 'Ik heb m'n honden opgehaald.'

'Die waren weer eens losgebroken,
Ze hadden een konijn geroken.'

'Want poolhonden hebben nogal een scherpe neus
Laatst vingen ze nog een vlaamse reus.'

Gelukkig ging alles in het nederlands
Want ik vind eskimo's nóg moeilijker dan frans.

Vrolijke baby

Kleine Jasmijn zit in je stoeltje
Ik til je op
met stoel en al
en tover zo een lachend smoeltje.

Je kijkt me aan met
dezelfde blije lach
die ik bij mezelf
als baby op een foto zag.

Jureren

De inzendtermijn van sinterklaasgedichten voor het OAB ,
wordt vandaag gesloten door meneer de P.
Met smart zitten we te wachten,
of Jan-Peter krijgt wat we al dachten.

En wat ik ook zou willen weten,
Wíe heeft er op gedichten zitten zweten?
Binnenkort zullen we gaan horen,
wie de jury het meeste doet bekoren.

Diegene wint een boeken- of cdbon,
en loopt voor altijd in de zon.
Want eeuwige roem wordt hier vergaard,
ik hoop alleen dat P. voldoende heeft gespaard.

De Sint.

Toen ik je eindelijk zover had
dat je mee ging naar het bad
en je op die mooie groene weide
je handdoek naast de mijne spreidde,
was het geluk me slecht gezind,
Niet alleen liet jij een wind,
het zat pas echt niet mee
toen die wind bleek diaree.
Ik was daar niet zo van gediend
en hebt een uurtje lang gegriend
omdat jij je toen vergiste
en ook nog op mijn handoek piste.