Auteur: Mack

Als je zwanger bent loop je tegen de meest moeilijke dingen aan. Je buik scheurt uit van je oksels tot je liezen (en dat gaat ook nooit meer weg), als iets goor is dan is het wel je navel die naar buiten ploft (echt goor, bah!!) en je kunt moeilijk meer bij je voeten.
Gisteren lig ik lekker in bad, wat nogal een ritueeltje is bij ons thuis. Ik in bad, Mack achter de pc. Ik heb dan lekker m'n colaatje en mijn Youpboekje binnen handbereik (en natuurlijk de telefoon) en voel me heerlijk. Ik doe dit zo'n 3x per week.
Ik lig gisteren lekker te dobberen en mijn ogen vallen op mijn voeten, vooral mijn nagels. Die werden nogal lang….. En ik kan er moeilijk meer bij, alsof je je kind dubbel vouwt, zo voelt dat.
Mijn poepie zat 1 kamer verder maar ik weet dat er in onze relatie over 1 ding niet valt te praten: Teennagels. Hoe pak je zoiets aan…..
Ik begin dus heel voorzichtig met: "Poepie??" Waar dan nog normaal antwoord op komt…. Ik weer: "Mijn teennagels (op het moment dat ik dit woord over mijn lippen krijg hoor ik al een kotsend geluid uit de computerkamer komen) worden een beetje lang, maar dat moet ik zeker aan mijn moeder vragen ofzo he??" Het enige wat mijn commando op dat moment kan doen is dubbel liggen over de pc en rood aanlopen. Maar antwoord geven, ho maar. Het was dus duidelijk, hij kwam mij niet helpen.
Nu had ik dit al voorzien en als ik wil kan ik er nog wel bij, maar ik heb zijn braaksel al meerdere malen met liefde lopen opruimen en daar hoor je mij ook niet over.
Wat doet een vrouw dan? Die gaat jennen. Vanuit de badkamer ga ik dan tegen hem praten, vertellen- stap voor stap- wat ik aan het doen ben.
"Goh, het valt wel mee, ik kan er wel bij, beetje moeilijk maar het lukt, ik knip de teennagels wel met een schaartje, dat is makkelijker, gelukkig zijn ze door het badwater al lekker week. Ik haal ook meteen even de prut onder mijn nagels vandaan (weer kotsgeluiden nu hoor). Nou, ik hoop dat ik er zo tegenkan, 3 maanden. "
Heeeeerlijk. Je had hem moeten zien. Echt een kodakmoment hoor.

Ik hoorde vandaag dat 96% van de mensen die bij de huisarts komen lichamelijk niets mankeert.
Dus ik hoorde vorige week bij de 4% die lichamelijk wel iets mankeerde. Wat zal de huisarts blij geweest zijn.

Maar vaker heb ik bij de 96% gezeten hoor. Af en toe wordt zelfs commando mack het leven te zwaar.

En dames en heren, kent u de Mike en Thomas show? Nee? Dat is dan best jammer want volgende week al de op een na laatste aflevering. Bij debiteuren-crediteuren kwam ik er vijf jaar na dato achter dat het bestond en nu maak ik daar nog de grappen van, maar bij dit programma was ik er op tijd bij.
Maandagavond heel laat.

Net als alle andere jaren heeft Ajax vorige week afgehaakt in de strijd om het landskampioenschap. Oh, die kunnen dus geen kampioen meer worden dacht ik nog.
Gelukkig doen ze na dit weekend weer volop mee.

Kan de pers z'n muil houden? Ik kan zelf ook bepalen hoeveel punten er nog te behalen zijn.

Ik wil eindigen met wijze woorden van een hele beroemde ajacied.
"Je kunt beter in het begin punten verliezen, dan ze aan het eind tekort komen."

Of ik even een berekening van de jaarruimte/reserveringsruimte wil opsturen, vergezeld van een opgave van de pensioenaangroei in 2002, de polis van de lijfrenteverzekering, de algemene en bijzondere voorwaarden van de verzekering, alsmede de betalingsbewijzen van de afgetrokken premies.

Ja, ja, ik moet dus nu bankafschrift voor bankafschrift gaan kopieëren zeker? Ik heb helemaal geen kopieërapparaat.
En weet iemand of je als je in 2002 via een uitzendburo werkte of je dan pensioen opbouwt? En zo ja, waarom je daar dan geen opgave van krijgt?

Het wordt echt de allerhoogste tijd dat ik minister van financiën wordt, want ons hele klotebelastingstelsel is alleen maar zo ingewikkeld geworden, omdat een paar van het geld bulkende schijtondernemers de grootst mogelijke moeite doen om zo weinig mogelijk, of nog beter helemaal geen belasting betalen, of nog beter, geld terugkrijgen van de belasting, of het allerbeste, de belasting oplichten ten koste van Jan Modaal.

Ik denk dat het allemaal een beetje uit z'n verband getrokken is.
Als de overheid nu zorgt voor de salarisverwerking van iedere Nederlander en we schaffen chartaal geld af, dan wéten ze toch gewoon wat je verdiend hebt. Hoppakee, het hele probleem opgelost.

Bjorn, ik vond je vorige layout mooier dan deze. Witte letters tegen een witte achtergrond leest wat lastig.

Beste mensen,

Ik wilde dit logje de titel "mijn laatste" geven, omdat jullie dierbare Mack weer op de been is, maar dat vond Mack niet nodig. Dit omdat ik best af en toe een logje van hem mag schrijven. En ja, daar schrok ik in het begin best van, vooral omdat de pc hier in huize Mack nogal een discussiepunt is. Hij heeft dus goed geluisterd in het gemeentehuis, beter dan ik…
Zoals jullie weten heeft Mack mij zwanger gemaakt. Ik doe het iets anders dan de meeste zwangeren om me heen. Ik ga niet naar pufcursus e.d. en die roze wolk, ik weet bij god niet waar ze het over hebben. Ik ben ook nog steeds in de veronderstelling dat ons kind in de criminaliteit zit als hij 10 is, mijn hoop is gevestigd op Mack…
Maar je bent zwanger en dan moet je ineens allemaal spullen hebben waar je 33 jaar geen interesse in had. Een goede tip is dan: Ga met iemand die al eens geworpen heeft, zoals DE EX VAN MIJN BESTE VRIEND (sorry, hier moet ik even de nadruk op leggen) , LiZ, tegenwoordig beter bekend hier als Jomanda.
We keken naar een kinderwagen. Waarom ze niet gewoon 1 model in 3 kleuren verkopen is mij een raadsel, maar je wordt helemaal gek als je winkel als Prenatal binnen loopt. Keuze uit 435 verschillende soorten, en er blijkt ook nog eens echt verschil in te zitten. Mijn vraag aan zo'n verkoopster is dan ook: "Is deze goed?", waar het bij mij bij zou blijven. Maar gelukkig was Jomanda mee. Die viel die verkoper gewoon lastig met 1001 vragen. Daarna ging ze door tegen een verkoopster, weer 45 vragen, waar ik nooit opgekomen zou zijn. Die vrouw keek met een blik van: " Ach wat lief, krijgen jullie samen een kindje?" maar had het lef niet om het te vragen. Uiteindelijk heeft jomanda besloten dat "die ene" het beste voor ons was, en ik kon het niet méér eens zijn met haar.
Ik heb de wagen nog niet gekocht, dat komt volgende maand wel. Maar mijn dank gaat uit naar Jomanda want zonder haar was ik heel wat minder wijs geweest…..
En ik wist niet dat het al moeilijk zou worden voor de bevalling, ik dacht tijdens en erna. U bent gewaarschuwd!