Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

Guido Weijers

Van mijn collega's had ik voor het heugelijke feit dat ik ging trouwen, twee kaartjes gekregen voor een voorstelling van Guido Weijers. Wie? Guido Weijers.
En dat was dus vanavond in het plaatsje Goor. Ik heb zowaar twee keer hard gelachen. Vooral om de politieagent die voor de eerste keer mensen het nieuws moet komen brengen dat hun zoon was verongelukt. "Raad eens wie er dood is?"

Guido kan er waarschijnlijk weinig aan doen, maar elke grap die gemaakt werd deed mij denken aan een andere cabaratier. Zo heb ik Urbanus, Hans Teeuwen, Youp van 't Hek, Marc Marie Huijbregts en mijzelf voorbij horen komen. Maar met zo'n lange cabarettraditie in Nederland moeten de grappen ook wel een keer op zijn natuurlijk. Niet dat het afgezaagd was maar als je nog cabaretier wilt worden en je wilt je ook nog onderscheiden van de rest, nou dan moet je van goede huize komen. Maar Guido heeft het goed gedaan. Leuk programma.
Volgende maand staat Bert Visscher met z'n geheel eigen stijl op ons programma. Dan kun je vooral mijn vrouw helemaal wegdragen.

Het heelal

Voor de vierde keer ben ik een boek van Stephen Hawking (die professor in de rolstoel met de spraakcomputer) "Het Heelal" aan het lezen. Voor de vierde keer loop ik langzaam in de val van onbegrijpelijke natuurkunde. Voor de vierde keer denk ik dat ik net zo slim ben als Hawking.
Voor de vierde keer ben ik ervan overtuigd dat ik eindelijk ga snappen wat oneindig betekent.
Voor de vierde keer vind ik het knap dat iemand een onbegrijpelijk boek heeft geschreven dat ik steeds opnieuw lees tot ik m'n ogen niet meer open kan houden.
Ik zou wel eens een paar uur vragen willen stellen aan iemand die dat allemaal begrijpt.
Want wat houdt nou het begrip "ruimte-tijd" in? En singulariteit? En wat was er voor de oerknal? En bestaat tijd echt of is het begonnen met de oerknal en houdt het ooit op? En wat is er buiten het heelal? En hoe kom…zzz…zzzzzzz

Balance

Elke ochtend in de auto word ik lastig gevallen door Hans Dorrestijn die zich heeft verlaagd door reclame te maken voor een bedrijf wat als slogan heeft: Tijdelijke projecten, blijvende resultaten.
Wie zijn geld in zo'n bodemloze put wil gooien moet dat lekker zelf weten, daar heb ik het nu even niet over, maar wat ik maar wél wil zeggen, ik bel vanochtend dus maar even met ze, vragen ze waar ze me mee van dienst kunnen zijn.
Ja, weet ik veel! Ik doe ook alleen maar wat me gevraagd wordt.

Dan the man.

Geboren 20 februari 2005, Dan the man.

Nee, niet van ons maar van de zus van mevrouw Mack. Moeder en kind maken het goed, alleen ligt moeder te herstellen van een keizersnee. En dan heb je geen tijd om wat aan je haar te doen, dus vroeg ik of ze zonder helm op de motor naar het ziekenhuis gebracht was.
Maar mensen met een wond in hun buik moet je nooit aan het lachen maken, heb ik nu geleerd.

Voorzorg

Wij gaan vanavond op visite. Ik ben niet overdreven voorzichtig aangelegd maar de volgende attributen behoren sinds 4 maanden tot de standaarduitrusting van mijn auto.

Schone lakens.
Handdoeken.
Geboortekrik.
Vacuumpomp.
Vuilniszak.
Een keizersneeset.
Luiers.
Een couveuse.
Ik laat mij niet graag verrassen namelijk.

De boekhoudcommando

Na het vorige onsmakelijke verhaal en de reacties over mijn vermoede gedrag tijdens een bevalling én mijn commando-achtergrond die daar niet mee te rijmen valt, wil ik even wat opheldering geven.

Ik zat wel bij de commando's, maar dat waren de boekhoudcommando's. Het zwaarste onderdeel van de nederlandse strijdkrachten. En daar leer je dus alles wat je in noodsituaties moet weten.
Dus, twee weken terug werd ik geveld door een tussenwervelschijf en ben ik één geworden met de vloerbedekking zodat de vijand mij niet vinden zou. (Ik kon me immers niet bewegen.)

Een boekhoudcommando leert tijdens zijn 6 jarige opleiding het besturen van de space-shuttle, het onschadelijk maken van vijandige overnames, het ongemerkt elimineren van ongewenste elementen binnen de commando-troepen, het zich verplaatsen via boomtoppen en het perfect kunnen immiteren van de brulaap. Wat weer zeer handig kan zijn tijdens een jungle-oorlog om de vijand zand in de ogen te strooien. En zelfs dat laatste kan een boekhoudcommando.

En omdat je tot een elite-eenheid behoorde werd van je verwacht, dat het potlood achter je oor altijd gepoetst was, de stukken op je ellenbogen moesten smetteloos zijn, en je moest een rein geweten hebben. Zodat je tijdens ondervragingen door de vijand niet door de knieën ging als ze je probeerde wijs te maken dat bij hen debet rechts was in plaats van links.

En dat je dan een beetje smetvrees ontwikkelde werd eigenlijk heel normaal gevonden.