EPiC

De nieuwe Elvisfilm, Elvis Presley in Concert, is geweldig. Tijdens de opname van de vorige, “Elvis,” uit 2022 zijn er ergens 650 meter onder de grond, in een zoutmijn in Kansas, 68 dozen met meerdere filmrollen gevonden. Deze filmrollen met nooit eerder vertoonde opnames van zijn concerten werden al in 2018 ontdekt, en sinds die tijd is eraan gewerkt om de beelden te digitaliseren, te restaureren en te monteren tot de kwaliteit die je tegenwoordig gewend bent in bioscopen. Daardoor zag ik Elvis zoals ik hem nog nooit had gezien.

Het voelde alsof het deel wat ik al een kleine vijftig jaar miste, eindelijk werd opgevuld. Elvis was hier een muzikant pur-sang, een muziekliefhebber, die bestaande stijlen had gemixt, met een voorliefde voor gospel, maar hij was vooral het middelpunt van zijn omgeving. Zijn muzikanten hielden hem strak in het oog, en hij hoorde alles wat mis ging. Hij hield ze bij de les en streefde naar perfectie. Hij benadrukte steeds maar weer dat het niet uitmaakte hoeveel concerten hij gaf, elk publiek was een nieuw publiek dat moest worden gepakt. Hij speelde met ze, maakte grapjes, en gaf een geweldige show.

Ook waren er nooit eerder vertoonde beelden van repetities, interviews en van zijn gezinsleven. Ik zag mijn muziekheld nu eens niet als “the king” maar door menselijke details als zweetdruppels, huidlijnen, vingernagels en wimpers, als een man. Het waren opnamen uit de vroege jaren zeventig, hij voelde zich duidelijk goed, hij zag er goed uit, was vrolijk, hij was bezig met wat hij het liefste deed en net bevrijd van de filmcontracten die zijn imago meer kwaad dan goed hadden gedaan.

De film voelde als gerechtigheid. Hier werd duidelijk waarom hij tot Artist of the Century was verkozen. Hier zag je een topmuzikant, die de basis van gitaar en piano beheerste, maar die als zanger, performer en leider van zijn orkest tot ongekende hoogten steeg. Vijftig jaar na zijn dood is het en de bioscopen lopen weer vol, net als in 2022.

Oh, en al die vrouwen die hem vereerden, haarscherp werden ze in beeld gebracht. Ze konden zichzelf niet helpen en waren volledig in Elvis’ macht. Ik vrees zelfs dat hij er wel eens gebruik van gemaakt heeft. Ja, door scherpe details in de film weet ik dat vrijwel zeker.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

2 gedachten over “EPiC”

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *