Contradictie

Vorige week, wat later op de avond reed ik terug naar huis en had de radio aan. Er was een interview met een oudere man die ik niet kende en ik heb zijn naam niet onthouden. Ik geloof dat hij een tekenaar was. Maar een deel van zijn verhaal maakte indruk en dat was het deel dat ik onthouden heb. Dat hij als kind zag gebeuren dat een leeftijdsgenootje onder een vrachtwagen kwam. De vrachtwagen reed met een wiel over de buik van het jongetje heen. Hij beschreef hoe het jongetje opstond, met gekromde handen huilend naar huis liep en daar als troost een koekje kreeg. De volgende dag was het jongetje dood omdat inwendig alles kapot was. De geïnterviewde kreeg destijds nog de schuld van het ongeluk, hij zou het jongetje geduwd hebben, maar hij stond aan de overkant van de straat. Hij was ook de enige die het had zien gebeuren.

Alles uit het leven van die man, tot en met zijn afstandelijke maar toch sympathieke stem toe, leek gevormd door die ene tragische gebeurtenis. Het gezicht van het jongetje was snel vervaagd, maar een aantal jaren geleden weer teruggekomen, en nu kon hij hem weer haarscherp tekenen. Het jongetje had overbijt, vertelde hij. Ik weet niet wat de strekking is en waarom ik dit schrijf, maar het was zo’n indrukwekkend verhaal. Zo’n droeve gebeurtenis die iemand zijn leven lang met zich meesleept. En het arme jongetje dat met een koekje werd afgescheept door zijn moeder die waarschijnlijk ook niet beter wist. Het zijn van die tragische passages uit iemand’s leven maar tegelijkertijd zo meeslepend en mooi. De hemel mag dan zonder ellende kunnen, de wereld kan dat zeker niet.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack