Het was vandaag Tammar’s primeur op het ijs. Het ging al dagenlang over Hans, met z’n nieuwe hockeyschaatsen, terwijl dit ondergeschoven kindje ook steeds zei dat ze wilde schaatsen, maar dat ze eerst nog een beetje moest oefenen. En dan zag ik vandaag, terwijl ik gestressed zat te werken, ik wilde bijna gaan vloeken, deze foto op facebook voorbij komen. Mijn dochter, die zich er zo op had verheugd, staat op het ijs! Ik kreeg er een warm gevoel van. Ik wilde haar bijna bellen om te vragen hoe het ging met schaatsen, maar ik heb het niet gedaan. Ik werkte langer door, maar was nog wel net op tijd thuis om haar vlak voor ze ging slapen nog even naar het schaatsen te vragen. Ze vond het leuk, maar ze moest nog wel een beetje oefenen.
In eerste instantie hadden haar ijzertjes niet goed gezeten, waardoor ze steeds viel. Kapitale fout, want voor hetzelfde geld wil ze nooit meer. Maar gelukkig zette ze door en niet veel later haar eerste negenendertiger neer. Ik geef het je te doen hoor, op zulke ijzertjes.
Stoer! Dapper! Wat een bikkel!
En een erg leuke foto, die concentratie!
LikeLike
Aan de professionele outfit kan het al zeker niet gelegen hebben.
LikeLike
Zijn dat van die dubbele ijzertjes? Daar hebben mijn kinderen ook nig op leren schaatsen. Dat hoefde maar even en toen konden ze al op gewone schaatsen.
LikeLike
Geweldig! Ze heeft meer lef dan Junah, die al begint te piepen bij de gedachte dat ze vandaag met school verplicht naar de ijsbaan gaat.
LikeLike