Zo los je dat op.

Ik ken een familie die vroeger berucht was. Toen ze nog berucht waren kende ik ze nog niet, maar Linda kende ze al wel. Het betreft een familie waarbij vader al snel uit beeld verdween, door dood of door ontsnapping, dat weet ik eigenlijk niet, en waarbij de zoons uitgroeiden tot angstaanjagende individuen die stuk voor stuk bekend waren bij de politie. Als de politie er eentje kwam ophalen, kwamen ze bij wijze van spreken met een arrestatieteam. Ik ken uit mijn jeugd precies zo’n familie, waarvan ik de leden meed als de pest. Elk dorp heeft er wel één of twee.

Gelukkig zijn de jongens stukken rustiger geworden. Ze zijn zelfs bijna allemaal vader. Regelmatig tref ik ze op verjaardagen en ik kan goed met ze opschieten. Vooral de keer dat ik binnenkwam, een stoel tussen twee leden van de ex-knokploeg neerzette en zei dat ik even tussen mijn broers kwam zitten, viel goed. Eigenlijk mag ik ze wel graag, die jongens. Toch blijft het natuurlijk op je hoede zijn. Het is een constant aftasten van de sfeer die er hangt, en er is de constante dreiging van een opmerking die in het verkeerde keelgat schiet. Voor je het weet ben je dood en gebruiken ze je lijk om op te zitten. Nou ja, ik overdrijf. Er is er echter nog eentje waarvoor het oppassen is. Die heeft weinig verstand. Ik weet zeker dat hij niet kan lezen dus maak ik me ook niet druk. Hij heet Eddy, en dat vind ik een heel goed gekozen naam door zijn moeder. Roderick was echt belachelijk geweest, maar Eddy volstaat prima. Eddy werkt op de kermis en had verrotte tanden. Eddy stond bekend om zijn rotte tanden en om het feit dat je moest lachen om z’n grappen, want anders had je een probleem. Maar hoe maakte je Eddy nu duidelijk dat hij eens iets aan z’n tanden moest laten doen? Welnu, z’n jongere broer loste dat als volgt op: “Godsamme Eddy, ge moet eens naar de tandarts. Ik schaam m’n eige kapot voor die vieze bek van jou.” En nu heeft Eddy een kunstgebitje. Ziet er weer prima uit.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack