Nu doe ik toch een opleiding waar uitsluitend volwassen aan deelnemen. Niet zelden zijn ze al kaal of grijs. En toch hè, tijdens zo’n examentraining verbaast het mij hoeveel mensen er nog zijn die steeds het antwoord op een vraag die de docent stelt, gaan zitten fluisteren. Geen enkele kans dat het gefluister het oor van de docent bereikt, alleen mij. Kennelijk willen ze graag laten zien hoe goed ze de stof beheersen, maar aan de verkeerde. En ze fluisteren het antwoord niet één keer, nee nee, wel drie of vier keer. Eigenlijk zou je ze moeten vragen of ze misschien even hun kop dicht kunnen houden. Of de docent erop moeten attenderen dat er naast je iemand zit die het antwoord weet. En op het examen, als je wél behoefte hebt aan hun kennis, dan hoor je ze niet. Het liefst zouden ze dan nog hun uitwerkingen afschermen met hun arm, tegen spiekers. Ze lachen ook het hardst als de docent een grapje maakt. Alsof hun cijfer ervan afhangt. Toen ik naast haar ging zitten stond ze me al gelijk niet aan. Het wordt er hard ingeramd in onze cultuur, mensen niet te beoordelen op hun uiterlijk. Maar volgens mij zit er ergens iets in de hersenen dat dat toch doet. Een ik-mag-je-niet-scanner. Ik weet het haast zeker. Ik ben ook nog eens bang dat de mijne heel gevoelig staat afgesteld. De kunst is om kennis te nemen van het signaal en je verder neutraal op te stellen. Maar als het signaal heeft geklonken treedt er een tweede hersenfunctie in werking. De absorbeerfunctie. Alle inkomende signalen van degene door wie het alarm is afgegaan, worden geabsorbeerd. Slechts de hoognodige signalen worden teruggezonden. Ik ontkom er niet aan te concluderen dat deze hersenfuncties de mens dienen in zijn overlevingsstrijd. Kijk, je kunt van mij zeggen wat je wilt, maar minimaal twee hersenfuncties zijn goed ontwikkeld.
Mack 
Je moet niet blind varen op zo’n eerste indruk, maar helemaal negeren is ook niet verstandig. Zeker als je niet piepjong meer bent gaan die eerste indrukken steeds beter kloppen.
Ik merk het aan mezelf; ik was er zo tot mijn dertigste echt heel slecht in, maar daarna ging ik merken dat ik geleidelijk aan steeds vaker iets (niet alles misschien, maar wel iets) goed gezien had bij die eerste indruk.
LikeLike
Zulke mensen vormen een uitdaging voor je neutraliteit en dus een prima oefening. Op die manier stikt het van de personal trainers overal. Het is toch maar een zegenrijk leven.
LikeLike
Fluisteren en geklets stoort mij ook altijd. Je bent toch volwassen? Als er dan iemand voor een groep staat, dan kun je daar toch gewoon aandacht voor hebben.
LikeLike