Ik weet niet of dit nog onder de vrijheid van meningsuiting gaat vallen, maar wat moeten mannen eigenlijk in de kinderopvang? Niks! Wegwezen, zoek een mannenberoep! Badmeester of priester ofzo. Tja, erg hè? Maar mannen hebben nu eenmaal bewezen dat ze vrouwen ruimschoots overtreffen in agressie, vunzigheden en achterbaks gedrag. Dus ik heb er geen enkel probleem mee dat de goeden onder de kwaden moeten lijden. Dat is immers gemeengoed geworden; ik word ook gecontroleerd op bommengordels als ik met het vliegtuig wil. Als ik op de kinderopvang ben en er komt een man aan die ik niet ken, en hij heeft geen kind bij zich, dan hou ik de deur niet voor hem open. Bel zelf maar aan. Als het een vrouw is -die geen verwarde indruk maakt- doe ik dat wel, en dat heeft niets met beleefdheid te maken. Het is pure discriminatie.
Toen ik een jaar of twintig was liep ik met de hond te wandelen en een meisje van een jaar of zes vond de hond leuk en liep een stukje met mij mee. Ik vond het een leuk meisje en liet haar meelopen, terwijl ik had kunnen weten dat haar moeder dat niet goed zou vinden. Toen ik na tweehonderd meter weer omkeerde, kwam de moeder eraan gefietst en ik zag schrik en opluchting in haar gezicht tegelijk. Zeker weten dat die haar dochter thuis hartig heeft toegesproken dat ze dat nóóit, maar dan ook nóóit meer mocht doen. En terecht, al zorgde ik er persoonlijk voor dat het meisje niks overkwam, niet zolang ze bij mij liep.
Nog niet zo heel lang geleden wilde een buurjongetje met het speelgoed van Hans spelen, maar ik kende hem niet zo goed. Maar toch liet ik hem binnen. Ik had zijn fietsje tegen ons hekje aangezet en de voordeur open laten staan, voor het geval zijn moeder hem zocht. Vijf minuten later al ging de bel. Hetzelfde verschrikte gezicht van de moeder. Ja, kinderen mogen nu eenmaal nooit met vreemde mannen mee. Al zijn er 99.999 van de 100.000 zonder kwade bedoelingen, het blijft Russische roulette.
Mack 
Je kunt vrouwen beter ook niet in dergelijke beroepen laten werken als je er zo over denkt. (OK wordt wat lastig, want wie moet/mag het dan wel doen). Die hebben weliswaar kennelijk minder vaak dit soort hobby’s maar hebben dan weer wat vaker te lijden van Münchhausen-by-proxy en dat is ook niet zo veilig voor kinderen.
LikeLike
Ik ga vanmorgen naar het gemeentehuis om een VOG aan te vragen; € 30,05 :-{
Dat ik al 12 jaar bij hetzelfde bestuur heb gewerkt, alleen nu even een jaartje er uit ben, maakt niet uit. Dat ik een VOG heb omdat wij pleegkinderen in huis hebben, maakt ook niet uit… ander vak (?)
Ik vraag me eigenlijk af wat zo’n VOG eigenlijk nog zegt.
Maar goed, het is zoals je zegt, wanneer ‘men’ spreekt over de dader in een onopgeloste zaak denk ik altijd in de hij-vorm.
LikeLike
Een VOG zegt niet zoveel, aangezien iedereen een VOG krijgt, die nog geen veroordeling wegens een zedendelict op zijn of haar naam heeft staan. Verdachtmakingen vallen daar dus niet onder. Maar toch.. iedereen die met kinderen werkt moet er één kunnen overleggen. Ik werk bij een kinderopvangorganisatie, en niet eens met kinderen zelf, maar op kantoor.. maar ook al het kantoorpersoneel moest er eentje aanvragen.
Toevallig vroeg ik het gisteren aan mijn baas, of ze nou anders tegen mannen in de opvang aankijkt nu dit gebeurd is. Ze zei dat ze nog steeds heel graag een man als pedagogisch medewerker op één van de kinderdagverblijven of peuterspeelzalen zou willen hebben, mits goed gekwalificeerd natuurlijk. Die zijn zeer dun gezaaid, de organisatie waar ik voor werk heeft 20 kinderdagverblijven en buitenschoolse opvanglocaties en 7 peuterspeelzalen (en vanaf volgend jaar nog eens 7) en er werkt geen enkele man. Zelfs op het centraal kantoor, waar ik werk, werken iets van 98 vrouwen en 2 mannen. Het is gewoon geen mannenberoep, wat nog niets zegt natuurlijk. Ik ga er nog steeds maar vanuit dat het merendeel van de mannen wél fatsoenlijk is. Ik snap sowieso niet waarom je als man überhaupt in dat beroep zou willen werken, maar goed, wie ben ik.
@ Frans54: ik heb het idee dat Münchhausen-by-proxy minder vaak voorkomt dan pedofilie, en is dat niet meer iets wat in het eigen gezin voorkomt? Geen idee of vrouwen met Münchhausen-by-proxy ook de behoefte hebben om dat bij andere kinderen uit de directe omgeving toe te passen.
LikeLike
@Jenni: Er zijn ook gevallen bekend vanuit verplegende/verzorgende beroepen, maar daar ging het eigenlijk niet om: ik bedoelde slechts aan te geven dat als je op die manier gaat selecteren en beroepsverboden af gaat kondigen je wel aan de gang kunt blijven. Er is altijd wel iets te verzinnen dat iemand in een bepaalde groep mensen mogelijkerwijs zou kunnen mankeren wat die iemand ongeschikt maakt voor een bepaald beroep. Op grond daarvan groepen uitsluiten lijkt mij te zwaar geschut.
LikeLike
De zwakke schakel blijft de mens. Lang leve de robot. 🙂
LikeLike
Je mag dat niet zeggen he Mack 🙂 Maar laat ik het zo zeggen; ik zou iig niet snel een man als oppas voor mijn kind nemen.
LikeLike
Precies, je wordt geacht zoiets niet te zeggen, maar bijna iedereen zou liever een vrouw als oppas hebben, denk ik.
LikeLike
Het is niet ideaal voor moeder en vaders maar eigenlijk moeten ouders hun kleine, kwetsbare kinderen maar het best onder hun eigen beschermende vleugels houden. Baby’s horen niet in crèches. Die moeten bij de ouders of een andere vaste, vertrouwde oppas.
LikeLike
Zo denk ik er ook over Giva. Soms vraag je je af waarom mensen eigenlijk kinderen hebben.
LikeLike
Nou, zo denk ik er niet meer over. Ik breng mijn dochter met een gerust hart naar de kinderopvang. Ze leert er veel dingen, speelt met andere kinderen, ze is blij als ze er naartoe gaat en nog blijer als ze weer wordt opgehaald. Ze vindt het ook geweldig om woensdag en vrijdag thuis te zijn, maar ze is gek op de juffrouwen daar. Waarom wij kinderen hebben? Die kregen we. 😉
LikeLike
Nog blijer als ze weer wordt opgehaald schrijf je 🙂
Heel kleine kinderen moeten vooral veiligheid ervaren en hoeven nog niet zo zeer samen te spelen. Dat komt later vanzelf.
LikeLike
Ja, gelukkig wel. Stel je voor zeg, dan was er pas echt reden tot ongerustheid.
LikeLike
waarom sommige mensen kinderen hebben? Heel eenvoudig, voor de grootouders, opdat ze oppassen kunnen, en eindeloos genieten van hun kleinkind.
Omdat, toen ze zelf kleine kinderen hadden, het heel druk hadden met werken, huishouden en opvoeden.
En op woensag gaat het kleinkind naar de creche en heeft het daar prima. Met eigen ogen gezien. Lekker tussen de andere kindjes en met heel veel liefde en deskundigheid verzorgd.
Zal je nog sterker vertellen, Margreet, ik heb zelf twee kinderen en full-time gewerkt. En het zijn leuke, aardige mensen geworden.
Ik heb altijd met veel plezier kunnen werken, omdat de kinderen goed opgevangen werden.
En of het nu mannen of vrouwen waren, maakte mij geen bal uit.
Want na de creche gaan ze naar school en ook daar zijn ze onder de hoede van mannen. (nog wel)
LikeLike
En toch vind ik het onzin. Mogen mannen ook niet meer het onderwijs in? Wat Fien zegt dus, zie ik net.
Viezeriken zijn niet te voorkomen. Ik hoop op betere screening en begeleiding van collega’s en hoop dat ouders ook alert zijn en blijven (al is het naïef om te denken dat dit veel zal doen voorkomen).
LikeLike
Natuurlijk mogen mannen wel het onderwijs in. Onderwijzer is een echt mannenberoep. Vroeger had je in klas 1 en 2 een onderwijzeres, daarboven werd het een man. Het is ook onzin ja. Dat snap ik ook. Maar toch he, onderbuik.
LikeLike
Ik zat in klas 6 (nu groep 8) bij meester K. Hij was al vele jaren schoolhoofd. Keurige vader van twee dochters. Een rijzige, erudiete, muzikale, aimabele en alom gerespecteerde man. Godsdienstig ook, was organist in de kerk. Zijn personeel droeg hun schoolhoofd op handen.
Een paar jaar later. Ik was al naar de middelbare school, mijn broer zat nog op die basisschool. Onze moeder zat in de ouderraad. Het kind dat thuis vertelde misbruikt te zijn door meester K. werd door iedereen afgeserveerd als leugenaar en de ouders als krankzinnig. Want meester K. ontkende bij hoog en bij laag en in alle toonaarden daartussenin. Bij het tweede slachtoffertje dat naar voren kwam hetzelfde liedje. Zijn ontkenning heeft vele maanden geduurd. Iedereen stond vierkant achter hem.
Maar hij had ´t wel gedaan.
LikeLike
Wat Yukiko zegt.
LikeLike
Ik word altijd zó moe van die eeuwige discussie tussen werkende ouders en niet werkende ouders, die altijd weer oplaait zodra er iets gebeurd op een kinderdagverblijf! Ik heb er in het verleden al diverse verhitte discussies over gevoerd. Nee, ik doe het deze keer maar gewoon niet. Mensen die van mening zijn dat een kind alleen maar beter af is als het fulltime bij één van de ouders thuis is weten gewoon niet beter, laat ik het daar maar op houden.
Ik vind onderwijzer toch weer van een andere orde dan een pedagogisch medewerker die van het werken met kleine kindjes onder de vier jaar zijn beroep heeft gemaakt. Leerkracht is een gemengd beroep en werkt met oudere kinderen. Voor werken met baby’s en kleine kinderen moet je toch uit een ander hout zijn gesneden. Vaders zullen perfect voor hun eigen kinderen kunnen zorgen, maar beroepsmatig met zulke kleine kinderen bezig zijn vergt heel wat van een mens, en het gros van de mannen met een dergelijke opleiding kiest gewoon niet voor die tak. Vandaar dat er op mijn werk op al die dagverblijven die zij runnen, er dus ook nog steeds geen enkele man werkzaam is. Waarom zou je, als man, kiezen voor werken met andermans baby’s? Tuurlijk uitzonderingen daargelaten, maar ik zou toch ook vreemd opkijken als ik bij mijn dochter op het dagverblijf zou komen en er zou ook een mannelijk pedagogisch medewerker zou staan. Ik geloof niet dat ik hem dan per definitie meteen zou verdenken, maar ik zou hem toch met argusogen bekijken denk ik, zeker na dit gebeuren. Noem het vooroordelen.. het zij zo.
LikeLike
gebeurt met een T. Foei, Jenni.
LikeLike