Zaterdag in drie delen

Vanochtend vroeg reed ik naar de jaarbeurshallen in Utrecht om daar examentraining bij te wonen voor mijn examen van a.s. dinsdag. De man die het examen samenstelt gaf de training ook, dus ik heb nu wel een idee van de onderwerpen die behandeld gaan worden. Er waren ongeveer 60 mensen waarvan 58 de mondelinge opleiding volgden, en 2 de schriftelijke. Tenminste, dat maakte ik op uit de groepjesvorming in de pauze. In elk geval, ik heb het idee dat ik de stof redelijk beheers, en dat is toch de voornaamste reden dat je naar zo’n training gaat.

Vanmiddag ging ik achter de computer zitten en Linda ging even bijslapen op de bank. De kinderen waren net weg in verband met vanavond, maar daarover vanavond meer. Ik moest haar om vijf uur wakker maken. Toen ik de trap op liep, lag er een dikke rode kat op een van de treden, en omdat ik de beroerdste niet ben, stap ik daar netjes overheen. Toen ik om vijf uur weer naar beneden liep, in het stikdonker, liep er een grijze kat om me heen te mauwen. Ik wist niet zeker of de rode er nog lag en voelde voorzichtig met mijn voet. Ik voelde iets en ik verloor mijn evenwicht. Ik stortte van de trap af en landde op een melkbus die bij ons in de gang staat. Ik bleef even liggen en sleepte mij toen naar de deur. Linda zat rechtop op de bank en zat nog in de ademstokstand. Op drie gekneusde vingers, een plek op mijn rug en een donderend geraas na, was er niks aan de hand. Ik heb mijn taak volbracht en Linda stipt om vijf uur wakker gemaakt.

Vanavond zaten wij in Hengelo, in het theater alwaar Rowwen Heze optrad. Drie jaar geleden hadden we dat ook al eens gedaan en dat was een groot succes. Te meer omdat ik daar geïnspireerd werd om Tammar, Simone te noemen. Uiteindelijk is het haar tweede naam geworden. Simone zelf was er nu niet. Muzikaal maakte dat niet zoveel verschil, maar was zij er wel geweest, dan weet ik zeker dat ik niet zoveel pijn had gevoeld bij het klappen.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

6 gedachten over “Zaterdag in drie delen”

  1. Stipt en correct. Werkelijk onberispelijk.
    Goh. Dat jij nu nog naar Rowwen Heze wil nu ze zonder zitten?
    Ik heb gister op mijn lip staan bijten bij een kerstconcertje. Bij het beroemdste liedje van Labi Siffre ging ik bijna voor de bijl. Bijna he. Sterk spul.

    Like

  2. Ik had, zeer vriendelijk, een kaart aangeboden gekregen. Maar omdat ik zondagochtend vroeg mijn bed uit moest en het halve land moest doorcrossen heb ik na flinke twijfel het aanbod afgeslagen.

    Like

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *