De koeien hebben staarten

Mijn baas wilde graag dat ik vanavond aanwezig zou zijn bij een bespreking, maar mijn opperbaas wilde dat ik vanavond met de kinderen meeliep voor St. Maarten. En dan weet u wel wat ik deed vanavond. Het was stormachtig en het was regenachtig. Mijn Alfa Romeo-paraplu dreigde kapot te waaien dus die moest ik inklappen. Hans liep veel te ver vooruit en Tammar wilde steeds terug naar mama. De lampions waaiden kapot zodat ik, want Tammar wilde hem niet dragen, voor lullo liep met een gloeilampje aan een touwtje. Tammar zong niet maar kreeg op een gegeven moment wel door dat ze zich door de meute kinderen heen moest wurmen om bij de deur een snoepje te krijgen. Ze was blij met de opbrengst ondanks dat we allemaal nat zijn geregend.

St. Maarten kent echter ook een trieste kant. En die zie ik elk jaar weer. Bij ons in de buurt woont een jongetje. Hij is veel te dik en hij wordt behoorlijk groot. Zijn moeder barst bij het minste of geringste in een woedeaanval uit en het jongetje moet het soms bezuren met een klap voor zijn hoofd. Hij kwam vanavond weer net als elk jaar in zijn eentje met zijn lampionnetje bij ons aan de deur, om zijn liedje te zingen. Hij komt als laatste omdat hij al behoorlijk groot is. Zijn moeder staat op de stoep te wachten. Omdat hij als laatste kwam, hadden we geen snoepzakje meer en moesten we hem een mandarijn geven. Ik vond het zo zielig. Gelukkig heb ik dat van die mandarijn verzonnen om het verhaal nog triester te maken dan het al was, maar het neemt niet weg dat ik het een trieste bedoening vind, dat jongetje in zijn eentje. Ik hoop dat hij volgend jaar zo wijs is om te besluiten dat hij te groot wordt voor St. Maarten.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

12 gedachten over “De koeien hebben staarten”

  1. Wees blij dat die ziel om snoep vraagt en niet om een stuk van St Martinus zijn mantel. Want dan was hij met de helft niet toegekomen en bestond het feest helemaal niet.

    Like

  2. Achos, wat hartverscheurend. Ik zie het zo voor me.
    Hier ook natgeregende taferelen. Gelukkig was het Bob zijn beurt om te lopen dit jaar en bleef ik keurig thuis om alle natgeregende larfjes te voorzien van snoep. Om half tien s’avonds kwam er nog een familie met jongetjes en meisjes en een op de achtergrond aanwezige moeder. De meisjes pakten keurig één chocoladereepje terwijl de jongen er meteen zes pakte en in zijn broekzakken propte, maar ze er gauw weer uithaalde toen Bob een woedende brul gaf “hee aso, leg de andere vijf eens terug! Ééntje!!”. Bob weerstond de neiging om hem een draai om zijn oren te geven, maar voor je het weet heb je allemaal woedende vaders en ooms en neven op de stoep, dus hij hield het bij een woedende brul.

    Like

  3. Ah, ik zie het al, ik had eigenlijk “de Sintmaartenfoto’s” moeten uploaden. Had je meteen gezien dat je niet de enige was met een gloeidraadje en een lampje… En dan was in die foto’s niet eens te zien dat de lampjes van L. en R. ok nog eens gewoon …afgebroken waren. (Gloeidraadje+stokje Zonder lampje dus) 😉 Het is jammer dat de markt voor W.G. van de Hulst-boekjes verzadigd+uitgestorven is, anders hadden we samen hele reeksen kunnen producern, vol geillustreerde zielige dikkerdjes (+ vergeet de Eenzame Bejaarden aan de deur niet!) en “ik wil naar huis!”-huilende jongste-dochtertjes 😉

    Like

  4. De Eenzame Bejaarden aan de deur? De Bejaarden doen de rolgordijnen dicht, zetten de tv wat harder en laten alle kindertjes, inclusief kleumende vaders die die lullige lampjes vast moeten houden, heel lang zingen. En doen dan mooi niet open.

    Like

  5. Hihi Fien 🙂
    Hier hebben ze daar wat op gevonden: iedereen krijgt een brief waarin staat dat kinderen alleen zingen bij ramen waar kaarsjes branden, tussen 17uur en 19uur, wie geen gedoe aan de deur wil, zet dus geen kaars neer 😉
    Er zijn alleen altijd mensen die die brief missen, en dan in de deuropening staan roepen: “Joehoe! Waarom komen jullie niet hier langs?! Ik had óók snoep gekocht…!” (Mack kan zoiets beter vertellen :-)) En mensen die toevallig een kaarsje hebben neergezet (zegmaar, voor Opa die er niet meer is) en dan héél verbaasd door het raampje in de deur…..
    tHad dit jaar in elk geval weer genoeg tragikomsiche taferelen met al die verkleumde kinderen, kapotte lampen en ouderen die voor de zoveelste keer hetzelfde liedje aanhoorden 😉

    Like

  6. Wat ik toch niet begrijp, Sint Maarten is toch het begin van de carnaval? Dus een katholiek gebeuren. En al die protestante dorpen daar op de Veluwe doen gewoon mee?

    Like

  7. Ik heb het even opgezocht. Je hebt 6 kerkgenootschappen van Protestantse huize. En jawel ook nog een moskee! in Vaassen.
    En toch allemaal met een lampje aan een touwtje lopen.
    Is dat geen indoctrinatie?

    Like

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *