Overdenkingen op je verjaardag

Och, vanochtend rij ik in de nevelmist door het dorp, gebakjes halen, kom ik ineens een bekende BMW tegen. Ik zwaai en een lachende moeder zwaait vrolijk terug. Dan heb ik toch ineens wel het gevoel dat ik bij dit dorp hoor. Ondanks de mist. Ik zit op mijn werk, belt Linda om mij vooral te feliciteren namens juffrouw Kim. U weet wel, de juffrouw van Hans, mooi, blond, een jaar of 29, en pas getrouwd dus dan is het veilig. Linda heeft haar laatst een logje laten lezen waarin zij de hoofdrol had en sindsdien durf ik Hans niet meer naar school te brengen. Maar in elk geval, je dag kan beroerder beginnen.

Ik vier mijn verjaardag vanaf mijn 11e niet meer maar toch merk ik dat ik wel blij ben met de cadeautjes van Linda en de kinderen. Net als met alle aandacht en felicitaties op hyves/weblog. Gadverdamme, ik ben een aandachtorgel. Op mijn 41e nog steeds. Ik denk ook niet dat het ooit over gaat. Zou je hiermee kunnen leren leven? Of is hier misschien een plantaardig middel tegen? Niet dat ik het ga gebruiken hoor, dat zou zonde zijn.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

13 gedachten over “Overdenkingen op je verjaardag”

Zegt u het maar

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *