Ik zag gisteren op tv een paar fragmenten uit de wedstrijd Nederland-Brazilië uit 1974, die door Nederland met 2-0 werd gewonnen. Wat vooral opviel was hoe keihard de wedstrijd was. Alleen Willem van Hanegem had in zijn eentje al zes rode kaarten moeten hebben. Maar wat nog meer opviel was de hardheid van de Brazilianen. Na elke tackle van Van Hanegem of Rensenbrink stonden ze gewoon weer op, en geloof me op mijn woord, Van Hanegem tackelde in 1974 veel harder dan de voetballers van nu. En hebt u die getackelden van nu wel eens gezien? Schreeuwen, liggen, omrollen, met de hand op de grasmat slaan van pijn, brancard erbij, en twee minuten later voetballen ze gewoon weer. Mijn conclusie: de effectieve speeltijd was vroeger zeker tien minuten langer.
Ik las ergens dat als je vandaag veel bier gaat drinken dat je ook veel water moet nemen. Ik drink al de hele ochtend water.
LikeLike
Ik offer me op. Ga mijn zwangere schoondochter, net 8 maanden ver, van het werk halen. Zoon blij.
Zal wel rustig zijn op de weg.
Kan me trouwens Johan Neeskens nog herinneren. Tjonge, tjonge, die kon er ook wat van. Zou al die knulletjes van nu onder de grasmat schoffelen.
En niks geen kapper mee. Zij deden toen heul andere dingetjes. In het zwembad en zo.
Maar die wedstrijd verloren ze dan ook.
LikeLike
Wat is dat voor Bra? Een nedbra? Eens wat anders dan een netpanty.
LikeLike
Goh, en nu hebben ze er 2-1 van gemaakt!
LikeLike
En daarom kenden ze toen ook nog niet die kwast van een vierde official die aan het eind van de wedstrijd trots het bord met “additional time” omhoog mag houden en daarmee zijn aanwezigheid rechtvaardigt.
LikeLike