Laten we vooropstellen dat Linda hier in huis doorgaans de strenge opvoeder is en ik de zachte. Maar dat we wel als één blok optreden tegen muitende kinderen. En dat dat doorgaans goed lijkt te werken zonder dat één ouder de boeman is en de ander de heilige. Alhoewel Hans natuurlijk wel feilloos in de gaten heeft dat met mij te sollen valt en met Linda niet. En Tammar spreekt ronduit haar voorkeur voor haar vader uit, maar dat houden we maar even op haar jeugdige leeftijd.
Maar vanavond viel ik uit mijn rol als geduldige opvoeder met wie je een grapje kunt maken. Hans was nog even mee naar beneden omdat hij morgen niet naar school hoeft. Toen hij naar de wc was geweest riep hij Linda om zijn billen af te vegen. Meneer is aardslui, en laat graag anderen voor zich werken. Ik herken die eigenschap, al kan ik het niet helemaal thuisbrengen. Maar omdat Hans al bijna vijf is, zijn we hem al een hele poos aan het duidelijk maken dat áls hij vijf is, hij zelf zijn billen moet afvegen en we hem niet meer helpen. Hans vat dat op zoals ik dat ook zou opvatten. Dus tot en met 17 mei 23:59 uur worden mijn billen wél afgevogen.
Het gedram en geroep vanaf de wc werd steeds luider. En hoe harder hij begon te drammen, hoe meer Linda hem negeerde. Op een gegeven moment (En un momento….eh laat maar) was ik zijn luidruchtigheid zat, en tegen de afspraken in liep ik naar de wc, pakte papier, haalde dat in één wilde veeg door zijn billen, trok zijn pyjamabroek omhoog en trok door. Hans liep doodleuk naar de huiskamer maar daar stak ik een hardhandig stokje voor. Ik draaide hem in de richting van de trap en joeg hem naar boven.
Maar wat een karakter! Ik moest hem per drie treden tegelijk de trap op gooien omdat hij weigerde een stap te zetten. En toen ik hem in zijn bed gekwakt had, snikte hij woedend: "Ik…hou…niet….meer…van….jou!" Prima, weltrusten, en ik deed de deur dicht. Toen ik de deur beneden achter mij dicht deed kwam hij al krijsend te trap af rennen en claimde zijn recht om nog even beneden te mogen zijn. Ik herhaalde met gevaar voor eigen rug het kunstje van het hem hardhandig naar boven werken en het hem in zijn bed kwakken. Ditmaal bleef hij onder luid protest boven maar dat verstomde al vrij snel. Maar een minuut later riep hij me alweer snikkend dat hij nog geen verhaaltje had gehad. "Ben jij wel wijs Hans, denk je nu echt dat ik een verhaaltje ga lezen? Morgen, als je lief bent krijg je weer een verhaaltje. En nu wil ik je niet meer horen."
Vrij snel daarna sliep hij. Ikzelf denk/hoop dat hij is geschrokken van een uit z’n slof schietende vader. Het werd een keertje tijd. Maar gelukkig was ik wel gecontroleerd kwaad. Dus ook tijdens het kwaad zijn was ik nog even gek op hem als altijd, en ik wil wedden, hij morgen ook weer op mij.
Mack 
Precies.
Ik weet niet wat het is met Hermanus en jou these days. Respect afdwingen door je kwetsbare (papa)kant te laten zien? Jullie weten gewoon hoe je vrouwen inpakt..
LikeLike
Het feit dat hij zich fysiek tegen jou durft te verzetten betekent dat hij zich veilig voelt. Anders haalt een klein kind dat niet in zijn hoofd.
LikeLike
Kwetsbaar? Ik? Vrouw, ik deed dit met een kilheid waar ikzelf bang van werd.
LikeLike
@Laurent: Dat vind ik een hele mooie. Ik had daar nog nog niet over nagedacht. Ik ben góéd!
LikeLike
Kilheid en Mack. Uuuhhhuu.
Je bedoelt dat je het stoer vond van je zelf dat je zo kordaat optrad. 😉 En om dat zo op te schrijven, vind ik kwetsbaar. Maar hé.. dat is ik.
LikeLike
Ik heb hier maar 1 woord voor: VERZIN GODVERDOMME ZELF ‘S ONDERWERPEN!
LikeLike
Vertel mij wat. Natuurlijk is al die boosheid een en al komedie, vertoon en een rollenspel en komt het de volgende dag goed, zoals je nu allang al weer weet.
LikeLike
Hermanus Plagiatus: Sorry. Ik geef eerlijk toe dat ik een beetje pissig was vanwege jouw gejatte titel. http://ontsnapt.web-log.nl/verder_waar_ik_gebleven_w/2010/04/vadergeschikton.html#comments
LikeLike
Als je nooit kwaad wordt maakt niets zoveel indruk als dat je ineens wél kwijt. Ik word altijd vrij snel kwaad (heetgebakerd karakter en zo). Dus ik merk dat het nu al minder indruk maakt. Jouw methode werkt denk ik toch beter.
Hermanus zijn reactie en jouw reactie daarop maken het gebeuren nog even extra grappig, trouwens 😀
LikeLike
“Dat je ineens wél kwijt” moet zijn “dat je ineens wél kwaad wordt” natuurlijk.
LikeLike
Oh ik heb het echt met je te doen. Valt niet mee he om streng te zijn 😉
LikeLike
Ja maar, wat heeft hij dan verkeerd gedaan? Is het al 18 mei?
Okee, misschien was hij wat ongeduldig, vind je het gek met stront tussen zijn billen?
En daarom werd hij naar boven getorpedeerd, zijn bed in gesmeten, niet voorgelezen, niet begrepen en niet geprezen terwijl hij toch zijn vader over de kling had gekregen.
Raar hoor.
LikeLike
Pauline, als we allemaal ongeduldig zouden worden met stront tussen onze billen, dan zouden de uierzalf-verkopen stijgen tot ongekende hoogten.
LikeLike
Hahaha Pauline, dat vroeg ik me nou ook al af!
Maar heel soms moet je wel eens onredelijk op je strepen gaan staan, en dan het liefst als het kind niks bijzonders heeft gedaan. Zo blijft hij altijd op zijn hoede. Als hij weet dat pa en ma alleen maar reageren als dat terecht is, gaat hij daar altijd maar van uit.
( 😉 😉 😉 😉 😉 )
LikeLike
Ooooooooh arme Hans….
😉
Grapje hoor: éven het schuldgevoel aanwakkeren ;-))))
Maar zonder gekheid, dat ‘aarslui’, dat kennen we hier.. Volgens mij zijn ze als bijna5jarigen gewoon bang dat ze hun billen niet goed afvegen (en van wat ik hier bij de tussenschoolseopvang heb gezien, (wiljenietweten zo smeeeeeerig) niet helemaal onterecht ;-})
LikeLike
@Mack: Die moet je even uitleggen. (Iets met veegtijd waarschijnlijk?)
@Eva: Als ik het goed begrijp schept altijd consequent zijn verkeerde verwachtingen?
Pffff, wat een opluchting 😉
LikeLike
@Pauline: Inderdaad. Als je ongeduldig bent en je billen niet goed afveegt, dan kun je wel eens a pain in the ass gaan ervaren.
LikeLike