Mack de componist

Ik heb er veertig jaar over gedaan om eraan te beginnen. Ik dacht niet dat ik het zou kunnen omdat ik nu eenmaal niet muzikaal ben. Maar toen ik er eenmaal aan begon, was het ook in een kwartiertje gedaan. Natuurlijk, ik heb wel eens een gedichtje geschreven, maar dat was makkelijk want je hoeft geen melodie te componeren. Maar nu heb ik de tekst geschreven en u zal het niet willen geloven, maar ik heb er ook een melodie bij! Het klinkt fantastisch! Ik wist niet dat ik het in me had. Bij dit liedje heb ik me laten inspireren door Laura van Jan Smit en Lauwe Pis van Theo Maassen. En daar is het ook precies een kruising tussen als je het hoort. Het blijft natuurlijk wel verdomde jammer dat ik niet kan zingen, maar aan de andere kant: Bob Dylan kan dat ook niet. Maar het grootste probleem is dat ik geen noten kan schrijven want hoe onthoud ik nu de melodie? Nu klinkt het hemels, maar weet ik morgen nog hoe het ging? Een cassetterecorder heb ik niet en digitaal opnemen beheers ik niet. Jammer, want deze song verdwijnt in het luchtledige. Maar geloof me, het rockt!

Elke ochtend met mijn auto, rij ik langs een raam
Erachter zit een meisje, ik weet niet eens haar naam
Ik zwaai altijd naar haar, en zij zwaait altijd terug
en alles gaat heel snel, want ik rijd nogal vlug.

Pros-ti-tu-ee, pros-ti-tu-ee
Dat lijkt het, maar het valt alles mee
Pros-ti-tu-ee, pros-ti-tu-ee
Zo lijkt het maar het valt reuze mee

Ik ken haar niet, ik weet niet hoe ze heet
Ik zal het haar eens vragen, als ik het niet vergeet
haar ogen kijken zwoel, en dat heeft een reden
mijn geld dat is haar doel, toch heeft ze geen verleden

Als pros-ti-tu-ee, pros-ti-tu-ee
Dat lijkt het maar het valt alles mee
Pros-ti-tu-ee, pros-ti-tu-ee
Zo lijkt het, maar het valt reuze mee.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack