Een ander licht op voetbal.

Iemand zei dit is Annabel deze week op televisie dat Nederland één van de beste landen is om in te wonen. Ik weet niet meer wie het was, misschien kom ik daar zo nog op, maar één van de redenen was dat we hier in Nederland een goed nationaal voetbalelftal hebben. Ha, ik weet het alweer, het was Theo Maassen. Ik heb daar even over nagedacht en ik heb besloten dat ik het er mee ééns ben. Een nationale selectie die respect afdwingt op een WK is uitermate belangrijk voor je tijdelijke levensgeluk. En geluk, dat zijn momenten van roes, van ontlading, van ontroering, van verliefdheid, van blijdschap en van gelukzalige herinnering. Het Nederlands elftal kan voor die momenten zorgen. Niet alleen tijdens een WK, door ver te komen, maar ook lang daarna of zelfs door wedstrijden die gespeeld zijn zonder dat je het wist. Want ik voel me gelukkig als ik een buitenlander tegenkom die zich het Nederlands Elftal uit 1974 weet te herinneren. En dat ik hem mag vertellen over het doelpunt van Cruijff tegen Brazilië (ik was 4 jaar) of over die beruchte finale waar de Duitsers ons voor de tweede keer in 34 jaar belazerd hebben. En als ik mag vertellen over fenomeen, nee halfgod Johan Cruijff die Nederland zijn trots teruggaf. Met de opkomst van Johan Cruijff herrees Nederland. Cruijff was een winnaar dus won Nederland. En nee, we hebben nooit de WK-titel gewonnen maar drie keer waren we er zo dichtbij. In '74, in '78 en in '90. Ja, 1990 ja. Toen hadden we veruit de beste spelers van allemaal. Alleen in '90 strandden we al vroegtijdig door gezeik. Gezeik waar we patent op hebben.

Nederland moet zich een beetje schamen maar niet heel erg. Ik zag deze week wat cijfers die een ander licht werpen op WK-prestaties van diverse landen. Vergelijk bijvoorbeeld eens het aantal voetballers in Duitsland en in Nederland. 16,3 miljoen tegen 1,7 miljoen. Duitsland heeft op de VS na de meeste voetballers ter wereld. Ze moeten zich doodschamen dat ze slechts drie keer Weltmeister zijn geworden.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

12 gedachten over “Een ander licht op voetbal.”

  1. En ik begrijp ook nooit waarom ze dat dikkertje van een Maradona beter vinden dan Cruyff. Een handige pingelaar was dat slechts, terwijl Cruyff een compleet elftal op sleeptouw kon nemen.
    Dat zag ik zelfs, als leek. Of misschien juist daarom.

    Like

  2. @Laurent: Zonder Maradona was Argentinië niet door de voorrondes van het WK ’86 gekomen. Die liet juist net als Cruijff het hele elftal beter spelen.

    Like

  3. ONDANKS dat men hier ten lande buitensporig veel aandacht besteedt aan een spelletje op een grasveldje vind ik dit geen slecht land om in te leven.

    Like

  4. Australië
    # Aantal inwoners: 19,7 miljoen
    # Aantal voetballers: 970.000 miljoen
    Overigens is dit ook wel een behoorlijk cijfer:
    Engeland
    # Aantal voetbalclubs: 42.490

    Like

  5. @Arneaux: In onze krant stonden ook andere cijfers inderdaad. Duitsland had 6 miljoen voetballers. Maar deze cijfers kwamen mij in dit logje beter uit.

    Like

Laat een reactie achter op Margo Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *