We waren vanavond heel even naar een onverwachte verjaardag. Tenminste voor mij. Ik geloof dat de jarige zelf het wél aan had zien komen. Babyfoon bij de buren en een paar uurtjes weg. Ik heb nooit zin in verjaardagen, behalve bij mensen die ik nog niet zo lang ken. Dan is het meestal leuk. Hoe dat komt? Ze kennen me dan nog niet zo goed en denken dat ik enorm leuk ben. Ik ben simpelweg nog niet door de mand gevallen. Mensen die mij langer dan twee jaar leuk vinden zijn uitzonderlijk. Familie telt niet mee. Ik ben zelfs uitgenodigd op de verjaardag van G., een wildvreemde (voor mij dan) blonde schone met een leren broek die over drie weken jarig is. Wat zeg ik? Ik heb haar mobiele nummer gekregen! Zo leuk ben ik op ultrakorte termijn. Linda werd voor de vorm ook uitgenodigd.
Korte termijn is voor reageerders op je web streepje log minstens 4 jaar zeker?
LikeLike
Jij mag naar de verjaardag van Gordon? Wow!!
LikeLike
Is die die leren broek over 3 weken jarig???
LikeLike
Ach ja, ik stel me ook altijd iemand anders voor bij het lezen van je blog. Trouwens, wat een knap staaltje zelfkennis.
LikeLike
Het stinkt hier …..
LikeLike
Twee jaar vind ik nog best lang eigenlijk… 😉 ik dacht dat mensen in de 1e 20 seconden al bepaalden of ze iemand mogen of niet 😉 Geintje hoor Mack, ik vind het weer briljant genoteerd, ik wou dat ik het kon 🙂
LikeLike
Hahahaha, vooral die laatste zin die doet het hem.
LikeLike