Het was vanavond feest voor Hans en mama, want mama is een avondje de boel op stelten aan het zetten in Zevenaar. In Zevenaar spreken ze Zevenaars en dat beeld ik altijd als volgt uit: 7 (.) Maar dit geheel terzijde. Dat het voor mama feest is lijkt me duidelijk, maar ook voor Hans want die vroeg of hij lang mocht opblijven. Nou, als hij lief was wel, had ik gezegd en dat is voor Hans al reden om vast te beamen dat hij lief is. En ik moet zeggen, dat was hij. Ik heb hem niet horen zeuren dat hij z'n frietjes niet lustte en hij vond het ook niet erg dat hij een tekenfilm mocht afkijken. Daarna gingen hij en Tammar in bad en geheel zelfstandig heeft Hans zich uitgekleed en als er iets niet lukte (zijn hemd zat onderstebuiten, serieus) kwam hij het me netjes vragen in plaats van te krijsen dat het hem niet lukte. Hij kan het wel!
Ik had Hans beloofd dat als Tammar op bed zou liggen dat hij dan nog even mee naar beneden mocht om een spelletje te doen. Joepieeee. Een Mickey Mouse domino spelletje, en Hans zou me de spelregels uitleggen. Ik begreep geen bal van z'n uitleg dus ik pakte de doos erbij. Het spel bestaat uit 28 kaarten. Elke speler krijgt een gelijk aantal kaarten en legt, om beurten, een kaart op tafel zodat aangrenzende afbeeldingen op elk van de kaarten hetzelfde zijn. Zo wordt een parcours gemaakt en elke speler kan aan het uiteinde ervan een kaart aanleggen. De vorm van het parcours kan dus elke keer weer verschillend zijn. De eerste speler die al zijn kaarten heeft afgelegd is de winnaar.
Natuurlijk. Linda had nog gezegd, het spreekt voor zich. Nou, helemaal niet hoor! Pas na zes keer spelen had ik volgens mij door hoe dit spelletje moest. Want mocht je nu op de kaartjes kijken of moest je steeds de bovenste van je stapel pakken? Mocht je als je een hoek maakte daar later ook weer rechtdoor zodat je een soort t-splitsing kreeg? Want die hoek is ook een uiteinde. En ik maar steeds zoeken naar de spelregels maar met die paar zinnen moest ik het doen. Als je niet kon leggen, wat dan? Mocht je bij de ander op zijn kaarten kijken?
Ik begreep er geen reet van. Voor kinderen vanaf drie jaar! En toen ik het op het laatst met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dóór had, moest ik Hans laten winnen omdat je kinderen nu eenmaal niet het laatste potje kunt laten verliezen.
Mack 
Je hebt gewoon een aantal kaarten en die leg je aan suffie! En of je nou een doorlopend parcours maakt of een T-kruizing maakt, maakt niks uit. Dat mag. Als je niet kan aanleggen gaat je beurt voorbij, tenzij je een paar kaarten in de pot legt. En dan maar hopen dat Hans er een aanlegt waarbij jij je kaart kwijt kan.
*Zucht*
LikeLike
Een T-kruising mag niet want dan kun je altijd aanleggen. Bovendien, je kunt ineens linksaf en later daar rechtdoor zodat je een t-splitsing krijgt, maar dan kun je later ook in het midden van een recht stuk een t-splitsing maken. Dat kan dus altijd!
Een paar kaarten in de pot? Welke pot?
LikeLike
Is ascii art niet een hobby voor jou?
LikeLike
Natuurlijk kan dat wel. Hij zou toch lief zijn? Nou, dan had hij jou gewoon moeten laten winnen.
LikeLike
@Emma: Ja, daar heb je eigenlijk best gelijk in. Kinderen zijn overal vroeg mee tegenwoordig, dus dan ook maar met het onderdeel: begrip voor vaders die het niet begrijpen.
LikeLike
Ik vind dat ook altijd zo lastig, spelregels. Ze zouden eigenlijk een spelletje moeten verzinnen, noem ’s wat……….een voetbalspelletje ofzo, waar jezelf de regels steeds in je eigen voordeel mag aanpassen.
Hmm, ik ga daar eens even over nadenken of dat te realiseren is.
LikeLike
Huh? Domino is toch met een pot en ieder een steen of zeven, acht (meer spelers, minder startstenen). Je legt aan of als je niet kan, pak je een steen uit de pot. Is de pot leeg, leg je ombeurten stenen tot niemand meer kan. Met de minste stenen over is winnaar, of als je al je stenen kwijt kan voor de pot leeg is, dan win je ook. En inderdaad alleen aan beide uiteinden bijleggen.
Weet je zeker Mack dat je niet ten koste van alles wilde winnen en de spelregels steeds maar weer opnieuw anders opvatte? 😉
LikeLike
@Henderijn. Nee, dat weet ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zeker.
Hier krijgt dus ieder 14 kaarten. En die moet je aanleggen. Er is helemaal geen pot.
LikeLike
Ha, ja, het papa-is-een-avond-weg-feestje, dat maken we er hier ook wel ns van. L. laatst: “Als papa weg is mogen R. en ik altijd kiezen wat we eten, dus…. vanavond kiezen we popcorn.” IJzeren logica. Net als de T-splitsing met domino.
LikeLike
Goh, Linda, was het gezellig??
Ja, het was beregezellig, bedankt voor de interesse!!!
Nu ga ik Mack wakker maken..
LikeLike
Heren snel naar bed, Linda is er weer. 🙂
Dominosen ken ik alleen van bij mijn opa. Die man zat alleen op een kamertje in het bejaardentehuis en daar moest ik (en waarschijnlijk wat andere kleinkinderen) regelmatig naartoe. Onder het genot van mierzoete ranja deden we meestal molenen. Daarbij begint dubbel 6 en je mag dan aan 4 kanten aanleggen. Probleem was de kleine tafel dus aan alle 4 de uiteindes ging je de bocht om. Voor de symetrie en om niet vast te lopen deed je dat bijvoorbeeld 4 x linksaf. Pas later vroeg ik me af of mijn opa fout is geweest in de oorlog.
LikeLike
Xiwel, dat ken ik. Dat spelletje heet Swastika. En nu je het zegt: jij hebt ook een buitengewone interesse in fietsen! 😉
LikeLike
@Mack: Oeps… Achteraf (- 8) gezien was ik toen een onwetende swasticus.
LikeLike