Stapje

"De mensen kunnen geen stapje terug meer doen," zei mijn oma (92) vanavond tegen mij. Niet echt een quote waarmee je de nobelprijs voor de filosofie binnen roeit, maar toch zit er meer dan een kern van waarheid in die woorden. Of je daar nu eerst 92 voor moet worden is de vraag, maar het zou kunnen dat mijn oma een diepere betekenis in die woorden ziet dan ik. Mijn oma hoeft zich niet meer druk te maken over een economische crisis want haar AOW loopt vast nog wel even door. Ik probeer me er ook maar niet druk over te maken want er iets aan veranderen gaat toch niet lukken, tenzij ik mijn boekhoudcommandopak weer van zolder haal. Maar nog even niet.

Maar een stapje terug doen? Wie heeft er nog geleerd om de tering naar de nering te zetten? Ik niet in elk geval. Ja, mij is geleerd dat je moest sparen voordat je kon kopen en dat je nu eenmaal niet alles kon hebben, maar ik kan me geen stapjes terug herinneren. Ja, toen ik samen ging wonen met Linda, toen schoot ik in één klap van welgesteld tot onder de armoedegrens, maar dat heeft iedereen die samen gaat wonen met Linda, dus daar schrok ik niet zo van. Maar wat is een stapje? Ik vind je baan verliezen bijvoorbeeld geen stapje. Dat vind ik een stap. Een stapje terug is geen kunst, maar een stap, dat lijkt me een probleem. En dan nog uitsluitend als het een individuele stap is. Want zeg nu zelf, als iedereen morgen in de bijstand raakt, wat is daar dan erg aan?

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

24 gedachten over “Stapje”

  1. @Mack: als iedereen morgen in de bijstand raakt donderen de belastinginkomsten in elkaar en moet Bos nog veel meer gaan bezuinigen dan die 30 miljard. En wat is dan logischer dan dat bezuinigen maar op de bijstand te doen?

    Like

  2. Psies, als iedereen in de bijstand terecht komt maakt het niets meer uit dat je buurman een vettere auto heeft dan jij. Probleem opgelost. Ik zal het wel even twitteren naar Bea en Wouter.

    Like

  3. Mensen met een goed inkomen kunnen een stapje terug zette, 1x ipv 2x per jaar op vakantie, of eens een keer niet op vakantie, of minder uit eten gaan.
    Voor mensen met slechts een modaal inkomen én een heel gezin, of nog een lager inkomen wordt elk stapje al gauw een hele stap, omdat alle geld aan tamelijk belangrijke dingen wordt uitgegeven.
    Tot voor een jaar geleden had ik een baan die echt belachelijk weinig verdiende (alhoewel nog steeds niet het minimum), en tot mijn verbijstering hield ik gewoon helemaal niets over terwijl ik toch veertig uur werkte. Geen tijd en geen geld over.
    het moet met nog minder kunnen, als je inderdaad kijkt naar mensen met bijstand, maar hoe daar ben ik nooit uitgekomen. Alles zat al vast in vaste uitgaven. Nou ja, de auto had nog weggekund (maar dat was al bloedonhandig geweest, met al dat gereis naar het verpleegtehuis heen en weer).

    Like

  4. Het erge aan bijstandsniveau (ik heb Wajong) vind ik nog niet eens dat het weinig is, maar dat je het zonder aanvullende bedragen niet redt, zoals huur-, zorg- en langdurigheidstoeslag, bijzondere bijstand voor noodzakelijke kosten (maar alleen aantoonbaar zonder ingewikkelde “voorliggende voorziening”), het “kopje” op de Wajong, kwijtschelding van gemeentebelastingen en teruggave van de rijksbelastingen, vergoeding van medische meerkosten, categoriale bijzondere bijstand en het bescheiden vakantiegeld om betalingsachterstanden mee weg te werken. Dat je daar overal formulieren voor moet aanvragen en invullen, bewijsstukken moet opvragen, kopieren en meesturen, dát vind ik de crime. En dat je bij een scheet méér inkomsten in 2007 (bijvooorbeeld: je ontvangt een klein deel van het terugwerkende-kracht-verschil met 11 jaar bijstand) in 2008 meteen van alles moet gaan terugbetalen en gekort wordt. En dat het allemaal fout loopt of helemaal niet loopt, nog een halfjaar nadat je alles via een verzoek aan de rechtbank uit handen hebt gegeven aan een bewindvoerder…
    Zo. Ik heb gezegd. Waarvoor dank.

    Like

  5. Wie gaat er meer dan 600 euro uitgeven om delen van zijn auto over te spuiten dan??
    IK NIET HOOR…
    (ik zit nu al te bedenken wat ik voor 600 euro + kan doen..)

    Like

  6. @ Linda
    Ho, ho! Dat is toch die rode Alfa waar Mack mij mee komt ophalen uit het ziekenhuis? Dan vind ik het logisch dat die wagen er goed uit moet zien.

    Like

  7. Ik weet uit eigen ervaring dat bijstand gewoon zwaar K.. is, je overleeft en daar blijft het bij. Extraatjes zitten er gewoon niet in en van vakantie hadden wij al helemaal nooit gehoord. Waarom ga ik dan in deze tijden van economische malaise solliciteren op een baan waarvan ik weet dat ik minder ga verdienen? Omdat gelukkig zijn ook wel prettig is.

    Like

  8. @Frankie: dat is precies het lastige inderdaad, vooral ook dat ineens weer van alles terug moeten betalen. Dat maakt het zo onberekenbaar, dat heb ik ook al eens meegemaakt, zij het in veel mindere mate dan jij.
    Dat is trouwens ook het lastigste van kleine zelfstandige zijn, niet de onberekenbaarheid van je inkomsten, maar van je belastinguitgaven.

    Like

  9. @ Laurent
    Precies. En zo hanteerbaar ook, voor iemand die het syndroom van Asperger heeft. En dat dan ’t bureau dat je zal gaan helpen zich doodleuk een halfjaar onbereikbaar houdt, terwijl wel al je administratie daar ligt… En pas daarna horen dat ze al die tijd ernstig personeelstekort hadden. Ja, oeps. Maar op wiens schouders komt de schade terecht? Precies.

    Like

  10. Jij wou toch graag meer humorrr zien alhier, Hermanus? Nou, dit is dat. Van de cynische soort. Dat is leuk. Je moet het zelf wel hebben om het te zien, da’s wel zo.

    Like

  11. Wat Frankie zegt klopt. Het is niet zo’n ramp om wat minder te besteden te hebben, maar totaal afhankelijk zijn van instanties is erg. Afhankelijk zijn is vernederend, temeer daar al die instanties misbruik maken van hun macht. Je bent van hun afhankelijk, je hebt geen reet te vertellen, wacht u maar tot wij eens zin hebben! (Geen eigen ervaring hoor, althans niet in deze zin)

    Like

Laat een reactie achter op Emma Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *