Ik ben tegen zinloos werken.

Een paar jaar geleden had ik een frustratie waar ik inmiddels weinig last meer van heb, maar die nog steeds latent aanwezig is. Het gaat hier over de zogenaamde managersfrustratie. Als je bij een middelgroot bedrijf werkt krijg je er gegarandeerd mee te maken, met de manager. In het begin denk je nog dat het aan jezelf ligt. Hij kan het allemaal prachtig vertellen. Veel beter dan jij ooit zult kunnen en hij heeft zijn zaakjes op orde. Dus als hij zegt dat het allemaal heel anders moet, dan zal dat wel beter zijn voor het bedrijf. Want hij is de deskundige. Hij vertelt jou hoe je je werk beter kunt doen zonder dat hij snapt wat je doet.

Na een tijdje met hem gewerkt te hebben, in zijn vergaderingen gezeten te hebben, zijn workshops gevolgd te hebben en naar verfrissende nieuwe ideeën geluisterd te hebben, heb je hem door. Hij zegt maar wat, brengt ook maar in praktijk wat ze hem op de managerscursus geleerd hebben, zit er vooral voor zichzelf in plaats van voor het bedrijf (net als iedereen, alleen hij ontkent het) en houdt anderen van hun werk om zelf ook iets te doen te hebben. En je doet er niks aan, je krijgt hem niet weg en hij blijft je dingen toezeggen die hij niet waar gaat maken. Dat laatste is niet erg, maar zeg het dan ook niet toe. Als jij hem een probleem voorlegt en hij luistert, probeert hij het probleem echt niet te analyseren en op te lossen. Nee, hij steekt een lang verhaal met irrelevante details af zodat jij de draad kwijt raakt en opzout uit z'n kantoor. En als hij je weggekregen heeft is hij vergeten wat je kwam zeggen, du moment que je weer buiten staat.
En juich niet te hard als hij ontslagen wordt, eh pardon, een onoverkomelijk meningsverschil over de te varen koers met de directie heeft, want je kunt je eventjes bevrijd voelen maar vroeg of laat komt er een ander die zegt: "we gaan het helemaal anders doen."

Ja, lang heb ik deze managersontleding verkondigd maar ergens dacht ik nog steeds dat het wel aan mij zou liggen en dat ze best een functie hebben. Maar neen, hoe langer ik zonder manager werk (ik heb tegenwoordig gewoon een chef) hoe meer ik overtuigd raak van mijn gelijk. Managers zijn onzin! Zonder hen verloopt alles stukken beter, bovendien scheelt het het bedrijf klauwen met geld. Want je spaart niet alleen hun loonkosten uit, er kunnen ook nog eens een aantal fte's uit die hij dagelijks van het werk houdt! Dat noem ik nog eens een win-win situatie om hem eens even met z'n eigen termen om de oren te smijten.

Een banden- en uitlaatspecialist hier uit de regio staat bekend om zijn kwaliteit en ultralage prijzen. Uit het hele land komen zijn klanten. Een poosje geleden stond er een interview met de eigenaar in de krant. Hoe het toch kon dat zijn bedrijf zulke lage prijzen hanteerde. "Simpel," zei de eigenaar. "Wij hebben hier geen managers in dienst. Iedereen is dus productief" Een gevoel van triomf maakte zich van mij meester toen ik het las. Toch maak ik mij geen illusies dat alle managers op korte termijn omgeschoold worden tot productieve medewerker. Ze hebben nu eenmaal wel het talent om hele groepen mensen te overbluffen met hun waarheid. Groepen mensen die ook maar voor zoete koek slikken dat ze een cursus management by exception moeten gaan volgen omdat ze daar nu eenmaal beter van gaan werken.

De hele maatschappij is vervuild en doordrenkt van bestuurders op zelfverzonnen functies. Het houdt elkaar wel lekker bezig, dat wel. Scholen hebben hun complete leerdoelen aangepast om het de managers maar naar de zin te maken. Zodat elke loodgieter tegenwoordig een scriptie aflevert die hij op het loodgietersexamen moet verdedigen tegenover een stuk of vier hoogloodgieters. En niemand die zich ooit eens afvroeg: is dit nu allemaal wel nodig? Kunnen we niet beter gewoon aan het werk gaan en luisteren naar mensen die ervoor hebben geleerd? Maar ook daar speelt de maatschappij dan weer handig op in door het gelijkheidpricipe te verkondigen, zodat elke huisarts zich tegenwoordig tegenover een patient zit te verantwoorden waarom hij hem een bepaald middel voorschrijft. Zo ontstaan discussies tussen leken en experts en wie varen daar wel bij? Precies, degenen die liever praten dan werken.

Tot slot wil ik eindigen met een mooie overdenking. Als je tijdens een hevige onweersbui je computer aanzet en op buienradar gaat zitten kijken of het al zo hard onweert dat je de pc uit moet zetten, dan ben je heel geschikt als manager.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

10 gedachten over “Ik ben tegen zinloos werken.”

  1. In Brazilië heeft er toch eens een man een bedrijf helemaal opgesplitst in kleine sub-bedrijven van hoogstens enkele tientallen mensen die als zelfstandige eenheden moesten functioneren?
    Die hadden dan per sub-bedrijf één hoofd, en die moest, in het openbaar, zijn eigen salaris bepalen.
    Voor de rest waren er geen tussenlagen. Liep als een speer, meen ik.

    Like

  2. Tuurlijk is dat zo. Elke diensten-beroepsgroep etaleert zijn eigen beroep maximaal als zijnde onmisbaar. Het medisch regime is daarvan ook een goed voorbeeld. Het grootste deel van zijn tijd is men kwijt aan legitimatie van het eigen professionele bestaan. Zie de hoeveelheid congressen, seminars, wetenschappelijke publicaties, vakbladen, cursussen, boeken, coaches, jargongebruik, etc.

    Like

  3. @Hermanus, terwijl ik nu toch echt onder de douche moet en de denkbeeldige kantoorfluit al lang is verstomd, heb ik dit staaltje van doorwrochte scrhijfkunst tot het einde toe gebiologeerd zitten lezen. En applaus voor de laatste alinea.

    Like

  4. Ik ben het vaak met je eens, Mack, maar dit keer is het om bang van te worden. Je schrijft precies wat ik al heel lang denk. Ik zou het zelf geschreven kunnen hebben.
    Als ik zo kon schrijven.

    Like

  5. @Dirk: uitkijken wat je schrijft want hij loopt al raar door die tampon, nu ook nog een veer… Hij krijgt een hele verzameling ‘daar’…

    Like

  6. Ik mag me tegenwoordig office manager noemen, heb ik zomaar nada noppes voor niets gekregen bij mijn nieuwe functie. Ik vind ’t niks…manager. Regelaar is veel meer mijn stijl.

    Like

Laat een reactie achter op Bjorn Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *