Hoe je een probleem maakt dat er niet is.

Als je terugredeneert in de geschiedenis lijkt alles logisch. Want alles is op een bepaalde plek op een bepaald moment gebeurd. Niets is zo onbepaald als het woord bepaald, zei mijn leraar Nederlands op de (het) Havo, maar dit terzijde. Ik moest er aan denken toen ik las van het verongelukken van Ferdi E. Nu komt hij in de krant omdat hij bekend is en zo weten we dat de ontvoerder dood is. Was het heel iemand anders geweest die daar op hetzelfde moment met z'n fiets was overgestoken, had het nieuws ons niet bereikt.

Ik vind iets vreemds en onverklaarbaars aan deze loop van de geschiedenis. Want zou dit ook gebeurd zijn als Ferdi E. zijn misdaad niet had gepleegd? Ik denk het niet, want waarschijnlijk was hij dan vandaag ergens anders geweest. Het feit dat hij vandaag op de juiste plek was om te verongelukken hangt dus samen met een andere gebeurtenis uit het verleden. Dat geeft toch te denken? Kennelijk hebben gebeurtenissen invloed op het verdere verloop van het leven. Ja, logisch Mack, dat weet ik al heel erg lang. Ja, ik ook beste lezer, maar hoe bepalend moet een gebeurtenis zijn om iets anders wat stond te gebeuren te dwarsbomen met een nieuwe gebeurtenis? Stel nu, Hitler zou als jong jongetje, toen hij nog onschuldig was, jammerlijk omgekomen zijn bij een aanval van een stier. Had dan de tweede wereldoorlog wel of niet plaatsgehad? Waarschijnlijk niet. En hadden we die stier dan dankbaar moeten zijn? Ik denk van wel, maar dan was ik misschien weer niet hier geweest om deze gedachte te produceren. Waarschijnlijk waren de dorpelingen boos geweest op de stier. Terwijl wij nu weten dat we de stier dankbaar hadden moeten zijn. Maar dat hadden we dan helemaal niet geweten want we hadden in dat geval nooit van die stier gehoord. Of zou het allemaal weer anders zijn gegaan als de jonge Adolf niet met 5 km/u door het weiland was gelopen, maar met 5,5?
Wist u dat de startsnelheid waarmee het heelal begon exact goed is om het heelal steeds te laten uitdijen? Tot op weet ik veel hoeveel cijfers achter de komma? Dus laten we zeggen dat als het 24e getal achter de komma geen 8 was maar een 2, dan was het hele heelal niet uitgedijt, en waren we nu één klein suikerkorreltje met de massa van het heelal. Dat kan geen toeval zijn zou je zeggen. Nee, iemand wist die cijfers van te voren of er is al 100 gigatriljoen keer een oerknal geweest en nu net deze keer had-ie de goeie beginsnelheid. (ik verzin veel, maar dit laatste heeft iemand die er voor geleerd heeft verzonnen)

Het zou dus zomaar kunnen dat we nu juichen om de geboorte van een prachtige baby, zonder dat we weten dat die ervoor zou gaan zorgen dat in 2023 de maan ontploft en de aarde in een ongecontroleerde baan weg van de zon raakt. Met alle gevolgen van dien. Maar gelukkig, zes jaar geleden is een kind geboren die hem in 2022 in een dronken bui hartstikke dood rijdt. Ik bedoel maar. Alleen al dat ik erover nadenk is zonde van m'n tijd. Aan de andere kant, alle tijd nuttig besteden maakt het bestaan ook weer zo zinloos.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

8 gedachten over “Hoe je een probleem maakt dat er niet is.”

  1. Maar met deze overweging treedt je wel in de voetsporen van de filosoof Descartes, die zeker wist dat hij, en in elk geval zijn geest, er was, omdat hij dacht en dus bestond. Cogito ergo sum. Je kunt het voor minder doen…

    Like

  2. Volgens snaartheorieen gebeurt in oneindig veel parallelle universa en zelfs oneinig veel verschillende parallelle conditie-grondslagen voor oneindig veel soorten van universa ALLES wat mogelijk is. Je komt dan op tien of elf dimensies uit, waarin dit alles wordt omvat. Alleen iets of iemand die buiten of boven deze dimensies staat (te denken valt aan een schepper) zou alle kleinst mogelijke verschillende uitganspunten en bijbehorende eindresultaten kunnen overzien. Wij niet. Wij bevatten het begrip oneindig niet. Wij hangen ergens onderaan, in de derde dimensie, vooralsnog zonder “ontsnappings”route. En dat is maar goed ook, want mijn sum ontploft als mijn cogito dat moet gaan bevatten.
    http://www.youtube.com/watch?v=ySBaYMESb8o&feature=fvw
    Er zit ook nog een deel I bij, hoor.

    Like

  3. Als Adolf H er niet was geweest, dan was die oorlog ook uitgebroken maar had iemand anders de eer gekregen. Zoiets werkt namelijk altijd met backupplannen. Die oorlog brak ook niet voor niets op 2 plekken uit.
    En voor de rest probeer je gewoon het persoonlijk bezit van een uurwerk goed te praten/schrijven. 🙂

    Like

  4. De oplossing van het probleem is helemaal niet moeilijk. Ook hier kunnen wij Descartes volgen.
    ‘The principles of modern philosophy
    Were postulated by Descartes.
    Discarding everything he wasn’t certain of
    He said ‘I think therefore I am a rhubarb tart.’

    Like

  5. Er is een verhaal van Roald Dahl waarin uitgebreid de erg moeizame geboorte van een kind wordt beschreven, zonder dat er namen genoemd worden. Als het na heel veel moeite geboren wordt – het had niet veel gescheeld of het kind had het niet gered – vraagt de dokter: “En, hoe gaat u het noemen, Frau Hitler?” En het antwoord is dan natuurlijk: “Adolf!”

    Like

Laat een reactie achter op FrankiePebbles Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *