ZZzzzz snurk zzZZzzzz

Ik ging gisterenavond enigszins gehaast weg en vergat daardoor mijn sleutels. Toen ik net na twaalven terugkwam waren de deuren op slot. Twee egels in de achtertuin hielden zich doodstil, geschrokken als ze waren door mijn onverwachte binnenkomst in de tuin. Ik belde eerst ons vaste nummer maar bedacht al gauw dat dat weinig zin had omdat de telefoon boven niet overgaat. Toen ik Linda's mobiele nummer belde hoorde ik in de huiskamer haar ringtone, the Pianoman, spelen. Probleem. Ik liep naar de voortuin en belde maar aan. Ik verwachtte een Linda met een nachthumeur maar dat bleef uit. Eigenlijk bleef alles uit want ze hoorde me niet. Ik belde nog een keer of vijf, maar het mocht niet baten. Ik riep nog richting het openstaande slaapkamerraam (Lindaaahh), maar het was net of ze expres harder ging snurken.

Twee buren hebben onze sleutel maar daar was ook al het licht al uit. De buurman die geen sleutel heeft, liet zijn hond uit en ik vertelde hem wat er aan de hand was. Dat vond-ie heel vermakelijk. Ik smste mijn moeder, die tien minuten lopen bij ons vandaan woont of ze nog wakker was. Nee, maar nu wel, want wij Mackjes worden gewoon wakker van waarschuwingssignalen. Vandaar dat Hans altijd rechtstreeks naar mijn kant van het bed loopt midden in de nacht, mama wordt toch niet wakker. Ik liep dus naar mijn moeder om de sleutel op te halen, onderweg nog bijna in elkaar geslagen want een paar jongens zeiden heel bedreigend goedenavond terwijl het al nacht was, en ik vond dat verdacht. Om kwart over één was ik weer thuis met sleutel en kon naar binnen. Hans lag in mijn bed en Linda lag te ronken. Ik heb eerst de slaapkamer op bedwelmend gas gecontroleerd maar mijn zintuigen namen buiten het normale biogasniveau geen verdacht hoge concentraties waar. Hans heb ik naar zijn eigen bed gedragen en heb nog een half uur wakker gelegen omdat ik niet in slaap kwam. Vanochtend hoorde Linda het verhaal ongelovig aan. Maar ik trapte er niet in want ik zei: Ik hoorde je wel tegen Hans fluisteren dat-ie stil moest zijn toen de bel ging.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack