Koningin Juliana Toren

Vanochtend keken wij nog even op televisie naar koninginnedag en even voor twaalf vertrokken wij richting Koningin Julianatoren (ze werd alweer 100 vandaag) voor een dagje kinderpretpark. Het was trouwens niet richting Julianatoren want ik had bedacht dat ik wel om zou moeten rijden omdat de afslag bij de Naald vast wel afgezet zou zijn. Dat had ik toch goed ingeschat. Wij reden dus kilometers om en onderweg zagen we de blauwe bus van de koningin. (zonder koningin erin uiteraard.) Eén motoragent erachter en eentje ervoor. De achterste agent reed op de linkerbaan dus we mochten niet inhalen. Een minuutje later gingen bus en agenten plotseling aan de kant en stopten op de vluchtstrook. Vreemde actie vond ik het nog, maar ik was blij dat ik nu de snelheid een beetje op kon voeren. Ik vermoed dat dit het moment is geweest dat bij de agenten bekend werd wat er was gebeurd.

Even later toen we die Julianatoren vanuit de andere kant benaderden was de weg afgesloten i.v.m. koninginnendag en moesten we parkeren op een parkeerplaats die op zeven minuten lopen van het pretpark lag. Toen we er bijna waren kwam er met een noodgang een politiewagen met zwaailicht maar zonder sirene over de zowat uitgestorven weg stuiven, in de richting van de Naald. Ik zeg nog tegen Linda, vinden ze leuk, over zo'n afgezette weg scheuren. Even later bij de kassa zat een vrouw uit Houten (dat ving ik op) te bellen met familie. Ik hoorde haar op opgewonden toon zeggen dat het verschrikkelijk was en dat zij niks mankeerden, maar dat het verschrikkelijk was en zo erg, dat ik nog dacht: "mens, stel je niet zo aan."
Even later kwam er een ambulance sneller dan ik ooit een ambulance heb zien rijden voorbij flitsen. Een medewerker van de Julianatoren zei dat we er waarschijnlijk nog wel meer zouden zien. Waarop ik vroeg wat er dan gebeurd was. Hemelsbreed zaten we er een kleine kilometer vandaan.

Linda en ik waren licht aangedaan door wat we hoorden, maar Hans, die had de dag van zijn leven. Als een volleerd coureur stuurde hij de botsauto's door alle andere kinderen heen die hopeloos vast zaten in de kluwen botsauto's die alleen voorruit lijken te kunnen. En als hij er bovenop botste had hij de grootste lol.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry. Toon alle berichten van Mack